ច្បាប់ភូមិបាលបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណង៖
កំណត់អំពី របប កម្មសិទ្ធិ លើអចលនវត្ថុ ទាំងឡាយ នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ក្នុងគោលបំណង ធានាការពារ សិទ្ធិនៃកម្មសិទ្ធិ និង សិទ្ធិ ផ្សេងៗទៀត លើ អចលនវត្ថុស្របតាម បទប្បញ្ញត្តិ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ឆ្នាំ ១៩៩៣ នៃ ព្រះរាជាណាចក្រ កម្ពុជា ។
-អចលនវត្ថុ តាមន័យនៃច្បាប់នេះ មាន ៣ប្រភេទគឺអចលនវត្ថុពីកំណើត អចលនវត្ថុពីភ័ព្វវាសនា និង អចលនវត្ថុតាមការកំណត់របស់ច្បាប់ ។
អចលនវត្ថុពីកំណើត មាន ដី ធម្មជាតិ ដូចជា ដីព្រៃ ឈើ ដីកាប់រាន ដីដាំដុះ ដីទុកទំនេរ ឬ មិនអាច ដាំដុះ ដីលិចទឹក ដោយទឹកនៅនឹង ឬ ទឹកហូរ និង សំណង់ ឬ ការរៀបចំទាំងឡាយ ដែលស្ថិតនៅជាប់មួយកន្លែងកើតឡើងដោយអំពើរបស់មនុស្ស ហើយមិនអាចរំកិល ឬ ផ្លាស់ប្ដូរកន្លែងបាន ។
អចលនវត្ថុពីភ័ព្វវាសនា មានវត្ថុដែលជាប់នឹងដី ឬ បញ្ចូលជាមួយសំណង់ទាំងឡាយ ដែលមិនអាចបែកចេញ បានដោយមិនធ្វើឱ្យមានការខូចខាត ឬ មិនដូរសភាពដើម ដូចជា ដើមឈើ ឧបករណ៍ តែង លំអ ជាដើម ។
អចលនវត្ថុតាមការកំណត់របស់ច្បាប់ មាន សិទ្ធិភ ណ្ឌិកទាំងឡាយ លើអចលនវត្ថុ និង ចលនវត្ថុ ទាំងឡាយ ដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់ ជា អចលនវត្ថុ ។

បង្ហាញពីភាពខុសគ្នាររវាងកម្មសិទ្ធិឯកជន កម្មសិទ្ធិសមូហភាព និងកម្មសិទ្ធិសាធារណៈ។
 កម្មសិទ្ធិឯកជន ជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បុគ្គល ឬនីតិបុគ្គលសម្រាប់កាន់កាប់។
 កម្មសិទ្ធិសមូហភាព ជាកម្មសិទ្ធិរបស់វត្ត និងអចលនវត្ថុរបស់ជនជាតិដើមភាគតិច។
 កម្មសិទ្ធិសាធារណៈ ជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលគ្រប់់គ្រងថែរក្សាដោយរដ្ឋដើម្បីប្រយោជន៍សាធារណៈទូទៅ។

ការទន្រ្ទានយកដីព្រៃដែលគ្មានម្ចាស់ ត្រូវចាត់ទុកថាជាការល្មើសច្បាប់ ព្រោះរាល់កម្មសិទិ្ធបែបនេះត្រូវបានចាត់ទុកជាកម្មសិទ្ធិឯកជនរបស់រដ្ឋ ពលរដ្ឋមិនមានសិទ្ធិក្នុងការទន្រ្ទានយកដោយឯងៗឡើយ លុះត្រាតែមានការយល់ព្រមពីភាគីរដ្ឋតាមលក្ខខណ្ឌណាមួយដែលមានចែងក្នុងច្បាប់។

ការប៉ះពាល់កម្មសិទ្ធិអាចជាទង្វើរបស់អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច ឬ ជាទង្វើរបស់សាមញ្ញជន ដែលធ្វើដោយម្នាក់ឯង ឬ ដោយផ្សំគំនិតជាមួយភ្នាក់ងាររបស់អាជ្ញាធរ ។