សាធារណៈរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យអាឡឺម៉ង់ ឬ អាឡឺម៉ង់ខាងកើត មានគណបក្ស នយោបាយតែមួយគត់ គឺឈ្មោះថា គណបក្សកុំមុយនីស្ដ ដែលកាន់កាប់លើផ្នែក ផ្នែកនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ច ។

លក្ខណៈនៃការបោះឆ្នោតនៅសាធារណៈរដ្ឋប្រជាធិបតេយ្យអាឡឺម៉ង ឬ អាឡឺម៉ង់ខាងកើត មានដូចតទៅ ៖ • ប្រជាពលរដ្ឋដែលមានអាយុចាប់ពី១៨ឆ្នាំ មានសិទ្ធិបោះឆ្នោតជ្រើសរើសតំណាងតែមួយគត់ក្នុងការដឹកនាំប្រទេសដែលមាននាទីជានាយករដ្ឋមន្ដ្រី ។ • សភាអាឡឺម៉ងមានសមាជិក៥០០ នាក់ ហើយមានសមាជិកសភានីមួយៗ ត្រូវមានអាយុចាប់ពី ២១ ឆ្នាំឡើងតទៅទើបអាចឈ្មោះបាន ។

អាឡឹម៉ង់ខាងកើត បានក្លាយជាសមាឃជិកទីផ្សាររួមអឺរ៉ុប នៅឆ្នាំ ១៩៥០ និងជាសមាជីកបក្សសម្ព័ន្ធវ៉ាសូវូនៅឆ្នាំ ១៩៥៥ ។

សនិ្នសិទយ៉ាល់តា ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណងមិនឪ្យរបបយោធានិយមអាឡឺម៉ង់រស់ឡើងវិញបាន ។ ពីព្រោះអាឡឺម៉ង់គឺជាប្រទេសតែមួយគត់ ដែលជាអ្នកបង្កាត់ភ្លើងសង្រ្គាមលោកទាំងពីរលើកក្នុងចន្លោះពេលតែ ២១ ប៉ុណ្ណោះ ។ សិទ្នសិទនេះត្រូវបានកំណត់ ដោយមហាអំណាចធំៗ ៣ គឺ សហភាពសូវៀត សហរដ្ឋអាមេរិក និងចក្រអង់គ្លេស ។

ក្នុងចំណោមប្រទេសនេះ ប្រទេសដែលមានគុណសម្បត្តិច្រើន ជាងគេនៅក្នុងការបញ្ចប់សង្រ្គាមនេះគឺ សហភាពសូវៀត ។ ពីព្រោះថាសហភាពសូវៀតបានរំដោះបរិមាណទឹកដីធំជាងគេ ដូចជា អឺរ៉ុបខាងកើត និងអឺរ៉ុបកណ្ដាលចាប់ពីអឺរ៉ុបខាងកើត មកដល់ប្រទេសប៉ូឡូញ ។ ចំណែកពួកសម្ព័ន្ធមិត្តវិញបានរំដោះនៅអឺរ៉ុបបានតែប្រទេស បារាំងតែមួយគត់ ។

សន្និសិទយ៉ាល់តា មានទិសដៅដូចជា ៖ • រៀបចំប្រទេសអាឡឺម៉ងជាបួនតំបន់សម្រាប់ត្រួតត្រា ។ • នៅភាគខាងកើតសហភាពសូវៀតត្រួតត្រាលើតំបន់បាល់ទិច និងរំកិលព្រំដែន ចូលប្រទេសប៉ូឡូញចំណែកប្រទេសប៉ូឡូញវិញបានបង្ខិតព្រំដែនបន្ដចូលប្រទេសអាឡឺម៉ង ។ • សហភាពសូវៀតបានសន្យា និងជួយវាយពួកជប៉ុនឪ្យបរាជ័យនៅក្រោយពេលដែលអាឡឺម៉ង់ចុះចាញ់ ចំនួន ៣ ខែ ។

ជនល្បីល្បាញដែលបានរិះគន់ទៅនឹងការដឹកនាំរបស់រដ្ឋាភិបាលលោក ប្រេស្នែវ រួមមាសសន លោក សុលសេនីស៊ីន ជាអ្នកនិពន្ធល្បីល្បាញ និងលោក សាខារូស ជាអ្នកប្រាជ្ញវិទ្យា ។ ជាធម្មតាអ្នកប្រាឆាំងត្រុវ គឺបានគេចាប់ដាក់គុក ឬ បញ្ជូនទៅមន្ទីរ ពេទ្យវិកលចរិកដើម្បីអប់រំកែប្រែ ។

ការដឹកនាំនៅសហភាពសូវៀត ក្នុងអាណត្តិ ប្រេស្មែវ ត្រូវពឹងផ្អែកលើសមាជិកបក្ស កុំមុនីស្ដជាសំខាន់ ដែលមានចំនួន១៧លាននាក់នៅទូទាំងប្រទេស ហើយតួនាទីដ័សំខាន់នេះបានចាប់កើតមានឡើងនៅឆ្នាំ ១៩១៧ ។

លោក គូបាឆូវ បានឡើងកាន់អំណាចនៅឆ្នាំ ១៩៨៥ នៅអាយុ ៥៤ឆ្នាំនេះហើយគឺជាបើកសករាជថ្មីនៃមេដឹកនាំសហភាពសូវៀតដែលបានបញ្ចប់របបដឹកនាំដោយព្រឹទ្ធចារ្យនិយម ។

សហភាពសូវៀតបានជួយប្រទេសក្រីក្រនៅទ្វីបអាស៊ី អាមេរិកខាងត្បូង និងអាព្រិក ដើម្បីពង្រីកមនោគមវិជ្ជាកុំមុយនីស្ដ ។