បានជាអ្នកមានអំណាចតែងតែរំលោភបំពានលើអ្នកទន់ខ្សោយ ព្រោះ អ្នកទន់ខ្សោយមិនមានលទ្ធភាពប្រឆាំងតបតជាមួយខ្លួនបានទេ ព្រោះត្រូវចំណាយលុយក្នុងការតវ៉ាក្តី ជួលមេធាវីជាដើម។ចំពោះដំណោះស្រាយកុំឱ្យមានបញ្ហានេះកើតឡើង មានតែរដ្ឋាភិបាលពង្រឹងការអនុវត្តច្បាប់ឱ្យបានច្បាស់លាស់ត្រឹមត្រូវ មិនមានអំពើពុករលួយ ផ្តន្ទាទោសចំពោះជនណាដែរប្រព្រឹត្តដោយមិនរើសមុខ មិនថាបុគ្គលនោះជាអ្នកណាឡើយ មិនមែនគ្រាន់តែចែងក្នុងច្បាប់តែមិនមានការអនុវត្តពិតប្រាកដឡើយ។

ដើម្បីកុំឱ្យមានការរំលោភបំពានពលរដ្ឋគួរទៅចុះបញ្ជីដីធ្លីឱ្យបានត្រឹមត្រូវ មានប្លង់ច្បាស់លាស់ ដែលហៅថាប្លង់រឹងពីមន្ទីរសុរិយោដី និងមិនត្រូវទិញដីដែលកំពុងមានទំនាស់ឡើយ។

ច្បាប់ភូមិបាលបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណង៖
កំណត់អំពី របប កម្មសិទ្ធិ លើអចលនវត្ថុ ទាំងឡាយ នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ក្នុងគោលបំណង ធានាការពារ សិទ្ធិនៃកម្មសិទ្ធិ និង សិទ្ធិ ផ្សេងៗទៀត លើ អចលនវត្ថុស្របតាម បទប្បញ្ញត្តិ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ឆ្នាំ ១៩៩៣ នៃ ព្រះរាជាណាចក្រ កម្ពុជា ។
-អចលនវត្ថុ តាមន័យនៃច្បាប់នេះ មាន ៣ប្រភេទគឺអចលនវត្ថុពីកំណើត អចលនវត្ថុពីភ័ព្វវាសនា និង អចលនវត្ថុតាមការកំណត់របស់ច្បាប់ ។
អចលនវត្ថុពីកំណើត មាន ដី ធម្មជាតិ ដូចជា ដីព្រៃ ឈើ ដីកាប់រាន ដីដាំដុះ ដីទុកទំនេរ ឬ មិនអាច ដាំដុះ ដីលិចទឹក ដោយទឹកនៅនឹង ឬ ទឹកហូរ និង សំណង់ ឬ ការរៀបចំទាំងឡាយ ដែលស្ថិតនៅជាប់មួយកន្លែងកើតឡើងដោយអំពើរបស់មនុស្ស ហើយមិនអាចរំកិល ឬ ផ្លាស់ប្ដូរកន្លែងបាន ។
អចលនវត្ថុពីភ័ព្វវាសនា មានវត្ថុដែលជាប់នឹងដី ឬ បញ្ចូលជាមួយសំណង់ទាំងឡាយ ដែលមិនអាចបែកចេញ បានដោយមិនធ្វើឱ្យមានការខូចខាត ឬ មិនដូរសភាពដើម ដូចជា ដើមឈើ ឧបករណ៍ តែង លំអ ជាដើម ។
អចលនវត្ថុតាមការកំណត់របស់ច្បាប់ មាន សិទ្ធិភ ណ្ឌិកទាំងឡាយ លើអចលនវត្ថុ និង ចលនវត្ថុ ទាំងឡាយ ដែលបានកំណត់ដោយច្បាប់ ជា អចលនវត្ថុ ។

បង្ហាញពីភាពខុសគ្នាររវាងកម្មសិទ្ធិឯកជន កម្មសិទ្ធិសមូហភាព និងកម្មសិទ្ធិសាធារណៈ។
 កម្មសិទ្ធិឯកជន ជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បុគ្គល ឬនីតិបុគ្គលសម្រាប់កាន់កាប់។
 កម្មសិទ្ធិសមូហភាព ជាកម្មសិទ្ធិរបស់វត្ត និងអចលនវត្ថុរបស់ជនជាតិដើមភាគតិច។
 កម្មសិទ្ធិសាធារណៈ ជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលគ្រប់់គ្រងថែរក្សាដោយរដ្ឋដើម្បីប្រយោជន៍សាធារណៈទូទៅ។