ពួកវៀតមិញបានចូលលាក់ខ្លួនកម្ពុជាយើងនៅឆ្នាំ១៩៤៩ គាំទ្រដោយពួកខ្មែរឥស្សរៈ ។

ទស្សនៈនៃការយល់ដឹង គឺសំដៅទៅលើវិធីដែលបុគ្គលម្នាក់ៗ ផ្ដល់នូវអត្ថន័យសម្រាប់បរិយាកាសហើយធ្វើការបកស្រាយវាហើយជាពិសេសទាក់ទងទៅនឹងញាណារបស់មនុស្ស ។

បន្ទាប់ពីក្រុមប្រឹក្សារាជានុសិទ្ធិរំលាយ នៅថ្ងៃទី ១៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ១៩៦០ ច្បាប់រដ្ឋធម្មនុញ្ញ បានចេញមាត្រាពិសេសមួយៗ ។ មាត្រានេះបានចែងថាក្នុងករណីដែលកាលៈទេសៈពុំអនុញ្ញាតឪ្យចាត់តាំងព្រះមហាក្សត្រថ្មី និងក្រុមប្រឹក្សារាជានុសិទ្ធិដោយអនុលោមទៅតាមបញ្ញត្តិ ៣០ និង ៣០ស្ទួន នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញសភាទាំងពីរ ត្រូវរួមគ្នាប្រជុំតាមសេចក្ដីអញ្ជើញពីប្រធានរដ្ឋសភាដោយអនុលោមទៅតាមឆន្ទៈរបស់ប្រជារាស្រ្ដសភាទាំងពីរអាចលើកអំណាច និងបុព្វសិទ្ធិទាំងឡាយរបស់ប្រមុខរដ្ឋប្រគល់ឪ្យឥស្សរៈជនមួយរូបដែលប្រជាពលរដ្ឋ ស្រឡាញ់ទុកចិត្ត ។

ដែលហៅថា បណ្ឌិតគឺជា មនុស្សចំណង់ះទាញប្រកបដោយបញ្ញានិយម មានរបៀបជីវិតប្រកបដោយលំនិង មានឥរិយាបថធម្មជាតិស្របនិងវិវត្តន៍របស់ធម្មជាតិ មានឥរិយាបថឥន្ទ្រីយភាពមិនរំភើបហួសហេតុមានបឥរិយាបថចំពោះអ្នកដទៃប្រកបដោយ បុគ្គលនិយមមិនគិតប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ហើយប្រកាន់ឡើងថាគុណធម៌ជារង្វាន់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បណ្ឌិត ។