នៅក្នុងរជ្ជកាលព្រះអង្គឌួងខេត្តខ្មែរមានទាំងអស់ចំនួន ៤០ បែងចែកជាពីរប្រភេទ គឺតូចនិងធំ ដែលខេត្តធំគ្រប់គ្រងដោយចៅហ្វាស្រុក (ខេត្ត) ដែលជ្រើសតាំងដោយព្រះរាជា ចំណែកខេត្តតូចគ្រប់គ្រងដោយចៅមឿង ជ្រើសតាំងដោយចៅហ្វាយស្រុក ។ ប៉ុន្តែស្រុកខ្លះមានទឹកដីធំពេកនាំឱ្យពិបាកក្នុងការគ្រប់គ្រង ទើបព្រះរាជាទ្រង់ត្រាស់បង្គាប់ឱ្យបែងចែកប្រទេសជា ៥២ ស្រុកវិញ ដែលមានទំហំប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ហើយចាប់ពីពេលនោះមកងារចៅមឿងត្រូវចោលល្បែងប្រើ ។

នៅប្រទេសអ៉ីតាលីក្រោយពីបញ្ចប់ការសិក្សានៅមធ្យមសិក្សា សិស្សត្រូវតែបន្តការសិក្សានៅសាលា មុខរបរដែលភាគច្រើនចាប់យកជំនាញបច្ចេកទេស ។

ក្រោយសង្រ្គាមលោកលើកទី២ សហភាពសូវៀតបានផ្ដើមកសាងប្រទេសដោយពឹងផ្អែកលើការកសាងផែនការសេដ្ឋកិច្ច ដោយបានអនុវត្តផែនការ ៥ ឆ្នាំ លើកទី ៤ និងទី ៥ ដើម្បីស្ដារភាព យឺតយ៉ាវនៅក្នុងសង្រ្គាមដែលមានការលុកលុយពីអាឡឺម៉ង់ ។

ពួកភេវរកម្មអន្តរជាតិគឺសំដៅពួកឧក្រិដ្ឋជនដែលធ្វើសកម្មភាពដោយគ្មាន ព្រំដែន ។