a) ជ្រើសរើសរឿងណាមួយ ដែលមានលក្ខណៈល្អជាងគេ ហើយទាក់ទងនឹងបំណងប្រាថ្នាដើម្បីជោគជ័យ b) សរសេរឃ្លា ល្បះដោយប្រើប្រាស់ពាក្យសម្តីរបស់អ្នកផ្ទាល់ c) ប្រើប្រាស់ពាក្យបែបវិទ្យាសាស្រ្តដើម្បីបង្ហាញពីសមត្ថភាពនិងចំណេះដឹងរបស់អ្នកសង្ខេប d) បន្ថែមបន្ថយនូវខ្លឹមសាររបស់រឿងណាមួយដែលអ្នកសង្ខេបមិនពេញចិត្ត e) សរសេរតាមលំនាំរឿងនិទាន ដោយមានការផ្តើមរឿង ចំណោទបញ្ហារឿង កាលអាកាសរឿង និងសេចក្តីបញ្ចប់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ f) ប្រើប្រាស់ពាក្យប្រាប់លំដាប់កាលឱ្យបាន ត្រឹមត្រូវ តាមលំនាំនៃព្រឹត្តិការណ៍រឿង g) កែច្នៃនូវកាលអាកាសរឿងដើម្បីឱ្យរឿងកាន់តែមានភាពប្រឌិតខ្ពស់ h) ផ្លាស់ប្តូរសាច់រឿង ដោយបញ្ចួលមនោសញ្ចេតនាបន្ថែម ដើម្បីធ្វើឱ្យកាន់តែជក់ចិត្ត i) ប្រើប្រាស់ពាក្យពេចន៍សាមញ្ញ ងាយអាន ងាយយល់ ហើយត្រឹមត្រូវ មិនមានកំហុស អក្ខរាវិរុទ្ធ

a) ការសង្ខេបជាការនិយាយឬសរសេរបំព្រួញឱ្យបានខ្លីដោយសម្តីផ្ទាល់ខ្លួន ដោយលើកយកតែចំណុចសំខាន់។ b) ការសង្ខេបជាការនិយាយឬសរសេរបំព្រួញឱ្យបានខ្លីដោយសម្តីផ្ទាល់ខ្លួន ដោយលើកយកតែគំនិតសំខាន់ៗ។ c) ការសង្ខេបជាការនិយាយឬសរសេរបំព្រួញឱ្យបានខ្លីដោយសម្តីផ្ទាល់ខ្លួន ដោយលើកយកតែព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗ។ d) ការសង្ខេបគឺជាការនិយាយឬសរសេរបំព្រួញឱ្យបានខ្លីដោយសម្ដីផ្ទាល់ខ្លួន ដោយលើកយកតែចំណុច សំខាន់ គំនិតសំខាន់ៗ ឬ ព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗមកបង្ហាញ។

a) មធ្យោបាយខ្លួនឯងជួយខ្លួនឯងជាមធ្យោបាយល្អប្រសើរជាង។ b) មធ្យោបាយពឹងអ្នកបម្រើជាមធ្យោបាយល្អប្រសើរជាង។ c) មធ្យោបាយពឹងប្តីឬប្រពន្ធជាមធ្យោបាយល្អប្រសើរជាង។ d) មធ្យោបាយពឹងម្តាយជាមធ្យោបាយល្អប្រសើរជាង។

a) ខ្ញុំយល់ថាការរកមធ្យបាយកែទម្លាប់របស់លោកប៊ូផុងតាមរយៈអ្នកបម្រើជាការមិនល្អទេព្រោះបើថ្ងៃណាគ្មានគេជួយនោះតើយើងគិតដូចម្ដេច?ដូច្នេះ យើងត្រូវព្យាយាមជួយខ្លួនឯងដោយខ្លួនឯង។ b) ខ្ញុំយល់ថាការរកមធ្យោបាយកែទម្លាប់របស់លោកប៊ូផុងតាមរយៈអ្នកបម្រើជាការមិនល្អទេព្រោះវាពិតជាគ្រោះថ្នាក់ណាស់ក្នុងការចាក់ទឹកនៅលើមនុស្សកំពុងដេកលក់។ c) ខ្ញុំយល់ថាការរកមធ្យោបាយកែទម្លាប់របស់លោកប៊ូផុងតាមរយៈអ្នកបម្រើជាការល្អព្រោះធ្វើឱ្យស់លោកប៊ូផុងដឹងពីកិច្ចការរបស់ខ្លួន។ d) ខ្ញុំយល់ថាការរកមធ្យោបាយកែទម្លាប់របស់លោកប៊ូផុងតាមរយៈអ្នកបម្រើជាការល្អព្រោះអាចធ្វើអោយលោកប៊ូផុងមាន ការខិតខំ និងប្រឹងប្រែង។

a) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះមានអ្នកបម្រើជាអ្នកជួយគាត់។ b) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះការខិតខំរបស់ខ្លួនគាត់។ c) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះប្រពន្ធគាត់ជួយដាស់គាត់។ d) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះឆន្ទះលោកក្នុងការនិពន្ធសត្តវិទ្យា។

a) លោក ប៊ូផុង មានទម្លាប់ ធ្វើការមិនដេក។ b) លោក ប៊ូផុង មានទម្លាប់ ខ្ជិលធ្វើការ។ c) លោក ប៊ូផុង មានទម្លាប់ ដេកទ្រមក់។ d) លោក ប៊ូផុង មានទម្លាប់ ភ្ញាក់ពីប្រហាម។

a) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យ យើងត្រូវដាក់គោលបំណងឬគោលដៅឱ្យច្បាស់។ b) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យ យើងត្រូវតាំងចិត្តពិត ព្យាយាមតស៊ូពុះពារ។ c) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យយើងត្រូវព្យាយាមប្រើប្រាស់មនុស្សជុំវិញខ្លួនឱ្យក្លាយ ជាប្រយោជន៍របស់យើង។ d) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យ យើងត្រូវសន្សំនូវកិត្តិយសរបស់ខ្លួន បើទោះបីជាត្រូវបង់ទំនាក់ទំនងមនុស្សជុំវិញខ្លួន។ e) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យ យើងត្រូវខិតខំរៀនសូត្រឱ្យពូកែ។ f) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យ យើងត្រូវព្យាយាមអភិវឌ្ឍចំណេះដឹង ជំនាញ សីលធម៌។ g) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យ យើងត្រូវដកស្រង់បទពិសោធន៍។ h) ដើម្បីឱ្យគោលបំណងរបស់យើងសម្រេចបានជោគជ័យ យើងត្រូវហ៊ានប្រព្រឹត្តរាល់សកម្មភាពគ្រប់យ៉ាង ទោះបីជាអំពើអបាយមុខនិងខុសច្បាប់ ដើម្បីអាចសម្រេចគោលដៅរបស់យើងបាន។

a) គោលបំណងមិនបាននាំឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗសម្រេចជោគជ័យទាំងអស់នោះទេ ព្រោះថាមនុស្សមួយចំនួនពុំបានកំណត់ គោលដៅរបស់ខ្លួនឱ្យបានច្បាស់។ b) គោលបំណងមិនបាននាំឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗសម្រេចជោគជ័យទាំងអស់នោះទេ ព្រោះថាមនុស្សមួយចំនួនមិនមានការ តាំងចិត្ត ខិតខំ ប្រឹងប្រែង។ c) គោលបំណងមិនបាននាំឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗសម្រេចជោគជ័យទាំងអស់នោះទេ ព្រោះថាមនុស្សមួយចំនួនគ្មានចំណេះ ដឹងគ្រប់គ្រាន់។ d) គោលបំណងមិនបាននាំឱ្យមនុស្សម្នាក់ៗសម្រេចជោគជ័យទាំងអស់នោះទេ ព្រោះថាមនុស្សមួយចំនួនមិនបានធ្វើ និងសន្សំ អំពើល្អ ឬសាងបារមី។

a) បានជាយើងត្រូវមានគោលបំណងព្រោះដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងទាំងចំណេះដឹង និងសមត្ថភាព។ b) បានជាយើងត្រូវមានគោលបំណងព្រោះដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងតម្រង់ឆ្ពោះទៅរកគោលដៅ។ c) បានជាយើងត្រូវមានគោលបំណងព្រោះដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងតាមនិងសម្រេចគោលបំណងដែលយើងចង់បាន។ d) បានជាយើងត្រូវមានគោលបំណងព្រោះដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងតម្រង់ឆ្ពោះទៅរកគោលដៅ និងតាមគោលបំណងដែល យើងចង់បាន ព្រមទាំងសម្រេចគោលបំណងនោះ។