បានជាពួកខ្មែរក្រហមជម្លៀសប្រជាជនចេញពីទីក្រុងភ្នំពេញ និងទីប្រជុំជននានា ដោយសារមូលហេតុ៖ • ទាក់ទងនឹងបញ្ហាស្បៀងមិនអាចផ្ដត់ផ្គងប្រជាជននៅទីប្រជុំជនក៏ដូចជា ក្រុងចំណែកនៅឯជនបទមានស្បៀងគ្រប់គ្រាន់ • បញ្ជូនប្រជាជនឪ្យទៅធ្វើស្រែចំការតាមទីជនបទ • ការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រងប្រជាជនរាប់លាននាក់ប្រឆាំងបដិវត្តន៍ • អ្នកដឹកនាំបក្សកុំមុយនីសមានការភ័យខ្លាចចំពោះសនិ្តសុខផ្ទាល់ខ្លួន។

នៅ ១៩៧៧ ពួកមេដឹកនាំខ្មែរក្រហមបានបែងចែកតំបន់រដ្ឋបាលប្រទេសកម្ពុជា ចែកជា៧ ភូមិភាគគឺ៖ • ភូមិភាគបូព៌ា (ភូមិភាគ២០៣) • ភូមិភាគនិរតី (ភូមិ៤០៥) • ភូមិភាគឧត្តរ (ភូមិភាគ៣០៣) • ភូមិភាគពាយ័ព្យ (ភូមិភាគ៥៦០) • ភូមិភាគបស្ទឹម (ភូមិភាគ៤០១) • ភូមិភាគឦសាន (ភូមិភាគ១០៨) • ភូមិភាគកណ្ដាល។

អ្នករំដោះប្រជាជនកម្ពុជាចេញពីរបបប្រល័យពូជសាសន៍ គឺជារណសិរ្សសាមគ្គីសង្រ្គោះជាតិកម្ពុជា ក្រោមជំនួយឧបត្ថម្ភពីកម្លាំងវៀតណាម ដោយរំដោះនៅថ្ងៃទី៧ មករា ១៩៧៩។

បានជាមានថ្ងៃ៧ មករា ១៩៧៩ដោយសារតែមានរណសិរ្សសាមគ្គីសង្រ្គោះជាតិដែលបានបង្កើតនៅថ្ងៃ២ ធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧៨។

ថ្ងៃ៧ ខែមករា ឆ្នាំ ១៩៧៩ មានជ័យជំនះលើរបបប្រល័យពូជសាសន៍ខ្មែរក្រហមមានកត្តាដូចជា៖ • ការបង្កើតរណសិរ្សសាមគ្គីសង្រ្គោះជាតិកម្ពុជា • ការចូលរួមរបស់ប្រជាជន(ប្រជាជនស្អប់ខ្ពើមរបបខ្មែរក្រហម) • ជំនួយពីកងទ័ពវៀតណាម។

រណសិរ្សសាមគ្គីសង្រ្គោះជាតិកម្ពុជាបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃ២ ធ្នូ ១៩៧៤ ពេលនោះគណៈកម្មាធិការមជ្ឈិមរណសិរ្សមានសមាជិក១៤រូប ក្នុងនោះលោកហេង សំរិនជាប្រធាន។

មេដឹកនាំកុំមុយនីស្ដបង្កើតសហករណ៍ឡើងក្នុងគោលបំណងឆ្ពោះទៅរកការលុបបំបាត់កម្មសិទ្ធិឯកជន និងរបបមូលធននិយមដើម្បីពង្រីងវណ្ណៈកម្មករនិងកសិករ។

សហករណ៍របស់ខ្មែរក្រហមមានន័យថាប្រជាជនរស់នៅរួមធ្វើការរួម ហូបរួមនិងចែករំលែកការកំសាន្ដជាសមូហភាព។

ពួកខ្មែរក្រហមបានឡើងនូវវណ្ណៈថ្មីពីរគឺ “ប្រជាជនមូលដ្ឋាន និងប្រជាជនថ្មី” ៖ • ប្រជាជនមូលដ្ឋាន ឬ ប្រជាជនចាស់ គឺជាប្រជាជននៅរស់នៅតាមតំបន់ជនបទ គ្រប់គ្រងដោយបក្សកុំមុយនីសកម្ពុជាមុនថ្ងៃ១៧ មេសា ១៩៧៥។ ប្រជាជននេះចែកជាពីរទៀតគឺ ប្រជាជនពេញសិទ្ធិនិងប្រជាជនត្រៀម។ ប្រជាជនពេញសិទ្ធិគឺប្រជាពលរដ្ឋណាគ្មានបងប្អូនសាច់ញាតិធ្វើការក្នុងរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរ។ • ប្រជាជនថ្មី ឬ ប្រជាជន១៧ មេសា គឺជាប្រជាជនដែលជម្លៀសចេញពីទីក្រុងឬទីប្រជុំជននានាក្រោយថ្ងៃ១៧ មេសា ១៩៧៥។ ប្រជាជនមួយចំនួននៃអ្នកទាំងនេះគឺប្រជាជនភៀសសឹកមកជនបទគេចពីសង្រ្គាម។ អង្គការគ្មានទំនុកចិត្តលើប្រជាជនថ្មីទេ ព្រោះគេចាត់ទុកថាពួក ១៧ ...

ការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ក្នុងរបបខ្មែរក្រហមធ្វើឡើងជារួម បើពិធីតូចកូនកំលោះក្រមុំចំនួនពី៣ទៅ១០គូ ហើយពិធីធំមានពី៣០ ទៅ៥០គូ ឬរហូតដល់ជាង១០០គូ ត្រូវរៀបចំប្រារព្ធឡើងក្នុងពិធីរួមក្នុងរាត្រីតែមួយ យុវជន យុវនារីមិនអនុញ្ញាតឪ្យជ្រើសរើសគូស្រករតាមបំណងរបស់ខ្លួនទេគឺអង្គការជាអ្នករៀបចំឪ្យ។ បើនរណាជំទាល់គឺត្រូវទទួលទណ្ឌកម្ម ដោយធ្វើការជាទម្ងន់ឬសម្លាប់ចោល។ ថ្ងៃរៀបការបុរស នារីត្រូវឈរជាពីររជ្ជតាមគួរបែរមុខរកគ្នា។ បន្ទាប់មកប្រធានភូមិបញ្ជាឪ្យគូទាំងនោះចាប់ដៃគ្នា ហើយធ្វើការបេជ្ញាចិត្តថាបម្រើអង្គការអស់មួយជីវិត។ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ពិធីរៀបការគ្រួសារថ្មីបានទទួលការអនុញ្ញាតឪ្យរស់នៅជាមួយគ្នា តែពីរ បីថ្ងៃប៉ុណ្ណោះបន្ទាប់មកត្រូវទៅធ្វើការតាមការដ្ឋានរៀងៗខ្លួន។