រឿងបែបពុទ្ធនិយមបញ្ចប់ដោយមានការ-សជាតិរបស់តួអង្គព្រះពោធិសត្វនិងកន្សៃសារពេជ្ញ។

រឿងបែបខេមរនិយមនិយាយពីទំនាស់រវាងមនុស្សនិងមនុស្សក្នុងសង្គម។ ទោះជារឿងលើកយកតួអង្គសត្វមកនិយាយក៏ដោយ ក៏បញ្ហានោះលើកយកបញ្ហាមនុស្សនៅក្នុងសង្គមមកចោទដែរ។ ដំណោះស្រាយបញ្ហាមិនទៀងទាត់ឬឯកភាពគ្នាទេ ប៉ុន្តែតួអង្គតំណាងសភាវៈល្អតែងទទួលជ័យជម្នះលើតួអង្គអាក្រក់ជានិច្ច។

រឿងបែបខេមរនិយមតួអង្គសំខាន់ជាមនុស្សធម្មតាដែលជាអ្នកស្ថិតក្នុងឋានៈចាប់ពីអ្នកបម្រើរហូតដល់វណ្ណៈអភិជន ក្រៅពីនេះក៏មានតួអង្គដែលមានលក្ខណៈអច្ឆរិយៈដូចជា យក្ស ខ្មោច បិសាច និងមានតួអង្គជាសត្វដូចជា ចចក ទន្សាយ … ប៉ុន្តែសុទ្ធតែតំណាងឱ្យមនុស្ស។

ក្នុងរឿងបែបព្រាហ្មណ៍និយមតួអង្គសំខាន់ជាអាទិទេពឬអវតារនៃព្រះវិស្ណុយោនយកកំណើតជាបុរស ជានារីអស្ចារ្យ ឯតួអង្គផ្សេងទៀតមានឥសី ទេវតា យក្ស គ្រុឌ…។

រឿងបែបព្រាហ្មណ៍និយមផ្តើមឡើងដោយការបង្ហាញឈ្មោះរបស់អាទិ ទេពធំៗទាំងបីដូចជា ព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ ព្រះឥសូរ ឬការធ្វើពិធីបូជាយញ្ញ។