ប្រសិនបើមានជម្លោះកើតឡើងម្តងទៀត នោះអាចនឹងមានសង្គ្រាមកើតឡើងជាក់ជាមិនខាន អាចបង្កវិនាសកម្ម ស្លាប់បាត់បង់ជីវិតមនុស្សទៀតផង ព្រោះមនុស្សនៃនិកាយផ្សេងៗគ្នានឹងប្រឆាំងមិនចង់ឱ្យនិកាយផ្សេងមានឥទ្ធិពលជាងខ្លួនឡើយ ដូចនេះសង្ឃឹមថាមិនមានជម្លោះនេះកើតឡើងម្តងទៀតទេ។

សាសនាឥស្លាមចូលមកកម្ពុជាតាំងពីស.វទី១៥ម្ល៉េះ តាមរយៈ
-ការវាយដណ្តើមទឹកដីរបស់ដាយវៀតលើទឹកដីចាម ធ្វើឱ្យជនជាតិចាមខ្លះរត់ភៀសខ្លួនមកកម្ពុជា និងសុំជ្រកកោននៅកម្ពុជា ។
-ការធ្វើជំនួញរបស់ជនជាតិជ្វា ហើយបានស្រលាញ់និងរៀបការជាមួយជនជាតិខ្មែរ បន្តពូជពង្ស និងសាសនាមកជាមួយផង។

ការបួស និងការតមអាហារសុទ្ធតែដូចគ្នា តែសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំ មិនដូចគ្នាទេ ដោយវាអាស្រ័យលើអ្នកដឹកនាំក្នុងភូមិស្រុក ថាតម្រូវឱ្យថ្វាយបង្គំប៉ុន្នានដង មិនចាំបាច់ទាល់តែប្រាំដងក្នុងមួយថ្ងៃឡើយ។

អ្នកបួសក្នុងសាសនាឥស្លាមអាចបរិភោគអាហារមុនពេលព្រះអាទិត្យរះ និងបន្ទាប់ពីព្រះអាទិត្យលិចអំឡុងពេលយប់មិនមានការតមអាហារទេ។

ក្នុងសាសនាឥស្លាមការបួសនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ ច្រើនមែនទែន ។ ការបួសទទួលបានផលបុណ្យ ពី អល់ ឡោះ ធំធេង ដែលយើងមិនអាចដឹងបានព្រោះថាការបួសនេះ មានតែបុគ្គលយើងខ្លួនឯង និង ព្រះ តែប៉ុណ្ណោះដែលដឹង ។ ការបួសនេះជាមេរៀនសម្រាប់លត់ដុំខ្លួនយើង នៅពេលដែលយើងមាន បញ្ហាភាពស្រេកឃ្លាន ហើយត្រូវអរគុណចំពោះ ចំណីអាហារ ដែលព្រះបានប្រទានឲ្យយើង ។ ការ បួសនេះទៀតសោត ចង់ឲ្យយើងចេះអត់ធ្មត់នៅពេលយើងស្រេកឃ្លាន ហើយឲ្យយើងលះបង់នូវ ប្រការទាំងឡាយ ដែលព្រះបានហាមឃាត់ ។ ការ បួសនេះក៏ចង់ឲ្យអ្នកមាន ដែលពួកគេមានចំណីអាហារហូបគ្រប់គ្រាន់ ដូច្នេះនៅពេលពួកគាត់បួស គឺ បានដឹងពីអារម្មណ៍នេះ ហើយនេះ ជាពេលដែល ពួកគាត់នឹកឃើញ ដល់អ្នកក្រីក្រ ដែលហូបមិនឆ្អែត។បើ និយាយតាមក្បួនពេទ្យវិញ ការបួសនេះ ក៏ជាពេលវេលាមួយ ដើម្បីឲ្យប្រព័ន្ធរំលាយអាហាររបស់យើងមានពេលសម្រាក និង ធ្វើឲ្យយើង បាត់ចំណង់តណ្ហាផ្សេងៗ មានន័យថា យើងគ្មានចង់បាន អ្វីទៀតទេ គ្មានគិតឃើញអ្វីទៀតទេ ទោះមនុស្សនោះ ខ្លាំងពូកែ អ្នកដែលច្រឡោត ពេលដែលបានបួស គឺ ខ្សោយ ហើយត្រូវបន្ទាបខ្លួន ទៅចំពោះ អល់ ឡោះ ដែលជា អ្នកដាក់កាតព្វកិច្ច មកចំពោះយើង ។