ជំងឺអេដស៍ផ្តល់នូវផលប៉ះពាល់លើបុគ្គល គ្រួសារ និងសង្គមជាតិដូចជា៖
• នាំមកនូវជំងឺរុំារៃដែលទាមទារថវិកាព្យាបាលយ៉ាងច្រើន។
• នាំមកនូវការស្លាប់ប្តី ឬប្រពន្ធ ហើយបន្សល់ទុកនូវក្មេងកំព្រាដែលជាបន្ទុកធ្ងន់ធ្ងរដល់សង្គម។
• បំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិគ្រួសារហិនហោច និងជំពាក់បំណុលគេ។
• អ្នកឆ្លងជំងឺអេដស៍នឹងត្រូវរើសអើងពីសហគមន៍ និងខ្វះការគាំទ្រផ្លូវចិត្ត។
• អេដស៍គ្មានថ្នាំព្យាបាលឱ្យជាសះស្បើយបានទេគឺមានតែរងចាំសេចក្កីស្លាប់ប៉ុណ្ណោះ។

ជំងឺអេដស៍មិនឆ្លងតាម ការក្អក ឬកណ្តាស់ ការចាប់ដៃគ្នា ការលេងជាមួយគា្ន ការបរិភោគអាហារជាមួយគ្នា ការប្រើប្រាស់បង្គន់រួមគ្នា ការសួរសុខទុកអ្នកជំងឺ ការមើលថែអ្នកជំងឺ ការប្រើប្រាស់សម្លៀកបំពាក់រួមគ្នា ការរស់នៅជាមួយគ្នានោះទេ។

អ្នកជំងឺអេដស៍មានសភាពដូចជា៖
• ការឧស្សាហ៍កើតជំងឺឱកាសនិយម ច្រើនបាត់ទៅវិញដោយការព្យាបាល។ ម្តងឈឺនេះ ម្តងឈឺនោះធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធមានការចុះខ្សោយ។
• ករណីជំងឺមហារីកដោយសារការព្យាបាលខ្លះឃើញហាក់ដូចជាបានធូរស្បើយ ក៏ប៉ុន្តែវាគ្រាន់តែអាចជាក្នុងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ។
• អ្នកជំងឺអេដស៍ភាគច្រើនកើតមានបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរតាមកម្រិតផ្សេងៗគ្នានៅលើប្រព័ន្ធប្រសាទក្នុងពេលធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។ រោគសញ្ញាប្លែកៗពីគ្នាដោយបូកបញ្ចូលទាំងការបាត់បង់ការចងចាំ ការមិនស៊ីសង្វាក់គ្នានៃចលនា ការនិយាយមិនច្បាស់ ការថយចុះនៃគំហើញ និងអាកប្បកិរិយាប្លែកៗមិនធម្មតា។

ជំងឺមហារីកសរសៃឈាមជាជំងឺមហារីកដែលជួបញឹកញាប់បំផុតរហូតដល់ 35% នៃអ្នកកើតជំងឺអេដស៍។ អ្នកជំងឺមានដុំពកៗ ឬក៏ជាបន្ទះមានពណ៌ខៀវ ឬពណ៌ត្នោតនៅលើស្បែក។ ពេលខ្លះគេឃើញដុំពកៗនោះនៅលើកូនកណ្តុរ សួត និងសរីរាង្គទាំងអស់ក្នុងសារពាង្គកាយ។

ជំងឺឱកាសនិយម ជាជំងឺដែលនៅពេលប្រព័ន្ធសុំានៃសារពាង្គកាយចុះខ្សោយ មេរោគឆ្លៀតឱកាសចូលទៅក្នុងខ្លួនដើម្បីបង្កជំងឺ។