ប្រសិនបើ សង្គមមួយគ្មានការអធ្យាស្រ័យ និងការគោរព នោះវានឹងនាំឱ្យកើតមានការរើសអើង ការចំអក ឬការស្អប់ខ្ពើម ហើយវាក៏អាចបង្កើតឱ្យមានសង្គ្រាមផ្នែកសាសនាផងដែរ ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យបាត់បង់សន្ដិភាពនិងភាពស្ងប់ស្ងៀមរបស់សង្គមនិងប្រទេស។

ទំនាក់ទំនងវិទ្យាសាស្ត្រនិងសាសនាគឺ
– ប្រសិនបើមិនមានសាសនាចូលរួមជាមួយវិទ្យាសាស្ត្រទេ នោះនឹងក្លាយទៅជាវិទ្យាសាស្ត្របំផ្លាញមនុស្សជាតិ ធ្វើឱ្យមនុស្សមានមហិច្ឆតា លោភលន់ពុំចេះចប់ក្នុងការបម្រើតែផលប្រយោជន៍ខ្លួនឯង និងបង្កើតឱ្យមានជម្លោះរវាងមនុស្សផងគ្នានិងធ្វើឱ្យសង្គមមនុស្សមានភាពអន្តរាយ។
– ប្រសិនបើសាសនាគ្មានវិទ្យាសាស្ត្រវិញនោះនឹងធ្វើឱ្យមានភាពងងឹត សង្គមមនុស្សនឹងក្លាយទៅជាសង្គមបុព្វកាល គ្មានការរីកចម្រើននិងគ្មានការអភិវឌ្ឍ។
ដូច្នេះ វិទ្យាសាស្ត្រដែលមានការទាក់ទងជិតស្និទ្ធជាមួយសាសនា ឬសហការដើរទន្ទឹមជាមួយសាសនា នោះមនុស្សជាតិនឹងរស់នៅប្រកបដោយភាពសុខសាន្ដ សុខដុមរមនា គ្មានការគំរាមកំហែង គ្មានការជិះជាន់កេងប្រវ័ញ្ចរវាងមនុស្សផងគ្នា។ សាសនាអប់រំស្នារតីមនុស្សឱ្យមានចិត្តមេត្តា ករុណា ដឹងនាំមនុស្សឱ្យរស់នៅក្នុងសុខសន្ដិភាពនិងសុភមង្គលផ្លូវចិត្ត ចំណែកវិទ្យាសាស្ត្រជាអ្នកផលិតសម្ភារៈដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់បម្រើសេចក្ដីត្រូវការរបស់មនុស្ស។

មនោគមវិជ្ជាជាសំណុំនៃគំនិត ជាសំណុំនៃជំនឿ ជាយោបល ដែលស្ថិតនៅក្នុងលក្ខណៈជាទ្រឹស្ដីនយោបាយ ដែលបានស្ដែងឡើងជាលក្ខណៈទាក់ទាញឱ្យមានចំណាប់អារម្មណ៍ ហើយជំរុញឱ្យធ្វើសកម្មភាពដើម្បីបំពេញតាមសេចក្ដីត្រូវការដែលជាគោលបំណងរបស់ក្រុមមនុស្ស សហគមន៍ វណ្ណៈ ឬគណបក្សនយោបាយ។

សង្គមពហុសាសនាមានន័យថាជាសង្គមមួយដែលមានសាសនាច្រើន ឬសង្គមមួយដែលប្រជាពលរដ្ឋមានសិទ្ធគោរពប្រតិបត្តិសាសនាផ្សេងៗគ្នាបាន។

វិទ្យាសាស្ត្រជាអាវុធមុខពីរ មានន័យថា វាបានជួយផ្ដល់ ឬជួយសម្រួលដល់មនុស្ស និងធ្វើឱ្យសង្គមមនុស្សរីកចម្រើនដោយទទួលបានប្រណីតភាព សុខុមាលភាព ផាសុកភាពជាច្រើនប្រការ ប៉ុន្ដែវាក៏បានធ្វើឱ្យសង្គមមនុស្សជួបបញ្ហាស្មុគស្មាញជាច្រើនវិញដែរ។ ការពិតវិទ្យាសាស្ត្រមិនមែនអាក្រក់ ឬផ្ដល់ផលអវិជ្ជមាននោះទេ ប៉ុន្ដែអ្វីដែលអវិជ្ជមាន ឬកំហុសឆ្គងនោះគឺ មនុស្សខ្លះយកវិទ្យាសាស្ត្រទៅប្រើក្នុងផ្លូវអាក្រក់ ផ្លូវអសីលធម៌។