ឥណ្ឌាមិនទាន់បានឆ្លងផុតអន្តរភាពប្រជាសាស្រ្តនៅឡើយទេ គឺប្រទេសឥណ្ឌាកំពុងស្ថិតនៅក្នុងអន្តរភាពប្រជាសាស្រ្តនៅឡើយ គឺចាប់ពីបណ្តាឆ្នាំ ១៩០៥០ មកអត្រាមរណៈប្រមាណបានធ្លាក់ចុះអស់ពីរភាគបីដោយសារការរីកចម្រើនផ្នែកអនាម័យនិងសុខភាព និងដោយសារតែការកែលំអផ្នែកផលិតកម្មកសិកម្ម ។ ប៉ុន្តែអត្រាជាតិប្រមាណមិនទាន់ថយចុះបានសមស្របនៅឡើយទេ ។ អត្រាកំណើនប្រជាជនប្រចាំឆ្នាំនៅតែស្ថិតក្នុងកម្រិតខ្ពស់នៅឡើយ (១.៩% ជាមធ្យមនៅចន្លោះឆ្នាំ ១៩៩០-១៩៩៥) និង(១.៤% នៅឆ្នាំ ២០០៩ ។

ប្រទេសឥណ្ឌាជួបនឹងបញ្ហាជាច្រើនដូចជា ៖ • បញ្ហាភាពក្រីក្រ • បញ្ហាចិញ្ចឹមប្រជាជនដ៏ច្រើន • បញ្ហាជម្លោះដែនដីដែលបន្សល់ទុកដោយពួកអាណានិគមអង់គ្លេស (រដ្ឋកាស្មៀ) • បញ្ហាជម្លោះជនជាតិ (ពួកហិណ្ឌូនិងអ៊ីស្លាម) ។

វិសមភាពរបស់មនុស្សក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នរួមមាន៖ • លក្ខខណ្ឌដ៏ពិបាកក្នុងការរស់នៅ • កង្វះខាតប្រាក់កាស • ការនឿយហត់ក្នុងការធ្វើការងារច្រើនម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ • ភាពកង្វក់នៃបរិស្ថានរស់នៅដែលធ្វើឱ្យខូតសុខភាពរាងកាយ • បញ្ញាចុះអន់ខ្សោយជាលំដាប់ដោយសារគ្មានសមត្ថភាពរីកចំរើន • អសន្តិសុខ • ភាពក្រីក្រ

សប្បុរសធម៌ គឺជាគុណធម៌ពិសេសរបស់មនុស្សទាំងឡាយណាដែលមានចិត្តល្អនិងមនុស្សធម៌ សប្បុរសធម៌ (តាមទស្សនវិជ្ជា)គឺជាសេចក្តីស្នេហាចំពោះអ្នកដទៃ ពោលគឺជាសញ្ចេតនាដែលរុញច្រានមនុស្សឱ្យធ្វើអំពើល្អចំពោះអ្នកដទៃ។

ប្រៀបធៀបយុត្តិធម៌និងសប្បុរសធម៌ យុត្តិធម៌ • មានលក្ខណៈជាបញ្ញា • ការពាររបៀបរៀបរយសង្គម • គិតផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន • បង្កើតឱ្យមានការបែងចែក • មិនលំអៀង • ឱ្យតម្លៃលើឧត្តមគតិ • បង្កើតច្បាប់ទូទៅ សប្បុរសធម៌ • មានលក្ខណៈជាវេទនា សញ្ចេតនា • បំពេញសេចក្តីល្អដល់មនុស្ស • គិតផលប្រយោជន៍រួម • តម្រូវឱ្យនូវអ្វីដែលជារបស់ខ្លួន • បង្កើតឱ្យមានអំណោយ • ជួនកាលមានភាពលំអៀង • ជាកម្លាំងជំរុញនៃអំពើសីលធម៌

មង្គល គឺជាសេចក្តីចម្រើនប្រកបដោយសេចក្តីសុខសួស្តីដែលមនុស្សទាំងអស់ក្នុងលោកចង់បាន។ មង្គល៣៨ប្រការ គឺជាមង្គលដ៏ឧត្តមដែលនាំឱ្យមនុស្សរស់នៅដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងមានសុភមង្គល។

មង្គល៣៨ប្រការមាន៖ ១-កិរិយាមិនសេពគប់នូវបុគ្គលពាលទាំងឡាយ ២-កិរិយាសេពគប់នូវបុគ្គលជាបណ្ឌិត ៣-កិរិយាបូជាដល់បុគ្កដែលគួរឱ្យបូជា ៤-កិរិយានូវក្នុងប្រទេសមួយដ៏សមគួរ ៥-ភាវៈនៃបុគ្គលបានធ្វើបុណ្យទុកហើយក្នុងកាលមុន ៦-កិរិយាតំកល់ខ្លួនដោយប្រពៃ ៧-ភាវៈនៃការបានស្តាប់បានរៀនចំណេះជាច្រើន ៨-សេចក្តីឈ្លាសក្នុងសិល្ប៍សាស្ត្រវិជ្ជាការទាំងពួង ៩-វិន័យដែលបុគ្គលសិក្សាដោយប្រពៃ ១០-វាចាដែលបុគ្គលពោលត្រឹមត្រូវ ១១ និង ១២-ការបម្រើមាតា និងបិតា ១៣-សេចក្តីសង្គ្រោះចំពោះបុត្រនិងភរិយា ១៤-ការងារទាំងឡាយដែលមិនច្របូកច្របល់ ១៥-កិរិយាបរិច្ចាគទាន ១៦-កិរិយាប្រព្រឹត្តនូវធម៌ ១៧-សេចក្តីសង្គ្រោះដល់ញាតិទាំងឡាយ ១៨-ការងារទាំងឡាយដែលមិនមានទោស ១៩-កិរិយាមិនត្រេកអរក្នុងបាបនិងកិរិយាវៀចាកបាប ២០-សេចក្តីសង្រួមចាកកិរិយាផឹកនូវទឹកស្រវឹង ២១-សេចក្តីមិនប្រមាថក្នុងធម៌ទាំងឡាយជានង្គលដ៏ឧត្តមមួយ ២២-សេចក្តីគោរពចំពោះបុគ្គលដែលគួរឱ្យគោរព

បុព្វហេតុដែលនាំឱ្យមានមង្គល៣៨ប្រការកឺមានរឿងដំណាលថា កាលដើមឡើយមានអាចារ្យមួយក្រុមបានជជែកគ្នាពីរឿងមង្គលដោយអាចារ្យខ្លះប្រកាន់ថាឃើញដោយភ្នែកគឺជាមង្គលខ្លះទៀតប្រកាន់ថាលឺដោយត្រចៀកគឺជាមង្គល ខ្លះទៀតយល់ថាការដឹងរសជាតិគឺជាមង្គល។ ការជជែកគ្នាពីរឿងមង្គលនេះគឺគ្មានយោបល់ស្របគ្នាឡើយ។ ដោយសារការយល់ឃើញនិងប្រកាន់ទិដ្ឋិផ្សេងៗគ្នានេះធ្វើឱ្យមហាជនដែលបានស្គាល់ការជជែកនិងដោយការស្រលាញ់់ ចូលចិត្តជឿតាម អាចារ្យរៀងៗខ្លួនផងក្រុមមនុស្សទាំងឡាយនោះក៏បានចែកគ្នាជាបី ក្រុមទៅតាមមនុស្សដែរ។ អស់រយៈពេល១២ឆ្នាំ ក្រុមនីមួយៗបានស្វែងរកមង្គលតែពួកគេនៅតែរកមិនឃើញ។ ទេវតាទាំងឡាយក៏នាំគ្នាទៅសួរព្រះឥន្ទ្រាធិរាជដើម្បីរកមង្គលបន្ទាប់ព្រះឥន្ទ្របានសាកសួរបុព្វហេតុនិងដឹងពីហេតុផលចប់សព្វគ្រប់ហើយព្រះឥន្ទ្រប្រាប់ទេវតាទាំងនោះថារឿងនេះកើតឡើងនៅឋានមនុស្សដូចនេះអ្នកទាំងឡាយចូនាំគ្នាទៅក្រាបបង្គំទួលសួរមង្គលនេះក្នុងសំណាក់ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់នៅវត្តជេតពនចុះព្រះអង្គនឹងសំដែងដល់អ្នកទាំងអស់ហើយ។ ទេវាតាទាំងឡាយបានចូលទៅទូលសួរព្រះពុទ្ធហើយព្រះអង្គក៏ទ្រង់សម្តែងនូវមង្គលដល់ពួកទេវតា។

ដើម្បីឱ្យមង្គលទាំង៣៨ប្រការមានប្រយោជន៍ដល់សហគមន៍ យើងត្រូវ៖ • រួមគ្នាផ្សព្វផ្សាយដល់សហគមន៍ • និយាយពីគុណសម្បត្តិឱ្យពួកគេបានយល់ • ត្រូវប្រត្តិបត្តិឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន • ចងក្រងជាឯកសារទុកសម្រាប់ជំនាន់ក្រោយៗ។

មានប្រយោជន៍ដូចជា៖ ចំពោះខ្លួនឯង • រក្សាខ្លួនឱ្យបានល្អប្រសើរក្នុងផ្លូវត្រូវ • មានទំនួលខុសត្រូវក្នុងការងារ • គោរពសិទ្ធិមនុស្ស • ធ្វើខ្លួនឱ្យក្លាយជាមនុស្សមានប្រយោជន៍ • មានគុណធម៌ ចំពោះគ្រួសារ • គោរពសិទ្ធិមនុស្ស លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ • ស្គាល់ពីឋានៈ តួនាទីរបស់ខ្លួន • មានការយោគយល់ អធ្យាស្រ័យ • មានទំនួលខុសត្រូវក្នុងគ្រួសារ • ចេះរួមរស់ជាមួយគ្នាប្រកបដោយសុខសន្តិភាពក្នុងក្រុមគ្រួសារ ចំពោះសហគមន៍ • សង្គមមានស្ថេរភាព • សង្គមមានសុខសន្តិភាព • សង្គមមានការអភិវឌ្ឃជឿនលឿន • សង្គមមានភាពល្បីល្បាយយ៉ាងឆាប់រហ័ស។