ក្រោយឆ្នាំ ១៩៧៩ ក្រុមប្រឹក្សារណសិរ្សសាមគ្គីសង្គ្រោះ ជាតិកម្ពុជា បានយកចិត្តទុកដាក់ផ្ដួចផ្ដើមរៀបចំពុទ្ធសាសនាឱ្យមានអត្ថិភាពឡើងវិញ ដោយបានផ្តល់លទ្ធភាពឱ្យអតីតបុព្វជិតបានបួសបន្តជីវិតពុទ្ធសាសនាជាថ្មីម្តងទៀត។ ចាប់ពីពេលនោះមក ក្រុមប្រឹក្សារណសិរ្សសាមគ្គីសង្គ្រោះជាតិកម្ពុជា ជាអ្នកដឹកនាំគ្រប់គ្រង ដោយមាននាយកដ្ឋានសាសនាជាសេនាធិការក្នុងការអនុវត្តគោលនយោបាយចំពោះសាសនា។

និកាយនីមួយៗ ត្រូវមាននាយកផ្ទាល់របស់ខ្លួនដែលហៅ ថាព្រះសង្ឃនាយក។ ព្រះសង្ឃនាយកគណៈមហានិកាយ មានឋានន្តរជា«សម្តេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី ឬព្រះសង្ឃ រាជគណៈមហានិកាយ» ឯព្រះសង្ឃនាយកខាងគណៈធម្ម យុត្តិកនិកាយ មានឋានន្តរជា «សម្តេចព្រះសុគន្ធាធិបតី ឬ ព្រះសង្ឃរាជគណៈធម្មយុត្តិកនិកាយ»។

នៅពេលដែលប្រទេសស្ថិតនៅក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ នៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៧៥-១៩៧៩ ដែលគ្រានោះសេរីភាពនៃការគោរពជំនឿសាសនាត្រូវបានលុបបំបាត់ចោល ទាំងស្រុង។ វត្តអារាមរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនាក៏ដូចជាសាស នាដទៃទៀត ត្រូវបានគេយកធ្វើជាជង្រុកដាក់ស្រូវ ទ្រុងជ្រូក ឃ្លាំងសម្ភារៈ ឬមមន្ទីរឃុំឃាំងមនុស្ស។ ព្រះសង្ឃត្រូវបានចាប់ផ្សឹក ឬធ្វើគុតអស់ជាច្រើនអង្គ។ ព្រះវិហារ កុដិ សាលាធម្មវិន័យ សាលាឆាន់ ព្រះពុទ្ធបដិមាត្រូវបានបំផ្លិច បំផ្លាញយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ហើយវត្តដទៃទៀតដែលនៅសេសសល់ ក៏ត្រូវខូចខាតខ្លាំងដែរ។ ចំណែកគម្ពីរដីកា ដែលរក្សា ទុកនៅតាមវត្តទាំងឡាយ ក៏ត្រូវវិនាសអន្តរាយស្ទើរគ្មាន ...