ក្នុងដំណាក់ទាំង៣ខាងលើ ដំណាក់ដែលមានការវាយតម្លៃរបស់ខួក្បាលទៅរំញោចនៃសរីរាង្គឥន្រ្ទីយារម្មណ៍គឺ ដំណាក់ចិត្តវិទ្យា ។

ការបង្កើតថ្មីអាចបង្កើតឡើងដោយសារតែមនុស្សមានគំនិតច្នៃប្រឌិត និងមានករវិវត្តនៃការគិតឈានដល់មានការបង្កើតថ្មី ។

ដើម្បីតេស្ដបញ្ញាអ្នកប្រាជ្ញឈ្មោះ ប៊ីនេ និងលោកស៊ីម៉ុងបង្កើតវិធីវាសបញ្ញា តែស ដោយរៀបចំវិញ្ញាសារតាមកម្រិតអាយុនិងសម្មត់ទៅលើករណីក្មេង៧៥%នៃក្រិមអាយុណាមួយអាចធ្វើវិញ្ញាសារណាមួយបាន ។
លោកទាំងពីបានបង្កើតរូបមន្ត
លទ្ធផលបញ្ញា= អាយុបញ្ញា/អាយុពិត
លោកទាំងពីបានបង្ហា្ញញលទ្ធផលដូចតទៅ ៖
● បើលទ្ធផល = ១ កំណត់ថាមនុស្សធម្មតា
● បើលទ្ធផល >១ កំណត់ថាជាមនុស្សបញ្ញាខ្ពស់ ឈ្លាវវៃ
● បើលទ្ធផល < ១ កំណត់ថាជាមនុស្សបញ្ញាអន់ ទាប
● បើលទ្ធផល < ០.៧ កំណត់ថាជាមនុស្សខ្សោយបញ្ញា
● បើលទ្ធផល < ០.៥ កំណត់ថាមនុស្សល្ងង់
● បើលទ្ធផល<០.២ កំណត់ថាជាមនុស្សមានល្ងីល្ងឹ
ឧទាហរណ៏ៈ កុមារ « ក »មានអាយុ ៨ ឆ្នាំអាចធ្វើវិញ្ញាសារសម្រាប់អាយុ ៩ ឆ្នាំបាន គេអាចកំណត់លទ្ធផលបញ្ញាកុមារ « ក » ដូចតទៅ
លទ្ធផលបញ្ញា = អាយុបញ្ញា ( ៩ ) / អាយុពិត ( ៨) = ១.១
ដូចនេះ លទ្ធផលបញ្ញាកុមារ « ក » ធំជាងមួយ គេថាកុមារ « ក » ជាមនុស្សឈ្លាវវៃ