● ទីក្រុងមានការអភិវឌ្ឈក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្ម ពាណិជ្ជករ សិប្បករ អប់រំ យោធា និងសាសនា ព្រមទាំងជាទីលំនៅនៃវណ្ណៈអភិជន និងមន្រ្តីរដ្ឋាភិបាលនៅទីនោះ។
ទីក្រុងសុទ្ធតែមានកំពែងក្នុងការជួយការពារទឹកដីរបស់ពួកគេពីការឈ្លានពានពីសត្រូវ។

● ប្រជាជនចិនអាចផលិតនូវគ្រប់ធុញ្ញជាតិបានចម្រុះទៅតាមរដូវនិងតំបន់។
● ស្រូវត្រូវបានគេដាំដុះនៅតំបន់សើមភាគខាងត្បូង។
● ស្រូវសាលី សណ្តែកសៀង និងស្រូងបីយេត្រូវបានគេដាំដុះនៅតំបន់ស្ងួតភាគខាងជើង។

● ទីតាំងភូមិសាស្រ្តនៃប្រទេសចិនបានជៈឥទ្ធិពលលើអរិយធម៌ចិនបានអភិវឌ្ឈឡើងដោយសារតែទន្លេពីរ ដែលបាននាំយកទឹកនិងជីជាតិដែលនាំឲ្យមានភាពងាយស្រួលដល់ការដាំដុះ។ទីក្រុងនានាបានលេចឡើង នៅតាមច្រាំងសងខាងនៃទន្លេ ដល់ការអភិវឌ្ឈរបស់ពួកគេនៅដើមដំបូង។

ក្នុងការរើសគូស្រករបស់ប្រជាជនខ្មែរបច្ចុប្បន្នប្រហាក់ប្រហែលនឹងសម័យចេនឡាដែរ គ្រាន់តែ
● គូស្រកខ្លះគឺស្របតាមឪពុកម្តាយជាអ្នកទុកដាក់(ភាគតិច)
● ភាគច្រើននៃកូនកម្លោះនិងកូនក្រមុំគឺធ្វើការរើសដោយខ្លួនពួកគាត់ផ្ទាល់បើពួកគាត់ស្រឡាញ់គ្នា។កូនកម្លោះ
ត្រូវឪ្យឪពុកម្តាយចាស់ទុំនាំទៅលេងផ្ទះកូនក្រមុំដោយមាននំចំណីនិងផ្លែឈើផង។ខាងកូនកម្លោះទុកសិទ្ធឪ្យឪពុកម្តាយខាងស្រីជារើសថ្ងៃល្អក្នុងការធ្វើពិធីភ្ជាប់ពាក្យនិងថ្ងៃអាពាហ៍ពិពាហ៍។