ដើម្បីតេស្ដបញ្ញាអ្នកប្រាជ្ញឈ្មោះ ប៊ីនេ និងលោកស៊ីម៉ុងបង្កើតវិធីវាសបញ្ញា តែស ដោយរៀបចំវិញ្ញាសារតាមកម្រិតអាយុនិងសម្មត់ទៅលើករណីក្មេង៧៥%នៃក្រិមអាយុណាមួយអាចធ្វើវិញ្ញាសារណាមួយបាន ។
លោកទាំងពីបានបង្កើតរូបមន្ត
លទ្ធផលបញ្ញា= អាយុបញ្ញា/អាយុពិត
លោកទាំងពីបានបង្ហា្ញញលទ្ធផលដូចតទៅ ៖
● បើលទ្ធផល = ១ កំណត់ថាមនុស្សធម្មតា
● បើលទ្ធផល >១ កំណត់ថាជាមនុស្សបញ្ញាខ្ពស់ ឈ្លាវវៃ
● បើលទ្ធផល < ១ កំណត់ថាជាមនុស្សបញ្ញាអន់ ទាប
● បើលទ្ធផល < ០.៧ កំណត់ថាជាមនុស្សខ្សោយបញ្ញា
● បើលទ្ធផល < ០.៥ កំណត់ថាមនុស្សល្ងង់
● បើលទ្ធផល<០.២ កំណត់ថាជាមនុស្សមានល្ងីល្ងឹ
ឧទាហរណ៏ៈ កុមារ « ក »មានអាយុ ៨ ឆ្នាំអាចធ្វើវិញ្ញាសារសម្រាប់អាយុ ៩ ឆ្នាំបាន គេអាចកំណត់លទ្ធផលបញ្ញាកុមារ « ក » ដូចតទៅ
លទ្ធផលបញ្ញា = អាយុបញ្ញា ( ៩ ) / អាយុពិត ( ៨) = ១.១
ដូចនេះ លទ្ធផលបញ្ញាកុមារ « ក » ធំជាងមួយ គេថាកុមារ « ក » ជាមនុស្សឈ្លាវវៃ

ភាពខុសគ្នារវាងបញ្ញា ប្រតិបត្តិនិងបញ្ញាទ្រឺស្ដី
⮚ បញ្ញាប្រតិបត្តិ ជាបញ្ញាកម្រិតទាប ដែលកើតឡើងចំពោះតែសត្វស្វានិងកូនក្មេងអាយុក្រោម២ឆ្នាំ ។មានលក្ខណៈប្រតិបត្តិសុទ្ធសាធ ( រូបីដែលមើលឃើញច្បាស់ផ្ទាល់ភ្នែក )
⮚ ជាបញ្ញាដែលកើតចេញពីគំនិតអរូបីអាស្រ័យមានភាសាជំនួយ ។ ហើយមានការរីកចម្រើនតាមដំណាក់កាលនីមួយៗជានិច្ច ។

បានជាសត្វមិនអាចផ្ដាច់ខ្លួនពីសភាវគតិបានព្រោះបញ្ញាសត្វជាបញ្ញាបែបសភាវគតិ គ្មានការវិវត្ត រឺងត្អឺងមិនរីកចម្រើន គ្មានការចងចាំនៅអតីតកាលរបស់ខ្លួនបាន ។