កាបួសជាភិក្ខុជាការបួសសងគុណឳពុក។ អ្នកបួសត្រូវមានអាយុចាប់ពី២១ឆ្នាំ ហើយត្រូវឆ្លងកាត់ជាសាមណេសិន។ បេក្ខឧបសម្បទាឆ្លើយនឹងសំណួរផ្សេងៗដូចជា អន្តរាយិកធម៌ និងសូត្របញ្ញត្តិចតុត្ថកម្មវាចាដើម្បីប្រកាសក្នុងជំនុំសង្ឃដើម្បីឡើងជាភិក្ខុ។

នាគសំដៅបុគ្គលបុថុជ្ជនណាម្នាក់ដែលកើតសេចក្តីអៀនខ្មាស ខ្លាចបាបហើយមានចិត្តជ្រះថ្លាទៅបួសក្នុងសំណាក់ពុទ្ធសាសនា។ ពិធីនេះគេបា្ររព្ធធ្វើមួយថ្ងៃនៅវត្ត ឬនៅផ្ទះនាគផ្ទាល់ក៏បាន។ក្រៅសម្ភារៈសម្រាប់បួសគេឃើញមានបាយសីដ៏ធំមួយមាន១៩ថ្នាក់។ នាគស្លៀកហូលពានាក្រមាពណ៌សនៅស្មាខាងឆ្វេង ជិះសេះឬគោនិងមានអ្នកបាំងឆត្រ័ព្រមទាំងហែហមផង។ម្តាយនាគទូលត្រៃចីវរ ឳពុកស្ពាយបាត្រនឹងអ្នកកាន់បរិក្ខាផ្សេងៗទៀត។ក្បួននេះហែ៣ជុំវិញព្រះវិហារទើបហែចូលដើម្បីប្រារព្ធពិធីបួសក្នុងព្រះវិហារ។

ព្រោះ៖
– ដើម្បីទៅសម្មាទានសីល
– ជាឱកាសបានទៅស្គាល់ រាប់អានគ្នា
– ចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងទុក្ខលំបាក
– ទៅលំហែចិត្តហ្មងសៅឱ្យស្រឡះពីខ្លួន
– ទៅចូលរួមកសាងសមិទ្ធផលផ្សេងៗ។