បានជាសហភាពសូវៀតបាក្លាយជាទីផ្សារដ៏ធំរបស់អឺរ៉ុបខាងលិច ពីព្រោះសហភាពសូវៀត បានជួយនឹងវិបត្តិកសិកម្មយ៉ាងធ្ងន់ ពោលគឺ ផលិតផលមិនឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការក្នុងស្រុក ដូចជា ស្រូវសាឡឺ ទឹកដោះសាច់ បន្លែ និងផ្លែឈើ ។

ដើម្បីបំពេញនូវការខាតបង់នៃជញ្ជីងពាណិជ្ជកម្ម សហភាពសូវៀតបាន បង្កើតការនាំចេញ នូវឧស្ម័នធម្មជាតិ និងប្រេងកាតដែលមានតម្លៃរហូតដល់ ១២ កោដិដុល្លាអាមេរិកក្នុងមួយឆ្នាំ ។

បានប្រទេសលោកខាងលិច មានការព្រួយបារម្ភមួយប្រទេស ធំលំដាប់ទី ៤ ខាងទឹកដី និងឈរលំដាប់ទី ១ ខាងប្រជាជនបានធ្លាក់ក្នុងកណ្ដាប់ដៃកុំមុយនីស្ដ ម៉ៅ សេទុង នៅថ្ងៃទី ០១ ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៩៤៩ ។

សហភាពសូវៀតមានទិសដៅតែមួយគត់ឬ កសាងប្រទេសតាមឪ្យទាន់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាគូបដិបក្ខធំប្រកបដោយគ្រោះថ្នាក់និងឈរលំដាប់ទី ១ នៃមហាអំណាចពីភពលោក ។

ក្រោយសង្រ្គាមលោកលើកទី២ សហភាពសូវៀតបានផ្ដើមកសាងប្រទេសដោយពឹងផ្អែកលើការកសាងផែនការសេដ្ឋកិច្ច ដោយបានអនុវត្តផែនការ ៥ ឆ្នាំ លើកទី ៤ និងទី ៥ ដើម្បីស្ដារភាព យឺតយ៉ាវនៅក្នុងសង្រ្គាមដែលមានការលុកលុយពីអាឡឺម៉ង់ ។

សេចក្ដីគោរពរបស់ប្រជាជនសសូវៀត ចំពោះលោក ស្ដាលីន ត្រូវបានគេមើលឃើញ តាមរយៈការប្ដូរឈ្មោះអគារសាធារណៈ ផ្លូវថ្នល់ និងសាលារៀនសុទ្ធឈ្មោះលោកស្ដាលីន រួមទាំងការសង់រូបសំណាក់របស់គាត់ទៀតផង នៅតាមសួនច្បារ សាធារណៈ ។

នោថ្ងៃបុណ្យខួបទី ៧០ ដែលជាមហាមេទិញ មួយគេបានប្រកាសថាលោកស្ដាលីន គឺជា បិតាសន្ដិភាពនិងជាដោះជីវិត ប្រជាជន ។

លោក ស្ដាលីន បាបពង្រីកអំណាចរបស់គាត់តាមរយៈ ការបង្កើត ប៉ូលីស សំងាត់ ដើម្បី បង្រ្ហាបពួកប្រឆាំងចាប់ជនសង្ស័យក្នុងការជួរបុគ្គលិករដ្ឋឬសមជិកបក្សយកទៅ ដាក់គុក ឬនិរទេសខ្លួនទៅតំបន់ស៊ីបេរីក្រោមទណ្ឌកម្មការងារជា ទម្ងម់ និងមានអាកាសធាតុ អាក្រក់បំផុត ។

លោក ស្ដាលីន បានទទួឡមរណៈភាពនៅថ្ងៃទី ០៥ ខែ មីនា ឆ្នាំ ១៩៥៣ នៅអាយុ ៧៣ ឆ្នាំ ដោយសារតែជំងឺកកឈាមក្នុងខួរក្បាល ។

អ្នកដែលបានឡើងកាន់អំណាចបន្ដ ស្ដាលីន គឺ លោក គ្រូតឆេវ ។