ចំពោះអ៊ីម៉ាំ សម្រាប់និកាយទាំងពីរមានសិទ្ធិ និងអំណាចដូចជាៈ
-ចំពោះនិកាយស៊ីអ៊ីត មានឥទ្ធិពលដែលត្រូវបានបង្កើតចាត់តាំង ឡើងដោយព្រះជាម្ចាស់មានងារជា អ៊ីមាំ ឬ អាយ៉ាតុឡា ហើយមានឋានៈដូចជាសម្តេចសង្ឃបាបដែរ។
-ចំពោះនិកាយស៊ុននីត អ៊ីម៉ាំ មិនមានសិទ្ធិអំណាចលើអ្នកមានជំនឿសាសនាឥស្លាមឡើយ ដោយគ្រាន់តែជាអ្នកដឹកនាំសូត្រធម៌ ធ្វើអត្ថាធិប្បាយ ឬបកស្រាយគម្ពីរកូអានប៉ុណ្នោះ។

និកាយនីមួយមានជំនឿខុសគ្នាក្នុងការដឹកនាំជំនួសមហាម័តគឺ៖
-និកាយស៊ីអ៊ីត មានជំនឿនិងទទួលស្គាល់មានតែ អាលីដែលជាក្មួយរបស់មហាម័ត ត្រូវបានចាត់តាំងនិងបញ្ជូនមកធ្វើជាព្យាការី អ្នកនាំសារ ដែលគេគិតថា មានតែមនុស្សក្នុងត្រកូមមហាម័តទេ ទើបមានអំណាចទទួលមរតកពីមហាម័តបាន។
-និកាយស៊ុននីត ជានិកាយធំជាងគេ ក្រុមនេះមានបំណងជ្រើសរើសមេដឹកនាំដែលជាអ្នកចេះដឹងខាងសាសនាឱ្យជំនួសមហាម័ត ទោះបីអ្នកនោះមិនមែណជាសាច់ញាតិរបស់មហាម័តក៏ដោ

អ្នកបួសក្នុងសាសនាឥស្លាមមានកាតព្វកិច្ចសំខាន់២យ៉ាងគឺ៖
-ការតមអាហារ តមទឹក តមសេពសន្ទវៈ
-ការប្រតិបត្តិធម៌សូត្រធម៌មួយថ្ងៃ ៥ដងគឺ ព្រឹកព្រលឹមមុនថ្ងៃរះ ពេលថ្ងៃត្រង់ ពេលរសៀល ពេលល្ងាច និងពេលរាត្រីមុនចូលដំណេក។

ក្នុងការបួសនេះ គេប្រតិបត្តិដោយការតម មិនបរិភោគចំណីអាហារ មិនផឹក មិនមើលគ្នាក្នុងផ្លូវស្នេហា ដោយគិតចាប់ពីព្រលឹមស្រាងអរុណរះ រហូតដល់ ថ្ងៃលិច និងសូត្រធម៌ថ្វាយបង្គំបែរមុខទៅរកក្រុងឡាម៉ិច។