បក្សាវ៉ាសូវីត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃ១៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៥៥ ដោយសហភាពសូវៀត។

ផ្លូវទៅប៊ែកឡាំងខាងលិចត្រូវបានបិទនៅឆ្នាំ១៩៤៨ហើយត្រូវបានបើកឡើងវិញនៅឆ្នាំ១៩៤៩។

ដើម្បីដោះស្រាយវិបត្ដិពួកសម្ព័ន្ធមិត្តបានធ្វើនៅថ្ងៃទី២៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៤៨ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ប៊ែកឡាំងខាងលិចក្រុមសម្ព័ន្ធមិត្តបានប្រើយន្ដហោះ៣៨០គ្រឿងដើម្បីដឹកស្បៀងដើម្បីដឹកគ្រឿងផ្គត់ផ្គង់ចំនួន១៥០០០០០តោន សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ប៊ែកឡាំងខាងលិចតាមស្ពានអាកាស។

ដើម្បីដោះស្រាយវិបតិ្ដិនេះ ពួកសម្ព័ន្ធមិត្ដបានប្រថុយនឹងគ្រោះថ្នាក់ដោយពួកគេគិតថា នឹងមានសង្រ្គាមសារជាថ្មីអាចផ្ទុះឡើងក្នុងទឹកដីអាឡឺម៉ង់ប្រសិនណាបើ សហភាពសូវៀតបានចាត់វិធានការមឹុងម៉ាត់ដើម្បីប្រឆាំង។

នៅឆ្នាំ១៩៤៨ ដើម្បីសង់សឹកនឹងក្រុមសម្ព័ន្ធមិត្តសហភាពសូវៀតបានធ្វើដូចប្រើវិធានការសងសឹកដូចជា៖ • បិទច្រកចូលទីក្រុង ប៊ែកឡាំងខាងលិច។ • កាត់ផ្ដាច់ភ្លើងអគ្គីសនីនិងតម្រូវការចាំបាច់សម្រាប់ជិវភាពប្រចាំថ្ងៃ។

នៅឆ្នាំ១៩៤៧មសនសន្និសីទត្រូវមួយនៅទីក្រុងឡុងដែលចូលរួមដោយសម្ព័ន្ធមិត្តទាំង៣។សន្និសីទត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីពិភាក្សាការបង្រួបបង្រួមអាឡឺម៉ង់ខាងលិចជាតំបន់តែមួយនិងការឯកភាពខាងរូបិយប័ណ្ណពីម៉ាកមក ដឹតម៉ាកវិញ។

ផែនការម៉ាសាល់របស់សហរដ្ឋអាមេរិកគឺដើម្បីស្ដារទ្វីបអឺរ៉ុបឡើងវិញចំពោះសហភាពសូវៀតវិញមិនពេញចិត្តនិងផែនការនេះទេ។ ពីព្រោះសហភាពសូវៀតបាន យល់ឃើញថាផែនការនេះមានទិសដៅទប់ស្កាត់ការរីកសាយចលនាកុំមុយនីស្ដនៅតាមប្រទេសលោកខាងលិចមួយចំនួនក្រោយសង្រ្គាម។

អាឡឺម៉ងខាងលិចនិង អាឡឺម៉ង់ខាងកើតប្រកាន់របបនយោបាយដូចជា៖ • អាឡឺម៉ង់ខាងលិចប្រកាន់យករបបសាធារណរដ្ឋសហព័ន្ធមានរដ្ឋធានីឈ្មោះ បោន • អាឡឺម៉ង់ខាងកើតប្រកាន់យករបបប្រជាធិបតេយ្យប្រជាមានិតដែលមានរដ្ឋធានីឈ្មោះប៊ែកឡាំង។

• ក្រោយសង្រ្គាមលោកលើកទី២ ប្រទេសអាឡឺម៉ង់បានបែងចែកជា២ផ្នែកគឺ អាឡឺម៉ង់ខាងលិចនិង អាឡឺម៉ង់ខាងកើត។ គ្រប់គ្រងដោយ៖ • អាឡឺម៉ង់ខាងលិចគ្រប់គ្រងដោយកងសម្ព័ន្ធមិត្តដែលរួមមានអង់គ្លេសនិងសហរដ្ឋមេរិក។ • អាឡឺម៉ង់ខាងកើតគ្រប់គ្រង់ដោយសហភាពសូវៀត។

សន្ធឹសីទក្រុងយ៉ាល់តាត្រូវបានងង្កើតឡើងដើម្បីកំណត់វាសនាប្រទេសអាឡឺម៉ង់ក្រោយសង្រ្គាមលោកលើកទី២និងផ្ដាច់សសៃឈាមប្រទេសនេះកុំមានឪកាសបង្កសង្រ្គាមលើពិភពលោកសាជាថ្មីទៀត។ សន្និសីទនេះធ្វើឡើងដោយប្រទេសអង់គ្លេសសហភាពសូវៀត និងសហរដ្ឋអាមេរិក។