មនុស្សត្រូវតែប្រកាន់យកជំនឿ និងសាសនាដែលមានក្នុងសង្គមគឺ ជំនឿ និងសាសនាដើរតួនាទីសំខាន់នៅក្នុងការរស់នៅរបស់មនុស្សព្រោះបើមនុស្សគ្មានជំនឿ និងសាសនាទេនោះនឹងមិនមាននូវការអប់រំ ប្រព្រឹត្តល្អ ចេះចែករំលែក និង
កសាងសង្គមទេ ម្យ៉ាងគ្រួសារ សង្គមនឹងមិនមានការរីកចម្រើននោះទេ ។

ក្នុងរឿងខាងលើនេះប្រសិនបើ សិត្វទាំងអស់មានសាមគ្គីធម៌ម្លោះឡើយគ្មានសត្វណាស្លាប់នោះទេ។ បញ្ហាខ្លះហាក់មិនពាក់ពាន់អ្វីនឹងយើងទេប៉ុន្តែយើងត្រូវដឹងថា យើងរស់នៅក្នុងសង្គមតែមួយបញ្ហានោះអាចនឹងបង្កទុក្ខទោសមកយើងជាមិនខាន។ ដូចនេះ ប្រសិនបើយើងចេះសាមគ្គីគ្នានោះយើងនឹងអាចដោះស្រាយបញ្ហាបាន ហេតុដូចនេះក្នុងសាច់រឿងខាងលើ សត្វទាំងអស់ត្រូវមានសាមគ្គីធម៌រវាងគ្នានឹងគ្នា ដូចជា៖
• ការតស៊ូ និងការអត់ធ្មត់៖ ស្វែងរកអ្នកដែលយល់ពីបញ្ហាមកជួយដោះស្រាយ។
• ការសន្តោស និងការស្មោះត្រង់៖ ការជួយគ្នាដោយមិនគិតថាកន្លែងរស់នៅផ្សេងគ្នាឬមិនមែនជារឿងរបស់ខ្លួន។ គឺជាការជួយដោយចិត្តអាណិតអាសូរ្យ។
• ការមិនប្រកាន់ និងមិនរើសអើង៖ ទោះជាបញ្ហារបស់កណ្តុរប៉ុន្តែសត្វទាំងអស់គឺរស់ក្នុងផ្ទះតែមួយ ដូចនេះបញ្ហាត្រូវចូលរួមគ្នាដោះស្រាយ។
• ការពិចារណារកហេតុផលតាមផ្លូវល្អ៖ សត្វទាំងអស់ត្រូវរួមគ្នាគិតអំពីមធ្យោបាយដោះស្រាយបញ្ហាដោយបញ្ញា។

ដើម្បីក្លាយទៅជាមនុស្សដែលមានតម្លាភាពទាំងក្នុងការងារ និងការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃខ្ញុំត្រូវប្រកាន់ខ្ជាប់នូវមូលដ្ឋាននៃការធ្វើការនិងរស់នៅដូចជា៖
• ភាពស្មោះត្រង់ចំពោះខ្លួនឯង និងអ្នកដទៃ ដែលនេះជាមូលដ្ឋានគ្រិះនៃការកសាងទំនុកចិត្ត ដែលនេះបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីទំនួលខុសត្រូវក្នុងការបំពេញភារៈកិច្ច។
• ឆន្ទៈ ក្នុងការចូលរួមអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងដើម្បីឱ្យមានសមត្ថភាពខ្ពស់ ប្រាជ្ញាវាងវៃក្នុងការដោះស្រាយ និងចូលរួមក្នុងការកសាងសង្គម។
• ឧស្សាព្យាយាម ព្រោះការងារដែលលំបាកអាចទទួលបានជោគជ័យលុះត្រាតែមានភាពអំណត់អត់ធ្មត់ អធ្យាស្រ័យ យោគយល់គ្នាជានិច្ចជាកាល។
• ការសម្រេចចិត្តដែលត្រឹមត្រូវ ធ្វើឡើងដោយយោងតាមការគិតពិចារណាតាមរយៈហេតុ និងផល។