រឿងនេះត្រូវបានដោះស្រាយដោយការផ្ចាញ់ផ្ចាលគ្នាតាមមហិទ្ធិឫទ្ធិរបស់នាងរំសាយសក់ហើយបានបន្សល់ទុកនូវកន្លែងប្រវត្តិសាស្ត្រជាប់មកដល់សព្វថ្ងៃនេះ។

រឿងភ្នំសំពៅផ្តើមរឿងដោយបង្ហាញពីព្រះនាមព្រះមហាក្សត្រខ្មែរមួយព្រះអង្គព្រះនាមរាជកុលសោយរាជ្យនៅប្រទេសកម្ពុជាតាំងព្រះរាជវាំងនៅលើភ្នំដងរែក។ “កាលពីព្រេងនាយមានព្រះមហាក្សត្រមួយព្រះអង្គព្រះនាមរាជកុល…”។

រឿងក្រុងឧដុង្គបញ្ចប់ដោយតួអង្គព្រះរាជាទទួលជោគជ័យ អាចសម្រេចបំណងបានពោលគឺនៅក្នុងពុទ្ធសករាជ២១៦៤ គ្រិស្តសករាជ១៦២០ព្រះបាទសម្តេចព្រះជ័យជេដ្ឋាទី២ជាអម្ចាស់ជីវិតលើត្បូងបានសាងសង់ព្រះរាជវាំងរួចជាស្ថាពរ ព្រមទាំងដាក់ព្រះនាមព្រះនគរទីក្រុងថ្មីនោះថា “ព្រះបរមរាជវាំងមហានគរឧដុង្គមានជ័យបុរីរម្យឧត្តមរាជនិវេសនដ្ឋាន”ដែលហៅខ្លីថា “ក្រុងឧតុង្គមានជ័យ”។

រឿងក្រុងឧដុង្គផ្តើមឡើងដោយបង្ហាញពីកាលបរិច្ឆេទនៃការកសាងក្រុងឧដុង្គ “ពុទ្ធសករាជ២១៦៤ គ្រិស្តសករាជ១៦២០ ព្រះបាទសម្តេចព្រះជ័យជេដ្ឋាទី២ជាអម្ចាស់ជីវិតលើត្បូងស្តេចគង់នៅព្រះរាជវាំងល្វាឯម។ ថ្ងៃមួយព្រះអង្គបាននាំអគ្គមហេសី…”។

រឿងបែបខេមរនិយមបញ្ចប់រឿងមិនមានឯកភាពគ្នាទេអាស្រ័យលើទេពកោសល្យរបស់អ្នកនិពន្ធម្នាក់ៗ។ ជាទូទៅអំពើល្អឈ្នះអំពើអាក្រក់។