នៅសម័យនោះ គ្រប់កិច្ចការទាំងមូលស្ថិតក្នុងព្រះរាជនគរដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអាយុជីវិតជាតិ ដូចជា ការការពារធិបតេយ្យភាពជាតិ ការរក្សាបូណភាពដែនដី ការកសាងសេដ្ឋកិច្ច ជាតិតាម រយៈនយោ បាយ ទឹក ការកសាងប្រាសាទឬវត្តអារាម និង សំណង់នានា សម្រាប់បម្រើប្រយោជន៍ សាធារណៈសុទ្ធ សឹង កើតឡើងដោយសារព្រះរាជតំរិះរបស់ព្រះអង្គទាំងអស់ ទ្រង់ជាម្ចាស់ដែន ដីនៃកម្ពុជរដ្ឋដ៏មាន មហិទិ្ធឬទិ្ធ យ៉ាងក្រៃលែង ។

ពន្យល់អត្ថន័យនៃពាក្យ «រដ្ឋបាល និងសាធារណៈ»។
⮚ រដ្ឋបាល មានន័យថា ការគ្រប់គ្រង ថែរក្សា ការពារ ប្រទេស ឬ នគរ។ ការគ្រប់គ្រងថែរក្សា គឺត្រូវធ្វើឡើងក្នុងន័យឱ្យមានភាពគង់វង្ស សន្តិភាព របៀបរៀបរយ សណ្តាប់ធ្លាប់ សុខមាលភាព ការអភិវឌ្ឍ និងភាពសុខក្សេមក្សាន្តដល់ប្រជាពលរដ្ឋ និងសង្គមជាតិទាំងមូល។
⮚ សាធារណៈមានន័យថា ជាទូទៅមិនចំពោះអ្នកណាម្នាក់ឬអ្វីមួយដែលប្រើសម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។

បានជាមានច្បាប់ហើយ ទំនាស់ដីធ្លីនៅតែបន្តកើតមានជាហូរហែរ ដោយសារ៖
 មានច្បាប់មែន តែការអនុវត្តនៅមានភាពធូរលុង មិនមានចំណាត់ការត្រឹមត្រូវ
 ការយល់ដឹងពីច្បាប់ដីធ្លីរបស់ពលរដ្ឋនៅមានកម្រិត
 អ្នកដឹងពីច្បាប់បំពានច្បាប់ ព្រោះអាងតែអ្នកដែរត្រូវបំពានមិនមានចំណេះដឹងដូចខ្លួន។

បុគ្គលឯកជនមិនអាចទទួលបានដីដែលបច្ចុប្បន្នត្រូវបានចាត់ទុកថាជាដីរបស់វត្តទេ ព្រោះផ្អែកតាមមាត្រា២១នៃច្បាប់ភូមិបាលចែងថា៖អចលនវត្ថុរបស់វត្តមិនអាចលក់ដូរ ឬ ធ្វើអំណោយហើយគ្មានកំណត់អាជ្ញាយុកាលឡើយ ។ អចលនវត្ថុរបស់វត្តអាចជួល ឬ ប្រវាស់បាន តែផលទុន ដែលបានមកពីការជួល ឬ ប្រវាស់នេះត្រូវទុកសម្រាប់តែកិច្ចការក្នុងសាសនាប៉ុណ្ណោះ ។ កិច្ចការពារទ្រព្យទាំងនេះត្រូវធានាដោយតំណាងគណៈកម្មការវត្ត ។ នីតិវិធី នៃការជ្រើសរើសគណៈកម្មការ និង តំណាងដើម្បីការពារប្រយោជន៍វត្ត ត្រូវកំណត់ដោយប្រកាសរបស់ក្រសួងធម្មការ និង សាសនា។