• ដាវីន សង្កេតឃើញថាផូស៊ីលខ្លះនៃភាវរស់ សម័យដើមមានលក្ខណៈខុសពីភាវរស់ក្នុងសម័យគាត់រស់នៅ។ ឧទាហរណ៍៖គាត់ឃើញផូស៊ីលស្រដៀងនឹងសត្វស្លូត តែឆ្អឹងនោះមានទំហំធំជាង ឆ្អឹងសត្វស្លូតដែលរស់នៅក្នុងសម័យគាត់។

ប្រភេទភាវៈរស់កម្រ(ជិតដាច់ពូជឬដាច់ពូជ)នៅតាមប្រទេសនីមួយៗដែលលោកដាវិន បានរកឃើញមានដូចជា៖
• សត្វល្អិតមានសណ្ឋានដូចជាហ្វូងស្រមោច(ស្ថិតនៅប្រទេសប្រេស៊ីល)។
• សត្វស្លូត(Sloth)ផ្លាសទីយឺតៗលើដើមឈើ(ស្ថិតនៅប្រទេសអាសង់ទីន)។
• សត្វម៉ូណូត្រែម(Monotreme)ដែលវិនាសបាត់ពូជជាយូរមកហើយ(ស្ថិតនៅក្នុង ទ្វីបអូស្ត្រាលី)។

• ដាវីន ជាអ្នកប្រាជ្ញ អង់គ្លេស ដែលបានបកស្រាយពីការវិវត្តន៍តាមទ្រឹស្តីវិទ្យាសាស្ត្រមួយហៅថា ទ្រឹស្តីវិវត្តនៃភាវៈរស់ ឬទ្រឹស្តីដាវីន។

• សព្វថ្ងៃនេះ ភាវៈរស់វិវត្ត។ ឧទាហរណ៍៖ វីរុសកូវីដ១៩ បានបំប្លែងខ្លួនវិវត្តទៅជាប្រភេទកូវីដថ្មីៗដូចជា ប្រភេទអាល់ហ្វា បេតា ដេតា…។

វិស្វកម្មសេនេទិចផ្ដល់ផលអាក្រក់សម្រាប់មនុស្សជាតិមានដូចជា៖
• ប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន :
 ធ្វើឱ្យស្លាប់ជីវិតចម្រុះ។
 សត្វល្អិតស៊ាំនឹងសារធាតុពុល។
 រុក្ខជាតិអារ ឧទាហរណ៍ផ្កាឈ្មោលមិនផលិតគ្រាប់លំអង។
 ក្រុមហ៊ុនប្រជែងគ្នាក្នុងការធ្វើជំនួញ ។
 កសិករខាតបង់ថវិការច្រើន។
• ប៉ះពាល់ដល់សុខភាព :
 មនុស្សមានគ្រោះថ្នាក់ដោយសារទទួលទានបន្លែគីមី(ការធ្វើវិស្វកម្មសេនេទិច)។
 ផលិតផលរុក្ខជាតិបង្កបញ្ហាដល់សុខភាព
បណ្ដាលមកពីកំណែប្រែសែន។
 សែនខ្លះធ្វើឱ្យមានភាពធន់នឹងអង់ទីប្យូទិច។
 មនុស្សខ្លះផលិតសារធាតុគីមីឬជីវសាស្ត្រ
ប្រើប្រាស់ក្នុងសង្គ្រាម។
• ប៉ះពាល់ដល់សង្គមនិងសីលធម៌:
 សែនរងមុយតាស្យុង បណ្ដាលឱ្យមានឥទ្ធិពល
ទៅលើសន្ដានក្រោយ។
 វិស្វកម្មសេនេទិច ធ្វើឱ្យមានការបែងចែកវណ្ណៈ
រវាងអ្នកមាននិងអ្នកក្រ។
 សាសនាខ្លះមិនទទួលស្គាល់វិស្វកម្មសេនេទិច។