ទម្រង់សំណេររបស់អត្ថបទល្ខោន និទម្រង់សំណេររបស់អត្ថបទរឿងមិនដូចដូចគ្នា។

អត្ថបទល្ខោន គឺជាអត្ថបទអក្សរសិល្ប៍មួយ ប្រភេទដែលអ្នកនិពន្ធចងក្រងឡើងសម្រាប់យក ទៅសម្តែងជាសិល្បៈល្ខោន។ អត្ថបទល្ខោន ស្រដៀងគ្នានឹងអត្ថបទរឿងដែរ គឺមានធាតុ សំខាន់ៗដូចជា ចំណោទបញ្ហា តួអង្គ កាល អាកាស និងមូលន័យ។

គេសូត្រឬប្រើបទពំនោលសម្រាប់រៀបរាប់ពីកំហឹង ការគំរាមកំហែង មហិទ្ធិឫទ្ធិរបស់អ្នកមានអំណាច ឬការអង្វរ ភ័យខ្លាចរបស់អ្នកទន់ខ្សោយ ជម្លោះ ចម្បាំង។

បទពំនោលមាន៖ ក.រង្វាស់កាព្យៈ ក្នុង១វគ្គមាន៣ឃ្លា ក្នុងឃ្លាទី១ និងទី៣មាន៦ព្យាង្គ និងឃ្លាទី២ មាន៤ព្យាង្គ។ ខ.ចំណាប់ចួនៈ -ចួនក្នុងវគ្គៈ ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៤ នៃឃ្លាទី២។ -ចួនឆ្លងវគ្គៈ ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី៣ វគ្គទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី១ក្នុងវគ្គទី២ ចួននឹងព្យាង្គទី៤ ឃ្លទី២ វគ្គទី២។

កំណាព្យមានតម្លៃអប់រំដូចជា៖ - មើលឃើញពីតម្លៃចំណេះដឹង។ - ខិតខំប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រទាន់ខ្លួននៅក្មេង។ - ចេះយកចំណេះរបស់ខ្លួនទៅបម្រើការនិងរកស៊ី - មើលឃើញពីគ្រោះថ្នាក់នៃភាពល្ងង់ខ្លៅ។ - កុំឱ្យប្រមាថមើលងាយឪពុកម្តាយ គ្រូនោះទេវតា និងជួយថែរក្សាឱ្យបានសេចក្តីសុខចម្រើន។ - ត្រូវជឿលើបុណ្យ លើបាប(ធ្វើល្អបានល្អ ធ្វើអាក្រក់Read more