អ្នកដែលត្រូវចូលរួមក្នុងជំរឿននេះគឺ • គ្រួសារ(មិនរាប់បញ្ចូលគ្រួសារដែលរស់នៅក្នុងរាជធានីភ្នំ) ប្រកបរបរកសិកម្មមានផ្ទៃដីយ៉ាងហោច ០,០៣ ហិចតាក្នុងមួយរយៈពេល១២ខែចុងក្រោយឬអ្នកមានបសុសត្វប្រភេទធំយ៉ាងតិច២ក្បាល ឬ គ្រួសារដែលមានបសុសត្វតូច៣ក្បាល និងបសុបក្សីយ៉ាងហោចណាស់ចំនួន២៥ក្បាល។ • អភិបាលខេត្ត ជាអ្នកជួយគាំទ្រដល់ការធ្វើជំរឿននេះ។ • មេភូមិ ជាអ្មកសហការ និងជួយក្នុងការធ្វើជំរឿននេះនិងបំពេញកម្រង់ព័ត៌មានស្តយីៅពីភូមិ • អ្នកប្រមូលព័ត៌មានជំរឿនប្រហែល ៣៥០០ នាក់ដែលនិងធ្វើសកម្មភាពប្រមូលតាមផ្ទះ • មន្រ្តីជាន់ខ្ពស់នៃវិទ្យាស្ថាន ស្ថិតិជាតិ និងក្រសួងរុក្ខាប្រមាញ់និងនេសាទ ជាប្រធានគ្រប់គ្រង់អ្នកប្រមូលព័ត៌មានជំរឿននេះនិងជាមន្រ្តីជំនួយការតំបន់ទទួលបន្ទុកលើសកម្មភាពជំរឿននៅថ្នាក់ខេត្តដោយឡែកនីមួយៗ ដែលបានកំណត់និងជាមន្រ្តីជំនួយការតំបន់ទទួលបន្ទុកចាត់ចែងការងារផ្ទាល់របស់ប្រធាន និង អ្នកប្រមូលព័ត៌មានជំរឿនរបស់ពួកគាត់ • មន្រ្តីថ្នាក់ដឹកនំាក្រសួងផែនការ និងក្រសួងរុក្ខាប្រមាញ់និងនេសាទដើរតួនាទីជាមន្រ្តីដឹកនាំសម្របសម្រួលជាន់ខ្ពស់ ...

ដើម្បីបំពេញនូវការខាតបង់នៃជញ្ជីងពាណិជ្ជកម្ម សហភាពសូវៀតបាន បង្កើតការនាំចេញ នូវឧស្ម័នធម្មជាតិ និងប្រេងកាតដែលមានតម្លៃរហូតដល់ ១២ កោដិដុល្លាអាមេរិកក្នុងមួយឆ្នាំ ។

ការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសច្ចះធម៌និង ផ្តល់ផលល្អ ដល់ខ្លួនឯង គ្រួសារនិងសង្គមដូចជា ៖ • មិនធ្លាក់ខ្លួនក្នុងផ្លូវខុស • មិនមានសេចក្តីភ័យខ្លាច ឬក្តីអន្តរាយ • រួចផុតពីក្តីតិះដៀលពីសំណាក់អ្នកដទៃ • ទទួលបាននូវកិត្តិយស និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ • មានស្មារតីនិងនរ • មានសេចក្តីសុខ សុភមង្គល • រក្សាបាននូវសាមគ្គីភាពរឹងមាំ • ទទួលបាននូវជំនឿទុកចិត្តពីអ្នកដទៃ • ធ្វើឲ្យបុគ្គល គ្រួសារ និងសង្គមស្អាតបរិសុទ្ធ ។

មេទ័ពសូវៀត ដែលបានបញ្ជាឪ្យបិទផ្លូវចេញចូលទៅកាន់អាឡឺម៉ង់ខាងលិច គឺមានឈ្មោះថា សូកូឡូវស្ដី នៅឆ្នាំ ១៩៤៨ ដោយសារគាត់យល់ឃើញថា ប៊ែកឡាំង ស្ថិតនៅអាឡឺម៉ងខាងកើត ដូចនេះសហភាពសូវៀតត្រូវតែត្រូវត្រួតត្រារាល់ការចេញ ចូលទៅកាន់ ប៊ែកឡាំងខាងលិច ហើយច្រកនេះបើកឡើងវិញនៅឆ្នាំ ១៩៤៩ ។