● មនុស្សសម័យនោះ មានមាឌតូច សម្បុរស្រអែម ទាំងប្រុសស្រីបួងសក់ និងពាក់រយ៉ា។ពួកគេមានគំនិតឆ្លាតវាងវៃ រហ័សរហួសណាស់ តែចិត្តឆេវឆាវបន្តិច ពួកគេចាត់ទុកដៃស្តាំបរិសុទ្ធ ហើយដៃឆ្វេងមិនបរិសុទ្ធ
រាល់ព្រឹកគេលុបលាងមុខដុសធេ្មញ រួចអានគម្ពីរ ឬសូត្រធម៌។

រាជធានីតាំងនៅឥសានបុរៈហើយមានប្រជាជនប្រហែល២០០០០ គ្រួសារ
• នៅខាងក្រៅរាជធានីមានក្រុងចំនួន៣៣ទៀត មានគ្រួសាររាប់ពាន់ ហើយគ្រប់គ្រងដោយអភិបាលម្ចាក់
• ៣ថ្ងៃម្តងព្រះរាជាយាងទៅសាលប្រជុំ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់មាន ៥នាក់ ឯមន្ត្រីតូចតាចវិញមានចំនួនច្រើនណាស់
ចំពោះការផ្ទេររាជសម្បត្តិគឺមានតែបុត្ររបស់អគ្គមហេសីទេ ទើបឡើងសោយរាជ្យបាន។

បានជារដ្ឋជ្វាអាចលុកលុយចូលអាណាចក្រចេនឡាទឹកលិចបានដោយសារ៖
● តែមានសង្រ្គាមដណ្តើមកាន់កាប់ទឹកដីរវាងគ្នានិងគ្នា ហើយបណ្តាលឪ្យមានការឈានទៅរកជម្លោះនិងបែកបាក់ផ្ទៃក្នុង។ការបែកបាក់គ្នានេះធ្វើឪ្យ ឫទ្ធានុភាព និងអំណាចដែលធ្លាប់មានពីមុននោះត្រូវចុះទន់ខ្សោយ ហើយពួកបរទេសមើលងាយ និងហ៊ានចូលលុកលុយរាតត្បាតតាមអំពើចិត្តដោយពួកជ្វា។

ទីតាំងភូមិសាស្រ្តនៃអាណាចក្រនីមួយៗ៖
● ចេនឡាដីគោក ស្ថិតនៅផ្នែកខាងជើង ជាតំបន់ដែលសម្បូរទៅដោយភ្នំ កូនភ្នំ ជ្រលងភ្នំ ជួរភ្នំ
និងខ្ពង់រាប ហើយមានវិសាលភាពទឹកដីធំធេងណាស់
● ចេនឡាទឹកលិច ស្ថិតនៅផ្នែកខាងត្បូង ជាតំបន់ដែលសម្បូរទៅដោយវាលទំនាប ទន្លេ ស្ទឹង បឹងបួរ
និង មានសមុទ្រព័ទ្ធជុំវិញ ហើយតំបន់នេះគ្របដណ្តប់ទៅដោយអាងទន្លេមេគង្គ។

នៅក្នុងរជ្ជកាលរបស់ព្រះបាទជ័យវម៌្មទី១ ព្រះអង្គនៅតែបន្តនយោបាយគ្រប់គ្រងទឹកដីទៅទិសខាងត្បូង និងភាគខាងលិច គឺតំបន់អាងទន្លេមេណាមភាគខាងកើតព្រមទាំងតំបន់ខាងលើនិងភាគកណ្តាលប្រទេសឡាវ។ទឹកដីធំធេងយ៉ាងនេះ ព្រះអង្គមានវិធីសាស្រ្តបែបណាក្នុងការគ្រប់គ្រង៖
● ព្រះអង្គបានបែងចែកទឹកដីជាពីរតំបន់ក្នុងការគ្រប់គ្រង
● តំបន់វត្តភូ រហូតដល់ដីសណ្ត គឺភាគខាងកើតអាងទន្លេមេគង្គ មកដល់ ស្ទឹងត្រែង ក្រចេះ បាភ្នំ ព្រៃនគរ និងមានទីក្រុងសំខាន់គឺ សម្ភុបុរៈ។
● តំបន់ខាងលិច អាងទន្លេមេគង្គ ទៅដល់អង្គបុរី បាត់ដំបង និងខាងជើងបឹងទន្លេសាប។