a) ថ្លើមបំបែកគ្រឿងស្រវឹង 60% ឯចំនួននៅសល់តិចតួចត្រូវបានបញ្ចេញចោលតាមទឹកនោម ញើស និងដំណកដង្ហើម ។ ថ្លើមអាចបំបែកសារធាតុពុលប្រហែល3/5 នៃកម្រិតស្តង់ដាក្នុង១ម៉ោង។ b) ថ្លើមបំបែកគ្រឿងស្រវឹង 70% ឯចំនួននៅសល់តិចតួចត្រូវបានបញ្ចេញចោលតាមទឹកនោម ញើស និងដំណកដង្ហើម ។ ថ្លើមអាចបំបែកសារធាតុពុលប្រហែល3/7 នៃកម្រិតស្តង់ដាក្នុង១ម៉ោង។ c) ថ្លើមបំបែកគ្រឿងស្រវឹង 80% ឯចំនួននៅសល់តិចតួចត្រូវបានបញ្ចេញចោលតាមទឹកនោម ញើស និងដំណកដង្ហើម ។ ថ្លើមអាចបំបែកសារធាតុពុលប្រហែល3/4 នៃកម្រិតស្តង់ដាក្នុង១ម៉ោង។ d) ថ្លើមបំបែកគ្រឿងស្រវឹង ...

គ្រឿងស្រវឹងជ្រាបចូលទៅក្នុង ចរន្តឈាម តាមក្រពះ និងពោះវៀនតូច នៃប្រដាប់រំលាយអាហាររបស់មនុស្ស ។ អាហារដែលមាននៅក្នុងក្រពះ បន្ថយអត្រាជ្រាបចូលនៃគ្រឿងស្រវឹង ប៉ុន្តែមិនកាត់បន្ថយកម្រិតនៃការពុល ឬ ស្រវឹងទេ ។ គ្រឿងស្រវឹងត្រូវបានចែកចាយទៅគ្រប់ សរីរាង្គដែលមានជាតិទឹក ប៉ុន្តែមិនជ្រាបចូលទៅក្នុង ជាលិកាខ្លាញ់ទេ។

a) គ្រឿងស្រវឹងជាសារធាតុដែលជួយបង្កើនកម្លាំងចិត្តដូចការគិតរបស់មនុស្សភាគច្រើនគិត។ b) គ្រឿងស្រវឹងធ្វើឲ្យខួរក្បាលពន្លឿនសកម្មភាពគិត និងបញ្ជាទៅកាន់សរីរាង្គផ្សេងទៀតបានរហ័ស។ c) គ្រឿងស្រវឹងជាសារធាតុធ្វើឱ្យធ្លាក់ទឹកចិត្តមិនមែនសារធាតុដែលបង្កើនកម្លាំងចិត្តដូចការគិតរបស់មនុស្សភាគច្រើននោះទេ។ d) គ្រឿងស្រវឹងជួយដល់ការប្រមូលអារម្មណ៍ និងការតាំងស្មារតីដើម្បីឆ្លើយតបទៅហេតុការណ៍ដែលកើតឡើង។ e) គ្រឿងស្រវឹងធ្វើឱ្យយឺតយ៉ាវដល់ការបញ្ជូនព័ត៌មានពីខួរក្បាលទៅសរីរាង្គ ។ f) គ្រឿងស្រវឹងប៉ះពាល់ដល់ការប្រមូលអារម្មណ៍និងពន្យឺតរយៈពេលឆ្លើយតបទៅនឹងហេតុការណ៍ចៃដន្យណាមួយ។

a) អាល់កុលនិងស្រាខុសគ្នាដោយអាល់សុទ្ធគ្មានពណ៌និងគ្មានរសជាតិទេ។ចំណែកស្រាមានពណ៌និងរសជាតិផ្សេងៗគ្នា ដោយសារធាតុផ្សំដទែទៀតដែលគេបន្ថែម។ b) អាល់កុលនិងស្រាខុសគ្នាដោយអាល់សុទ្ធមានពណ៌និងគ្មានរសជាតិ។ចំណែកស្រាមានពណ៌និងរសជាតិផ្សេងៗគ្នា អាស្រ័យលើផ្លែឈើដែលគេយកមកផលិត។ c) អាល់កុលនិងស្រាខុសគ្នាដោយសារអាល់សុទ្ធគ្មានពណ៌សនិងគ្មានរសជាតិទេ។ចំណែកស្រាមានពណ៌និងរសជាតិផ្សេងៗគ្នា ដោយសារវត្ថុធាតុដើមនិងធាតុផ្សំដទែទៀតដែលគេបន្ថែម។ d) អាល់កុលនិងស្រាខុសគ្នាដោយអាល់សុទ្ធមានពណ៌សនិងងាយហើរ។ចំណែកស្រាមានពណ៌និងរសជាតិផ្សេងៗគ្នា ដោយសារវត្ថុធាតុដើម និងធាតុផ្សំដទែទៀតដែលគេបន្ថែម។

a) វិធីខាងលើមិនអាចបន្លប់ចំណង់បានយូខ្លាំងទេ(បានតែរយៈពេល 3-5mnប៉ុណ្ណោះ)។ ចូរអនុវត្តវិធីខាងលើនេះរាល់ពេលមានចំណង់ជក់បារីរហូតលែងមានអារម្មណ៍ទាំងនេះកើតឡើង។ b) វិធីខាងលើមិនអាចបន្លប់ចំណង់បានយូខ្លាំងទេ(បានតែរយៈពេល 5-6mnប៉ុណ្ណោះ)។ ចូរអនុវត្តវិធីខាងលើនេះរាល់ពេលមានចំណង់ជក់បារីរហូតលែងមានអារម្មណ៍ទាំងនេះកើតឡើង។ c) វិធីខាងលើមិនអាចបន្លប់ចំណង់បានយូខ្លាំងទេ(បានតែរយៈពេល 4-5mnប៉ុណ្ណោះ)។ ចូរអនុវត្តវិធីខាងលើនេះរាល់ពេលមានចំណង់ជក់បារីរហូតលែងមានអារម្មណ៍ទាំងនេះកើតឡើង។ d) វិធីខាងលើមិនអាចបន្លប់ចំណង់បានយូខ្លាំងទេ(បានតែរយៈពេល 5-7mnប៉ុណ្ណោះ)។ ចូរអនុវត្តវិធីខាងលើនេះរាល់ពេលមានចំណង់ជក់បារីរហូតលែងមានអារម្មណ៍ទាំងនេះកើតឡើង។

a) ផឹកស្រាជំនួស b) ក្រេបទឹកបន្តិចម្ដងៗឱ្យអស់១ឬ២កែវ c) ប្រើបារីអេឡិចត្រូនិចជំនួស d) ដកដង្ហើមវែងៗបាន៣ទៅ៤ដង e) ធ្វើការងារបន្លប់ការចង់ជក់បារី ដើរជុំវិញផ្ទះ ទំពារស្ករកៅស៊ូ ធ្វើពលកម្មស្រាលៗ អានសៀវភៅ ជជែកលេងជាមួយអ្នកមិនជក់…។ f) សំងំគេងឲ្យបានច្រើន g) ហាត់ប្រាណឬលេងកីឡា h) ផឹកទឹកក្រូច ឬទឹកផ្លែឈើផ្អែមឲ្យច្រើន i) ចំពោះអ្នកជឿសាសនា អាចអង្គុយសមាធិ ភាវនាធម៌។

ថ្ងៃដំបូងនៃការឈប់ជក់បារីមានរោគសញ្ញាញៀនដូចជា៖ a) បរិភោគអាហារបានច្រើន b) ចំណង់ជក់បារីខ្លាំ(ជូរមាត់) c) ហៀរទឹកមាត់ d) សប្បាយរីករាយ e) តប់ប្រមល់ f) ចិត្តមិននឹងនរ g) គេងលក់ស្រួល h) ចិត្តស្ងប់ i) គិតអ្វីមិនចេញ j) ឆាប់ខឹងមួម៉ៅ k) ឈឺក្បាលវិលមុខ l) បាក់ទឹកចិត្ត m) ធីងធោង n) គេងមិនលក់ o) រោគសញ្ញាទាំងនេះនឹងថយចុះជាលំដាប់។នៅថ្ងៃទី៣ឬទី៤ នៃការឈប់ជក់បារី អ្នកជក់ក៏មានអាការៈស្រួលខ្លួនអារម្មណ៍ភ្លឺថ្លា និងដកដង្ហើមស្រួលឡើងវិញ។

វិធីសាស្ត្រផ្ដាច់បារីមានដូចតទៅ៖ a) បោះបារីនិងចានគោះក្រញមបារីចោល b) ជក់បារីអេឡិចត្រូនិចជំនួស c) នៅឆ្ងាយពីអ្នកជក់បារី ព្រោះការឃើញគេជក់បារីនាំឱ្យមានចំណង់ជក់ d) ផឹកកាហ្វេនិងតែឲ្យបានច្រើន e) កុំផឹកគ្រឿងស្រវឹង ឬកាផែក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃការឈប់ជក់បារី។ គួរបរិភោគបន្លែនិងផ្លែឈើឱ្យបានច្រើន។ f) ផឹកស្រាដើម្បីបន្លប់ g) ទទួលទានដំណេកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ និងហាត់-ប្រាណទៀងទាត់ដើម្បីឲ្យអារម្មណ៍ល្អ h) សុំការគាំទ្រពីក្រុមគ្រួសារ និងមិត្តភក្កិ។ i) ជក់ស្លឹកសង្កែនិងថ្នាំជក់ធម្មតា●

– ដំបូងអ្នកជក់បារីត្រូវតាំងចិត្តយ៉ាងមុតមាំ ក្នុងការសម្រេចចិត្តឈប់ជក់បារី។ ការតាំងចិត្តនេះជាចំណុចសំខាន់ណាស់ ព្រោះបើគ្មានការតាំងចិត្តនោះទេ ការឈប់ជក់បារីក៏មិនសម្រេចដែរ។ កាលណាការតាំងចិត្តរបស់អ្នកជក់កាន់តែខ្លាំងក្លា ជោគជ័យនៃការផ្ដាច់បារីក៏កាន់តែជាក់លាក់ដែរ។ -បន្ទាប់ពីការតាំងចិត្ត អ្នកជក់បារីត្រូវកំណត់កាលបរិច្ឆេទឲ្យបានច្បាស់លាស់ ដើម្បីឈប់ជក់បារី ។ ថ្ងៃនេះជាពេលល្អបំផុតក្នុងការឈប់ជក់បារី ព្រោះការពន្យាពេលអាចធ្វើឱ្យការតាំងចិត្តធ្លាក់ចុះ។

ដើម្បីបង្ការការជក់បារីរដ្ឋាភិបាលត្រូវមានសកម្មភាពដូចជា ៖ a) ដំឡើងជាបន្តបន្ទាប់នូវអត្រាពន្ធដាររបស់ថ្នាំជក់។ b) បង្កើតកន្លែងជក់បារីឲ្យពលរដ្ឋនៅតាមកន្លែងសាធារណៈ។ c) ភ្ជាប់បម្រាបប៉ះពាល់សុខភាពលើកញ្ចប់បារីនិងជាមួយការផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ដោយធ្វើបែបនេះរហូតមានច្បាប់បញ្ឈប់ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មបារីជាស្ថាពរ។ d) បង្កើតយុទ្ធនាការបង្កាថ្នាំជក់ និងគ្រឿងស្រវឹងឲ្យបានទូលំទូលាយ។ e) ពង្រីកចំណេះដឹងអំពីថ្នាំជក់តាមរយៈសកម្មភាពអប់រំសុខភាព បណ្ដាញពត៌មាន និងតាមសៀវភៅសិក្សា។ f) ហាមឃាត់ការឃោសនាលក់បារីតាមគ្រប់រូបភាពនិងមធ្យោបាយផ្សេងៗ ។ g) ឃោសនាលក់បារីឲ្យតិចជាងមុន។ h) បង្កើតច្បាប់ហាមជក់បារីនៅតាមមន្ទីពេទ្យ ភោជនីយដ្ឋាន គ្រឹះស្ថានសិក្សា កន្លែងធ្វើការ កន្លែងសារធារណៈផ្សេងៗ…។ i) បង្កើតច្បាប់ហាមឃាត់លក់បារីឱ្យក្មេងៗ។