បាវ (ន)=ទាសៈឬទាសីគឺខ្ញុំប្រុសស្រី។ សម័យបច្ចុប្បន្ននេះឈប់ប្រើពាក្យបាវហើយ គឺមានតែឈ្នួល(មនុស្សស៊ីឈ្នួល)និងកម្មករ កម្មការីឬថាប្រុសបម្រើ ស្រីបម្រើប៉ុណ្ណោះ។
ផ្នូរ (ន)=ពំនូកដីដែលពូនលើរណ្តៅសាកសព។
អង្កេត (ន)=ការស៊ើបសួរបញ្ជាក់សាក្សី ដំណើរស៊ើបសួរសង្កេតអ្នកដឹងការពិត។
ភ័ស្តុតាង (ន)=របស់ជាតឹកតាង ជាគ្រឿងសម្គាល់ ជាសម្អាង។
បរិពារ (ន)=អ្នកចោមរោមកំដរ អ្នកហែហមជាកិត្តិយស អ្នកត្រៀមខ្លួនរង់ចាំបម្រើ អ្នកបម្រើ។
(ន)=ទីដែលគេគោរពបូជា គឺទីណាមួយទោះមានដើមឈើធំជាប្រធានជាទីសម្គាល់ក្តី មានថ្មធំៗ ជាទីចំណាំក្តី ដែលអ្នកផងសន្មត គេជឿថាជាទីស័ក្តិសិទ្ធិ គេតែងធ្វើសក្ការបូជាគោរព ក៏ហៅចេតិយ

គឺជាការបង្ហាញឈ្មោះតួអង្គដោយតួអង្គដទៃផ្សេងទៀត។
ឧទាហរណ៍ៈអ៊ំចាន់បានបង្ហាញឈ្មោះតួអង្គថៅកែណៃស៊ាន
មីងនួនៈហក ចាន់បៀកស្លាមួយម៉ាត់ទៀតទៅ! កុំអៀនមាត់អៀនកអីណា! អ្នកណាគេចង់ចូលម៉ោ?
អ៊ំចាន់ៈចឹកណៃស៊ាន ណា!

គឺវិធីបង្ហាញដោយតួអង្គធ្វើឡើងដោយការប្រកាសឈ្មោះតួអង្គនៅក្នុងរឿង និងឈ្មោះតួសម្តែងតំណាងនៅពេលចាប់សម្តែងល្ខោន។
ឧទាហរណ៍ៈរឿងរ៉ូមេអូ និងស៊ុលីយែត
អេស្កាលុសៈ ព្រះអង្គម្ចាស់នៅវ៉េរោន
ប៉ារីស៍ៈ យុវអភិជនម្នាក់ជាញាតិវង្សព្រះអង្គម្ចាស់នៅវ៉េរោន។

វិធីបង្ហាញតួអង្គគឺជាការប្រាប់ឈ្មោះ អាយុ ឋានៈប្រភពកំណើត របស់តួអង្គនីមួយៗនៅក្នុងរឿងដើម្បីឱ្យអ្នកអានឬអ្នកទស្សនាបានស្គាល់។

តួអង្គដែលមានក្នុងរឿង តេជោយ៉ត (វគ្គដក
ស្រង់) មានដូចតទៅ៖
• តេជោមាស
• តេជោយ៉ត
• ជំទាវស្រែន
• ព្រះចៅជ័យចេស្តា
• អ្នកម្នាងនូ
• ស្តេចសំរែ
• ឧកញ៉ាពិភា
• ឧកញ៉ាព្រះស្រីទ្វារប្រាសាទដប់
• នាងម៉ៃ
• នាយឈិត
• ម៉ឺនចៃចុងរ៉ាក់។