អភិបាលខេត្ត -ក្រុង តំណាងឲ្យរាជរដ្ឋាភិបាលនៅក្នុងខេត្ត – ក្រុងរបស់ខ្លួន ក្រោមការគ្រប់គ្រង និងដឹកនាំផ្ទាល់ពីរដ្ឋមន្រី្តក្រសួងមហាផ្ទៃ។

ក្នុងវិស័យគ្រប់គ្រងប្រជាពលរដ្ឋ គ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិសាធារណៈធា្នប់ និងសន្តិសុខ សង្គមនិងវិស័យអភិវឌ្ឈន៏ដែលទាក់ទិនដល់ជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងខេត្ត-ក្រុងរបស់ខ្លួន។

ឳពុកម្តាយ សង្គម វត្តអារាម រដ្ឋាភិបាល អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលជាតិ និងអន្តរជាតិខ្លះដូចជា Unesco និង Unicef ជាដើម ។

រូបព្រះសង្ហារនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាមានចំណុចសំខាន់ប្រាំ គឺ • ពន្លឺពណ្ណរង្សីនៅពីលើគេ តំណាងឲ្យអារ្យធម៏ខ្មែរ • ស្វេតច្ឆត្រទាំងពីរ តំណាងឲ្យព្រះមហាក្សត្រនិងព្រះមហាក្សត្រិយានី ជាអ្នករក្សាប្រជារាស្រ្ត • ព្រះខ័ណ្ឌនៅពីក្រោមម្កុដរាជ្យ ជានិម្មិតរូបនៃអំណាច និងយុត្តិធម៏ • រាជសីហ៏ទាំងពីរ កម្លាំងទ័ពរបស់ប្រជានុរាស្រ្តខ្មែរ នៅជុំវិញព្រះរាជបល្ល័ង្គ • ពាក្យ “ ព្រះចៅក្រុងកម្ពុជា” តំណាងឲ្យអធិបតីភាពនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា

• ពណ៏ខៀវ តំណាងឲ្យព្រះមហាក្សត្រ • ពណ៏ក្រហម តំណាងឲ្យប្រជារាស្រ្ត ឬជាតិ • ពណ៏សរូបប្រាសាទ តំណាងសាសនាទង់ជាតិទាំងមូលមានខ្លឹមសារស្របគ្នានឹងបាវចនារបស់រាជាណាចក្រកម្ពុជា ដែលមានសេចក្តីថាៈ ជាតិ សាសនា ព្រះមហាក្សត្រ។

សន្និសីទភូមិភាគឆ្នាំ ១៩៩៥ ស្តីពីហិង្សាក្នុងគ្រួសារត្រូវបានគេប្រារព្ធធ្វើឡើងនៅប្រទេសណា ហើយសេចក្តីថ្លែងការណ៏ដែលកើតចេញពីសន្និសីទនោះមាន៖ • សន្និសីទភូមិភាគឆ្នាំ ១៩៩៥ ស្តីពីហិង្សាក្នុងគ្រួសារត្រូវបានគេប្រារព្ធធ្វើឡើងនៅប្រទេសកម្ពុជា។ • សេចក្តីថ្លែងការណ៏ដែលកើតចេញពីសន្និសីទនោះមានឈ្មោះថាសេចក្តីថ្លែងការណ៏ទីក្រុងភ្នំពេញ។

ក្នុងគម្ពីរសុត្តន្តបិដក មានសំដែងអំពើព្រះរាជា ឬថ្នាក់ដឹកនាំ ដែលប្រកបដោយធម៏ មានន័យដូចតទៅនេះ “ពេលណាព្រះរាជា ឬថ្នាក់ដឹកនាំប្រកបដោយធម៏ពេលណានោះពួកខ្ញុំរាជការប្រកបដោយធម៏ហើយ ប្រជារាស្រ្តទាំងអស់ក៏ប្រកបដោយធម៏”។

អ្នកដឹកនាំត្រូវតែមានទំនាក់ទំនងជាមួយប្រជាពលរដ្ឋ ដែលជាម្ចាស់ឆ្នោតនៅទូទាំងប្រទេសឲ្យបានញឹកញ្ជាប់ និងសិ្នទ្នសា្នល ដើម្បីពន្យល់ប្រជាពលរដ្ឋឲ្យយល់អំពីកម្មវិធីនយោបាយ គំរោងការរបស់ខ្លួនទើបប្រជាពលរដ្ឋចូលរួម និងគាំទ្រ។

នៅពេលជួយប្រាស្រ័យជាប្រជាពលរដ្ឋ អ្នកដឹកនាំមិនត្រឹមតែពន្យល់ប៉ុណ្ណោះទេ តែក៏ត្រូវស្តាប់មតិនិងសំណូមពរ ហើយឆ្លើយតបយ៉ាងស្រមស្របទៅនឹងសេក្តីត្រូវការរបស់ប្រជាពលរដ្ឋផងដែរ។

ពាក្យ “ ប្រកបដោយធម៏ ” មានន័យថា ព្រះរាជា ឬថ្នាក់ដឹកនាំមានគុណធម៏ ឬច្បាប់សម្រាប់គ្រប់គ្រងប្រទេសជាតិឲ្យមានវឌ្ឈនភាព និងសន្តិភាពដោយគោរពប្រតិបត្តិតាមច្បាប់យ៉ាងខ្ជាប់ខ្លួន។