ផលអាក្រក់នៃផ្សែងបារីចំពោះសារពាង្គកាយមនុស្សមានដូចតទៅ ៖ • សក់មានក្លិនអាក្រក់ • កើតជម្ងឺក្រពះ និងពោះវៀន • អុកស៊ីសែនក្នុងខួរក្បាលថយចុះ • ភ្នែកស្រអាប់ និងមើលឃើញមិនច្បាស់ • មាត់មានក្លិនអាក្រក់និងធ្មេញពណ៌លឿង • អុកស៊ីសែនក្នុងសួតថយចុះ • ក្រចកដៃដុះវែងលឿនជាងធម្មតា • ស្បែកស្ងួត និងប្រេះ • បេះដូងដើរញាប់ សម្ពាតឈាមឡើងខ្ពស់ • ក្រចកដៃពណ៌លឿង • ដាច់សរសៃឈាមក្នុងខួរក្បាល • មហារីកមាត់និងបំពង់ក • ភ្នែករូងជ្រៅ និងគ្មានសំណើម • ជំងឺមហាសួត • ដំបៅក្រពះ • មានបញ្ហាប្រព័ន្ធបញ្ចេញចោល • សាច់ដុំចុះខ្សោយ • ជំងឺសរសៃឈាមផ្នែកខាងក្រៅ។

a) សារធាតុផ្សេងៗនៃផ្សែងបារីបង្កជំងឺដូចជា ៖ រលាកទងសួត រលាកបំពង់ក ថប់ដង្ហើម ជំងឺគាំងបេះដូង និងជំងឺមហារីកផ្សេងៗ។ b) សារធាតុផ្សេងៗនៃផ្សែងបារីបង្កជំងឺដូចជា ៖ រលាកទងសួត ជំងឺហើមសួត ថប់ដង្ហើម ធុញទ្រាន់ ជំងឺគាំងបេះដូង និងជំងឺមហារីកផ្សេងៗ។ c) សារធាតុផ្សេងៗនៃផ្សែងបារីបង្កជំងឺដូចជា ៖ រលាកទងសួត ជំងឺហើមសួត លើសឈាម គ្រុនក្តៅ ជំងឺគាំងបេះដូង និងជំងឺមហារីកផ្សេងៗ។ d) សារធាតុផ្សេងៗនៃផ្សែងបារីបង្កជំងឺដូចជា ៖ ...

ឧស្ម័នកាបូនម៉ូណូអុកស៊ីតជាឧស្ម័នពុលគ្មានពណ៌ គ្មានក្លិន ដែលមានក្នុងផ្សែងបារី។ កាបូនម៉ូណូអុកស៊ីតក៏ធ្វើឱ្យ អុកស៊ីសែនដែលមាននៅក្នុងឈាមជ្រាបចូលទៅក្នុងសាច់ដុំនិងសរីរាង្គផ្សេងៗដោយលំបាក។ ដូចនេះនៅពេលពួកគេជក់បារី បេះដូងរបស់ពួកគេខំធ្វើការយ៉ាងខ្លាំងតែបានផលតិចតួច។

ជ័រថាជាធាតុរាវខាប់ ពណ៌ខ្មៅស្អិតដែលកើតឡើងនៅពេលបារីឆេះ។ • សារធាតុមួយចំនួននៅក្នុងជ័រថាជាកាស៊ីណូសែនដែលបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺមហារីកនៅត្រង់កន្លែងផ្សែងបារីចូលទៅប៉ះជាប្រចាំគឺ បបូរមាត់ ក្រអូមមាត់ អណ្ដាត ដើមក បំពង់ខ្យល់ និងសួត ។ • ក្រៅពីនេះ វាបណ្ដាលឱ្យកើតជំងឺរលាកទងសួត ហើមសួត និងជំងឺផ្លូវដង្ហើមដទៃទៀត ។ វាក៏ធ្វើឱ្យក្រចកដៃ ធ្មេញ និងជាលិកាសួតឡើងពណ៌លឿងដែរ

• នីកូទីនសារធាតុពុលនិងញៀនខ្លាំងបំផុត។ ប្រសិនបើគេចាក់វាមួយដំណក់បញ្ចូលទៅក្នុ្ងងកណ្ដុរ នោះវានិងស្លាប់ភ្លាម។ នីកូទីន៧ដំណក់ អាចសម្លាប់សត្វគោ១ក្បាលបាន។ កាលណាយើង…

សារធាតុគីមីដែលមានឥទ្ធិពលក្នុងបារីមាន៖ • នីកូទីន • កាបូនឌីអុកស៊ីត • ជ័រថា • មេតាន • អេតាណុល • ឧស្ម័នកាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត( CO ) • សារធាតុផ្សេងៗ។

a) សារធាតុគីមីក្នុងផ្សែងបារីយ៉ាងតិចចំនួន ៦៩ប្រភេទដែលធ្វើឱ្យមនុស្សកើតមហារីក។ b) សារធាតុគីមីក្នុងផ្សែងបារីយ៉ាងតិចចំនួន ៧៩ប្រភេទដែលធ្វើឱ្យមនុស្សកើតមហារីក។ c) សារធាតុគីមីក្នុងផ្សែងបារីយ៉ាងតិចចំនួន ៨៩ប្រភេទដែលធ្វើឱ្យមនុស្សកើតមហារីក។ d) សារធាតុគីមីក្នុងផ្សែងបារីយ៉ាងតិចចំនួន ៩៩ប្រភេទដែលធ្វើឱ្យមនុស្សកើតមហារីក។

រូបទី2.1 បង្ហាញអំពីសារធាតុគីមីក្នុងផ្សែងបារី ● កាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត(ជាសារធាតុពុលនៅក្នុងផ្សែងរថយន្ត) ● នីកូទី(ជាសារធាតុគីមីបណ្ដាលឲ្យញៀន) ● អាសេនិក(ជាសារធាតុគីមីប្រើសម្លាប់ស្រមោច) ● កាបូនឌីអុកស៊ីត (ជាសារធាតុគីមីដែលបញ្ចេញចោលតាមច្រមុះ) ● អ៊ីដ្រូសែនស្យានីត(ជាសារធាតុគីមីប្រើសម្រាប់ធ្វើគ្រាប់បែកផ្សែងពុល) ● ដេដេតេ(ជាសារធាតុគីមីសម្លាប់សត្វល្អិត) ● អាម៉ូញ៉ាក់(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់សម្អាតឥដ្ឋផ្ទះ) ● កាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត (ជាសារធាតុគីមីរារាំងដល់ការដឹកនាំអុកស៊ីសែនក្នុងឈាម) ● ប៊ុយតាន(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់ចង្ក្រាន ឧស្ម័ន) ● គូលុយអែន(ជាសារធាតុគីមីរំលាយប្រើសម្រាប់ឧស្សាហកម្ម) ● អាសេតូន(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់សម្អាតថ្នាំលាបជញ្ជាំងផ្ទះ) ● អេតាណុល (ជាសារធាតុគីមីដែលធ្វើឲ្យអារម្មណ៍ច្របូកច្របល់) ● កាតម្ញូម(ជាសារធាតុគីមីប្រើក្នុងអាគុយ រថយន្ត) ● បារត (ជាសារធាតុគីមីដែលធ្វើឲ្យស្បែកសស្លេក) ● មេតាណុល(ជាសារធាតុគីមីប្រើជាប្រេងសម្រាប់កាំជ្រូច) ● ណាប់តាឡែន(ជាសារធាតុគីមីសម្រាប់សំលាប់ខ្មូត)។ ● មេតាន ...

ថ្នាំដែលចូលទៅក្នុងរាងកាយតាមវិធី៣បែប៖ • ទី១ ការលេបឱសថនោះ វានិងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងក្រពះដូចជាអាហារដែរ។ ថ្នាំរលាយក្នុងក្រពះឬពោះវៀនតូច បន្ទាប់មកវាជ្រាបចូលទៅក្នុងសរសៃឈាមហើយដឹកនាំទៅកាន់ថ្លើម។ • ទី២ ការចាក់បញ្ចូលឱសថនោះ ដោយផ្ទាល់ទៅក្នុងសរសៃឈាមវ៉ែនចូលទៅក្នុងជាលិកាសាច់ដុំ ថ្នាំដែលចាក់បញ្ចូលនោះមានឥទ្ធិពលរហ័ស ពីព្រោះវាជ្រាបចូលទៅក្នុងសរសៃឈាមដោយផ្ទាល់បន្ទាប់មកទៅកាន់ថ្លើម។ • ទី៣ ស្រូបយកឱសថនោះ តាមច្រមុះ ជ្រាបចូលទៅក្នុងសរសៃឈាមដោយឆ្លងកាត់តាមសួត។ ឱសថដែលហឺតចូល ត្រូវឆ្លងកាត់តាមភ្នាសស្លេស្មនៃរន្ធច្រមុះមុនពេលជ្រាបចូលទៅក្នុងសរសៃឈាម។

ឥទ្ធិពលរបស់ថ្នាំនៅក្នុងរាងកាយអាស្រ័យទៅនឹង៖ a) ប្រភេទរបស់ថ្នាំ b) របៀបលេបរបស់អ្នកប្រើប្រាស់ c) បរិមាណឱសថដែលមនុស្សម្នាក់ៗប្រើប្រាស់ d) ការធ្វើចលនាបន្ទាប់ពីលេបរួច e) វិធីប្រើប្រាស់ឱសថនោះ f) បរិមាណទឹកដែលអ្នកជំងឺផឹកនៅពេលលេបថ្នាំ