• ការដឹកនាំផ្ដាច់ការ ជាការដឹកនាំដែលមានទម្រង់ជាបុគ្គលនិយម អត្តនោម័ត មិនផ្ដល់ឱកាសឱ្យសមាជិកបញ្ចេញយោបល់ និងគំនិតផ្ដួចផ្ដើមឡើយ។ រាល់ផែនការដឹកនាំទាំងអស់ អ្នកដឹកនាំជាអ្នកបង្កើតផែនការនិងធ្វើការសម្រេចចិត្តដោយខ្លួនឯង។ អំណាចប្រមូលផ្ដុំទៅលើស្ថាប័ន ឬបុគ្គលម្នាក់។ អ្នកដឹកនាំបែបនេះច្រើនបន្តចេញពីត្រកូលមួយទៅត្រកូលមួយទៀត ឬផ្ដើមចេញពីការដណ្ដើមអំណាចដោយប្រើកម្លាំងយោធា។

• អ្នកដឹកនាំត្រូវចេះលើកទឹកចិត្តបុគ្គលិកឱ្យខិតខំធ្វើការងារ ឱ្យសមាជិកក្រុមបញ្ចេញយោបល់លើកិច្ចការដែលខ្លួនបានធ្វើ ដើម្បីស្វែងរកចំណុចខ្លាំងនិងកែលម្អរាល់ចំណុចខ្សោយ លើកជាអនុសាសន៍ផ្សេងៗ ក្នុងគោលបំណងស្ថាបនាប្រយោជន៍ជាតិ អភិវឌ្ឍខ្លួននិងសមូហភាពទៅអនាគត។

• ភាពជាអ្នកដឹកនាំ មិនសំដៅលើមនុស្សដែលមានបុណ្យសក្ដិខ្ពស់ទេ តែសំដៅលើមនុស្សដែលអាចអភិវឌ្ឍបុគ្គលិកលក្ខណៈ និងជំនាញរបស់ខ្លួនដើម្បីសម្រេចគោលបំណងអ្វីមួយ។

• តាំងពីសម័យកុលសម្ព័ន្ធមក សង្គមត្រូវការអ្នកដឹកនាំដើម្បីចង្អុលបង្ហាញផ្លូវ ទិសដៅ កិច្ចការនិងសកម្មភាពនានារបស់ក្រុមខ្លួន។

• តាមរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា មាត្រា ៤៨ បានចែងថា ៖ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ មានសិទ្ធិបង្កើតសមាគម និងគណបក្សនយោបាយ។ សិទ្ធិនេះ ត្រូវកំណត់ក្នុងច្បាប់។ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរទាំងឡាយ អាចចូលរួមក្នុងអង្គការមហាជន ជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ការពារសមិទ្ធផលជាតិ និងសណ្ដាប់ធ្នាប់សង្គម។