ដោយការស្រឡាញ់អំណាចដណ្ដើមរាជ្យគ្នា ក្នុងព្រះរាជវង្សខ្មែរ ពួកមហិច្ឆតាបានឱកាស បានយកខេត្តខ្មែរភាគខាងលិចអស់៩ខេត្ត។ រីឯវៀតណាមវិញ ក្រោយពីបានប្រទេសចំប៉ាទាំងស្រុង ក្នុងអំឡុងគ្រិស្តសករាជ ១៤៧១ បានរកមធ្យោបាយផ្សេងៗ ដើម្បីលេបទឹកដី កម្ពុជាដោយលើកបុត្រីព្រះនាម “ចូវ” ថ្វាយព្រះបាទ ជ័យជេដ្ឋាទី២ ក្នុងបំណងយកតំបន់ព្រៃនគរ បាវៀ និងចៀងហ្វា ដែលសព្វថ្ងៃមាន ២១ ខេត្ត ដែលជាខេត្តរបស់ខ្មែរ។

បានជាប្រទេសអង់គ្លេសបានដាក់ឈ្មោះសុំចូលជាសមាជិកទីផ្សាររួមអឺរ៉ុប ពីព្រោះរាជរដ្ឋាភិបាលរបស់លោកឌូក្លាសហូម បានយល់ឃើញថាការចូលជាសមាជិកទីផ្សាររួមអឺរ៉ុបអាចឪ្យប្រទេសអង់គ្លេសមានផលចំណេញច្រើនខាងសេដ្ឋកិច្ច ជាពិសេស វិស័យពាណិជ្ជកម្ម ប៉ុន្ដែជាលទ្ធផលគឺត្រូវ បានទទួលបរាជ័យ ។ នេះគឺដោយសារតែលោកប្រធានធិបតីបារាំង ដឺហ្គោល បានប្រើសិទ្ធិវ៉េតូ នៅថ្ងៃសិទ្ធិវ៉េតូ នៅថ្ងៃទី ១៤ ខែ មករា ឆ្នាំ ១៩៦៣ ។

មាន ១.៧៦៨.៦៦៤គ្រួសារ ។

នៅសាធារណៈរដ្ឋទី ៥ ប្រធានាធិតីអាចឈរឈ្មោះបាន ២ អាណត្តិ ក្នុងមួយអាណត្តិមានរយៈពេល ៧ ឆ្នាំ ហើយប្រធានាធិបតីមានសិទ្ធិ ៖ • មានសិទ្ធិរំលាយសភា • មានសិទ្ធិរុះរើគណៈរដ្ឋមន្ដ្រី • ជាអគ្គបទបញ្ជាការលើកងទ័ពជាតិ • ជាអ្នកជ្រើសតាំងនារដ្ឋមន្ដ្រី និងមន្ដ្រីផ្សេងៗ តាមការស្នើរសុំពីនាយករដ្ឋមន្ដ្រី • មានសិទ្ធិទទួលសារតាំងចុះហត្ថលេខាលើសន្ធិសញ្ញា ក្រឹត្យ និងចេញបទបញ្ជាផ្សេងៗ ។