រឿងក្រុងឧដុង្គបញ្ចប់ដោយតួអង្គព្រះរាជាទទួលជោគជ័យ អាចសម្រេចបំណងបានពោលគឺនៅក្នុងពុទ្ធសករាជ២១៦៤ គ្រិស្តសករាជ១៦២០ព្រះបាទសម្តេចព្រះជ័យជេដ្ឋាទី២ជាអម្ចាស់ជីវិតលើត្បូងបានសាងសង់ព្រះរាជវាំងរួចជាស្ថាពរ ព្រមទាំងដាក់ព្រះនាមព្រះនគរទីក្រុងថ្មីនោះថា “ព្រះបរមរាជវាំងមហានគរឧដុង្គមានជ័យបុរីរម្យឧត្តមរាជនិវេសនដ្ឋាន”ដែលហៅខ្Read more

រឿងក្រុងឧដុង្គផ្តើមឡើងដោយបង្ហាញពីកាលបរិច្ឆេទនៃការកសាងក្រុងឧដុង្គ “ពុទ្ធសករាជ២១៦៤ គ្រិស្តសករាជ១៦២០ ព្រះបាទសម្តេចព្រះជ័យជេដ្ឋាទី២ជាអម្ចាស់ជីវិតលើត្បូងស្តេចគង់នៅព្រះរាជវាំងល្វាឯម។ ថ្ងៃមួយព្រះអង្គបាននាំអគ្គមហេសី…”។

រឿងបែបខេមរនិយមបញ្ចប់រឿងមិនមានឯកភាពគ្នាទេអាស្រ័យលើទេពកោសល្យរបស់អ្នកនិពន្ធម្នាក់ៗ។ ជាទូទៅអំពើល្អឈ្នះអំពើអាក្រក់។

រឿងបែបព្រាហ្មណ៍និយមបញ្ចប់ដោយតួអង្គអាទិទេព (សភាវៈល្អ)មានជ័យជម្នះលើសភាវៈអាក្រក់ យក្ស គ្រុឌ អសុរៈ។

រឿងបែបពុទ្ធនិយមនិយាយពិទំនាស់រវាងព្រះពោធិសត្វនិងសង្គមមនុស្ស ទំនៀមទម្លាប់ កម្មពៀរ ។ល។ ដំណោះស្រាយបញ្ហាបានបង្ហាញពីការព្យាយាមតស៊ូប្រឹងប្រែង ប្រកបដោយវីរភាពយកសីលធម៌ ខន្តីទៅអប់រំដោយសន្តិវិធី ប្រើធម៌អហិង្សាដោះស្រាយបញ្ហាជានិច្ច។