អ្នកគ្រប់គ្រងត្រួតពិនិត្យអារម្មណ៍របស់និយោជិករបស់ខ្លួនបាន ព្រោះអារម្មណ៍និយោជិតម្នាក់ និងសំដែងចាញមកខាងក្រៅតាមរយៈការប្រតិបត្តិរបស់ពួកគេ ។ ឧទាហរណ៍ ដូចជាសម្ដែងចេញនូវទឹកមុខបង្ហាញអំពីធម្មតា ភ័យខ្លាច ទុក្ខព្រួយរំភើប រីករាយ ឬ ការការខឹង ។ ល ។

ទស្សនៈនៃការយល់ដឹង គឺសំដៅទៅលើវិធីដែលបុគ្គលម្នាក់ៗ ផ្ដល់នូវអត្ថន័យសម្រាប់បរិយាកាសហើយធ្វើការបកស្រាយវាហើយជាពិសេសទាក់ទងទៅនឹងញាណារបស់មនុស្ស ។

ការជំរុញទឹកចិត្តគឺធ្វើដំណើរនៃការពន្យល់ពីប្រពល់ភាព នឹងការតស៊ូរបស់បុគ្គលម្នាក់ ដើម្បីប្រឹងប្រែងដើម្បីសម្រេចគោលបំណង ។

ការជំរុញទឹកចិត្តពាក់ព័ន្ធទៅរកគោលបំណងណាមួយហើយយើងផ្ដោតទៅលើគោលបំណងរបស់អង្គភាពដោយមានធាតុសំខាន់សំខាន់បីគឺ • ប្រភពភាព គឺពាក់ព័ន្ធការខិតខំព្យាយាមយ៉ាងខ្លាំងរបស់បុគ្គល ។ • ទិសដៅ គឺជាការបញ្ចប់ដែលគេហៅថាគោលបំណង ។ • ការតស៊ូ ការជម្រុញលើកទឹកចិត្តគឺជាការតស៊ូ ។ មានន័យថាបានវាស់វែងដោយបុគ្គលម្នាក់ៗអាចរក្សាខំប្រឹងប្រែងរបស់ខ្លួនបាន ។

បានជាអង្គភាពព្យាយាមជំរុញទឹកចិត្ត និយោជិតនៅក្នុងអង្គភាពរបស់ខ្លួនព្រោះ ដើម្បីជំរុញនិយោជិតខិតខំធ្វើការ ឪ្យមានប្រសិទ្ធិភាពខ្ពស់ ហើយជំរុញទឹកចិត្តគឺដើម្បីទទួលបាន ៖ • បង្កើតការផលិត • មានការរីករាយក្នុងចូលរួម • ធ្វើឪ្យនិយោជិតមានភក្ដីភាពចំពោះអង្គភាព • មានឆន្ទៈក្នុងការចូលរួមវាយតម្លៃពិសេសៗ • បង្តើនក្រមសីលធម៌ • មានឆន្ទៈក្នុងការឆ្ពោះទៅរកគោលដៅ • មានឆន្ទៈក្នុងការធ្វើការថែមម៉ោង ។

ក្នុងនាមជាម្តាយឪពុក យើងត្រូវមនាគន្លឹះសម្រាប់អប់រំបណ្តុះបណ្តាលប្រាជ្ញាកូនដូចតទៅ ៖ • បង្កលក្ខណៈឲ្យកូនបានសិក្សារៀនសូត្រនូវសិល្ប៍សាស្រ្តគ្រប់យ៉ាងតាមសម័យនិយម ទៅតាមលទ្ធភាពរបស់យើង និងដែលកូនអាចទៅបាន ។ • ណែនាំកូនឲ្យចូលចិត្តការអាន និងអានតែសៀវភៅណាដែលមានប្រយោជន៍ • បើកឪកាសឲ្យកូនសាកសួរ និងជម្រុញកូនឲ្យចេះឆ្ងល់ ចេះសួរ មិនគប្បីធុញទា្រន់ចំពោះសំណួរនឡើយ • លើកទឹកចិត្តកូនឲ្យមានឪកាសបញ្ចេញយោបលពិភាក្សាគ្នាជាមួយខ្លួន និងជាមួយអ្នកប្រាជ្ញកវីបណ្ឌិត ហើយចៀសវាងការបង្រ្គបគំនិតកូន • ផ្តល់ឪកាស និងជម្រុញកូនឲ្យចេះគិតគូរចេះរកហេតុផលដោយខ្លួនគេ ដោយមាតាបិតាគ្រាន់តេជាអ្នកដឹកនាំ មិនមែនចេះជួយគំនិតគិតគូរទាំងអស់នោះទេ • រៀបចំនិងជួយឲ្យកូនមានឪកាស និងអនុវត្តនូវអ្វីដែលគេរៀនចេះ ហើយមានប្រយោជន៍ និងដាក់កិច្ចការហ្វឹកហាត់អ្វីមួយឲ្យគេធ្វើបាន និងបានអនុវត្ត • លើកទឹកចិត្តកូនឲ្យចេះសរសេរអត្ថបទជារឿង ...

មិត្តល្អឬកល្យានមិត្តមាន៤ ប្រភេទ និងមានលក្ខណៈសម្គាល់់ដូចជា ៖ មិត្តឧបេក្ខា • ពេលមិត្តប្រមាថក៏ជួយរក្សា • ពេលមិត្តប្រមាថ ក៏ជួយរក្សាទ្រព្យសម្បត្តិឲ្យ • ពេលមិត្តមានភ័យក៏យកខ្លួនឲ្យជាទីពឹងរបស់មិត្តបាន • ពេលមិត្តមានការចាំបាច់ ជួយចេញទ្រព្យសម្បត្តិឲ្យច្រើនជាងមិត្តសុំឲ្យជួយទៅទៀត មិត្តរួមសុខទុក្ខ • ប្រាប់រឿងសម្ងាត់ដល់មិត្ត • បិទបាំងរឿងសម្ងាត់របស់មិត្ត • ពេលមិត្តមានភ័យអន្តរាយ មិនលះបង់មិត្តចោល • សូម្បីតែជីវិតក៏អាចលះបង់បានដើម្បីមិត្ត មិត្តណែនាំប្រយោជន៍ • ឃើញមិត្តប្រុងធ្វើរឿងវិនាសក៏ហាមប្រាម • ណែនាំមិត្តឲ្យតាំងនៅសេចក្តីល្អ • ឲ្យមិត្តបានស្តាប់ បានដឹងនូវអ្វីដែលមិត្តមិនបានស្តាប់ • ប្រាប់ផ្លូវទៅកាន់ឋានសួគ៌ដល់មិត្ត មិត្តមានទឹកចិត្ត • ពេលមិត្តមានទុក្ខ ...

មិត្តអាក្រក់ ឬបាបមិត្តមាន៤ ប្រភេទដែលមានលក្ខណៈសម្គាល់ដូចតទៅ ៖ មនុស្សគិតតេពីខាងបាន • គិតយកសម្រាប់ តែម្នាក់ឯង • ព្រមខូចប្រយោជន៍តេបន្តិចបន្តួច និងតែចង់បានតែខាងច្រើន • ពេលខ្លួនមានភ័យ ទើបស្ទុះទៅជួយធ្វើកិច្ចរបស់មិត្ត • សេពគប់មិត្តព្រោះសម្លឹងឃើញប្រយោជន៍ មនុស្សបានតែខាងនិយាយ • ពូកែរំលើកយករឿងដែលអស់ហើយមកនិយាយ • ពូកែលើកយករឿងដេលមិនទាន់មកដល់យកមកប្រាស្រ័យ • ជួយសង្គ្រោះដោយរបស់គ្មានបានប្រយោជន៍ • ពេលមិត្តមានធុរះអាងលេសថាមានរវល់ ឬមានកិច្ចអញ្ចេះអញ្ចុះជានិច្ច មនុស្សប្រចុប • ពេលមិត្តធ្វើអាក្រក់ក៏សាទរ • ពេលមិត្តធ្វើល្អ ក៏សាទរ • នៅពីមុខមិត្តពោលសរសើរ • នៅកំបាំងមុខមិត្តក៏គន់និន្ទា មនុស្សនាំទៅរកតែរឿងវិនាស

ក្នុងឋានៈជាអភិវឌ្ឍករ មាតាបិតាគប្បីដឹងថាត្រូវមានមុខងារ៣យ៉ាង គឺ ៖ • ប្រឹក្សា :ជាទីប្រឹក្សារបស់កូន • សិក្សាករ : ជាអ្នកផ្តល់ការសិក្សាឲ្យកូន • ឧបត្ថម្ភករ : ជាអ្នកឧបត្ថម្ភ និងសម្រួលកិច្ចការឲ្យកូនទាំងនេះដោយឈរលើពាក្យ «ជួយកូនឲ្យកូនអាចជួយខ្លួនឯងបាន« ។

ក. ពិធីបុណ្យដែលចាត់ទុកថាជាពិធីបុណ្យបែបព្រះពុទ្ធសាសនាមាន ៖ • ពិធីបុណ្យចូលព្រះវស្សា • ពិធីបុណ្យចេញកព្រះវស្សា • ពិធីបុណ្យកឋិន • ពិធីបុណ្យផ្កា • ពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ • ពិធីបុណ្យបច្ច័យបួន • ពិធីបុណ្យបង្សកូល • ពិធីបុណ្យមហាជាតក • បំបួសនាគ ។ ខ. ពិធីបុណ្យចំពោះលក្ខណៈចំរុះរវាងព្រះពុទ្ធសាសនានិងព្រហ្មញ្ញសាសនា មាន ដូចជា ៖ • ពិធីបុណ្យចម្រើនព្រះបរិត្ត (មានស្លាធម៌ បាយសី និង ព្រះសង្ឃចម្រើនព្រះបរិត្ត) • ពិធិស្រោចទឹរំដោះគ្រោះ