ការបោះឆ្នោតជាលើដំបូងគនបក្សជាអ្នកឈ្នះឆ្នោតគឺគណបក្សកាតូលិកប្រជាធិបតេ្យដែលមានអធិការបតីឈ្មោះ កុងរ៉ាតអាដេណូអឺ ។

កំពែងក្រុងប៊ែកឡាំងត្រូវបានកសាងឡើងនៅថ្ងៃទី១៣ ខែសីហា ១៩៦១ ដោយសហភាពសូវៀតហើយកំពែងនេះមានបណ្ដោយ៤២គ.ម។

បក្សាវ៉ាសូវីត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃ១៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៥៥ ដោយសហភាពសូវៀត ។

ផ្លូវទៅប៊ែកឡាំងខាងលិចត្រូវបានបិទនៅឆ្នាំ១៩៤៨ហើយត្រូវបានបើកឡើងវិញនៅឆ្នាំ១៩៤៩ ។

ផ្នែកសិក្សាធិការនៅអាឡឺម៉ង់ខាងលិចមានដូចតទៅ ៖ • រដ្ឋត្រូវទទួលបន្ទុកលើកុមារចាប់ពីអាយុ៦ឆ្នាំដល់១៨ឆ្នាំ ។ • កុមារត្រូវចូលរៀននៅបឋមសិក្សាចាប់អាយុ៦ឆ្នាំដល់១០ឆ្នាំ ។ • ក្រោយពីបញ្ជប់នៅបឋមសិក្សាកុមាររត្រូវបន្ដការសិក្សានៅថ្នាក់មធ្យមសិក្សាដែលជាសាលាតម្រង់ទិសវិជ្ជាជិវៈនិងជាគ្រឹះសម្រាប់បច្ចេកវិទ្យាជាន់ខ្ពស់សម្រាប់ចូលរៀនថ្នាក់មហាវិទ្យាល័យ ។ • អាឡឺម៉ង់ខាងលិចមានសាលាវិជ្ជាជិវៈចំនួន ៥៨៤៧ កន្លែងនិងសាកលវិទ្យាល័យ ចំនួន៥៩កន្លែង។

ផ្នែកសុខភាពនៅអាឡឺម៉ង់ខាងលិចតាមជំរឿនឆ្នាំ១៩៨៦មានដូចតទៅ ៖ • មនុស្សប្រុសមានអាយុមធ្យម៧១ឆ្នាំ • មនុស្សស្រីមានអាយុមធ្យម៧៧ឆ្នាំ។ • អាត្រាមរណៈរបស់កុមារគឺ៩នាក់ក្នុង១០០០នាក់ • មានគ្រូពេទ្យទូទាំងប្រទេសសរុបចំនួន១៥៣៨៩៨នាក់ • គ្រូពេទ្យសរុបចំនួន៣០៨៧នាក់ និងគិលានុប្បយិកាសរុបចំនួន២៦៣៤៣៥នាក់។

វិស័យពាណិជ្ជកម្មក្រៅប្រទេស អាឡឺម៉ង់បាននាំចេញរួមមានផលិតផលគីមីម៉ាស៊ីន និងរថយន្ត ។

ផលិតឧស្សាហកម្មនិងកសិកម្មដ៏ល្បីឡល្បាញ់របស់អាឡឺម៉ង់ខាងលិចដែលឈានមុខគេនៅអឺរ៉ុបមានរោងចក្រគ្រឿងអគ្គីសនី រោងចក្រគីមី រោងចក្រស្លដែក និងរោងចក្រផលិតផលគ្រឿងម៉ាស៊ីនធំៗរួមទាំងផលិតផលកសិកម្មមួយចំនួនដូចជាទឹកដោះ សាច់ ផ្លែឈើ និងដំឡូងបារាំង ។

ខាងលិចបានដើម្បីតម្រូវការទីផ្សារតើអាឡឺម៉ង់អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួនដូចជា ៖ • បើកចំហទីផ្សារអាឡឺម៉ង់ឲ្យកាន់តែធំទូលាយថែមទៀត • ពង្រីកតំបន់ឧស្សាហកម្មធំៗជាច្រើនកន្លែងទូទាំងប្រទេស ។

ការរីកចម្រើនខាងវិស័យសេដ្ឋកិច្ចនៅអាឡឺម៉ង់ខាងលិចអាស្រ័យលើកកត្ដាអនុគ្រោះមួយចំនួនដូចជា ៖ • តំបន់ធ្យូងថ្មដ៏ធំរបស់ប្រទេសអាឡឺម៉ង់ហើយក៏ជាប្រភពថាមពលសម្រាប់ រោងចក្រធំៗដូចជារោងចក្រស្លដែកជាដើម • ការសម្បូរហត្ថករដែលមានការប្រាក់កំរ៉ៃថោកជាពិសេសជនភៀសខ្លួនមកពីអាឡឺម៉ង់ • ខាងកើតនិងអឺរ៉ុបប៉ែកខាងត្បូង ដែលមានក្រិកយូហ្គោស្លាវី និងតួកគីជាដើម ។