-មង្គលទី១១ និង១២ ការបម្រើមាតា និងបិតាប្រកបដោយកតញ្ញូ កតវេទី គោរពចំពោះអ្នកមានគុណដោយតម្កល់ទុកវង្សត្រកូលឱ្យខ្ពង់ខ្ពស់។
-មង្គលទី១៣ គឺសេចក្ដីសង្គ្រោះចំពោះបុត្រធីតា និងភរិយា ការអប់រំបុត្រ និងភរិយាមិនឱ្យធ្វើអំពើអំពើអាក្រក់ដោយធ្វើតែអំពើល្អ និងផ្សំផ្គុំកូនជាស្វាមីភរិយាដោយចែកទ្រព្យសម្បត្តិជាដើម។

-មង្គលទី៥ ភាវៈនៃបុគ្គលបានធ្វើបុណ្យទុកហើយក្នុងកាលមុន បុណ្យនេះឯងមិនភ្លេចបុគ្គលនោះឡើយ។
-មង្គលទី៦ កិរិយាតម្កល់ខ្លួនដោយប្រពៃមានន័យថា ការជឿកម្មផល គុណព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ ការរក្សាសីល៥សីល៨ ការស្ដាប់ធម្មទេសនា និងការបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្ដិធ្វើទាន ការប្រព្រឹត្តអំពើសុចរិត ការបំពេញកុសល្យ។
-មង្គលទី៧ ភាវៈនៃការបានស្ដាប់ បានរៀនចេះចាំច្រើននូវធម៌របស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ។

-មង្គលទី១គឺកិរិយាមិនសេពគប់នូវបុគ្គលពាលទាំងឡាយដែលជាការនាំឱ្យចាកក្ដីអន្តរាយទាំងផ្លូវចិត្តនិងផ្លូវអារម្មណ៍។
-មង្គលទី២ កិរិយាសេពគប់នូវបុគ្គលជាបណ្ឌិតទាំងឡាយរមែងទទួលបានផលប្រយោជន៍ជាច្រើន។

យុត្តិធម៌ និងសប្បុរសធម៌ខុសគ្នាដុចជា
+យុត្តិធម៌
-ជាលក្ខណៈបញ្ញា
-ជាលំដាប់នៃវិចារណញាណ
-មានយុត្តិធម៌ក្នុងការបង្កើតច្បាប់ទូទៅមួយ
-តម្រូវឱ្យអ្នកដទៃទទួលនូវអ្វីដេលជារបស់គេ
-ករណីយកិច្ចនៃយុត្តិធម៌មានលក្ខណៈប្រិតប្រៀបស្របគ្នានឹងករណីយកិច្ចនិងច្បាប់ដែលរដ្ឋទទួលស្គាល់ និងធានារ៉ាប់រង។
+សប្បុរសធម៌
-ជាលក្ខណៈសញ្ចេតនា (ទំនោរ អត្តចារិត ឬកពារ និងតម្រូវការ)
-ជាលំដាប់នៃចិត្ត
-បំផុសគំនិតភក្ដីភាពចំពោះអ្នកដទៃ
-ទំនាក់ទំនងរវាងបុគ្គលម្នាក់ និងបុគ្គលម្នាក់ទៀត
-ជាកម្លាំងចលករនៃអំពើសិលធម៌
-ករណីយកិច្ចនៃសប្បុរស់ធម៌មានលក្ខណៈទូលាយនិងគ្មានហេតុផលជាក់លាក់ គ្មានការកំណត់ច្បាស់លាស់។