ទំនួលខុសត្រូវផ្នែកសង្គម និងទំនួលខុសត្រូវផ្នែកសីលធម៌មានទំនាក់ទំនងគ្នា៖ • ទំនួលខុសត្រូវផ្នែកព្រហ្មទណ្ឌ និងទំនួលខុសត្រូវសីលវិជ្ជា គឺជាការពិតណាស់ចំពោះអ្វីដែលទាក់ទងនឹងទំនួលខុសត្រូវផ្នែកព្រហ្មទណ្ឌពីព្រោះគេមិនត្រឹមតែធ្វើវិបាកវិនិច្ឆ័យទៅលើទម្ងន់ពិតប្រាកដនៃកំហុសមួយទេ ឬនៅលើសារៈសំខាន់នៃការខូចខាតឡើយ គេគិតជាពិសេសទោលើពិរុទ្ធភាពនៃអ្នកប្រព្រឹត្តទោសកម្មពោល គឺទៅលើចេតនាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកនោះ។ • ទំនាក់ទំនងរវាងទំនួសខុសត្រូវផ្នែករដ្ឋប្បវេណី និងសីលវិជ្ជាទំនាក់ទំនងនេះមិនសូវប្រត្យក្សទេ ប៉ុន្តែក្នុងគំនិតអ្នកតែងច្បាប់បានតាក់តែង ទ្រឹស្តីនានាដើម្បីបង្ខិតគោលការណ៍នៃទំនាក់ទំនងផ្នែកសីលវិជ្ជាឱ្យទៅជិតគោលការណ៍ នៃទំនាក់ទំនងផ្នែករដ្ឋប្បវេណី។

មង្គល៣៨ប្រការមាន៖ ១-កិរិយាមិនសេពគប់នូវបុគ្គលពាលទាំងឡាយ ២-កិរិយាសេពគប់នូវបុគ្គលជាបណ្ឌិត ៣-កិរិយាបូជាដល់បុគ្កដែលគួរឱ្យបូជា ៤-កិរិយានូវក្នុងប្រទេសមួយដ៏សមគួរ ៥-ភាវៈនៃបុគ្គលបានធ្វើបុណ្យទុកហើយក្នុងកាលមុន ៦-កិរិយាតំកល់ខ្លួនដោយប្រពៃ ៧-ភាវៈនៃការបានស្តាប់បានរៀនចំណេះជាច្រើន ៨-សេចក្តីឈ្លាសក្នុងសិល្ប៍សាស្ត្រវិជ្ជាការទាំងពួង ៩-វិន័យដែលបុគ្គលសិក្សាដោយប្រពៃ ១០-វាចាដែលបុគ្គលពោលត្រឹមត្រូវ ១១ និង ១២-ការបម្រើមាតា និងបិតា ១៣-សេចក្តីសង្គ្រោះចំពោះបុត្រនិងភរិយា ១៤-ការងារទាំងឡាយដែលមិនច្របូកច្របល់ ១៥-កិរិយាបរិច្ចាគទាន ១៦-កិរិយាប្រព្រឹត្តនូវធម៌ ១៧-សេចក្តីសង្គ្រោះដល់ញាតិទាំងឡាយ ១៨-ការងារទាំងឡាយដែលមិនមានទោស ១៩-កិរិយាមិនត្រេកអរក្នុងបាបនិងកិរិយាវៀចាកបាប ២០-សេចក្តីសង្រួមចាកកិរិយាផឹកនូវទឹកស្រវឹង ២១-សេចក្តីមិនប្រមាថក្នុងធម៌ទាំងឡាយជានង្គលដ៏ឧត្តមមួយ ២២-សេចក្តីគោរពចំពោះបុគ្គលដែលគួរឱ្យគោរព