ដំណាក់កាលនៃកំណែទម្រង់រដ្ឋបាលសាធារណៈរបស់កម្ពុជាមាន ៖
 ដំណាក់កាលនៃការអនុវត្តគោលនយោបាយផ្សះផ្សា និងបង្រួបបង្រួបជាតិ (១៩៩៣ ដល់ ១៩៩៨)ការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋឡើងវិញ ការពង្រឹងសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងរបស់ក្រសួង ស្ថាប័ន ការកែទម្រង់មុខងាសាធារណៈ ការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស ការពង្រឹងសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាលខេត្ត ក្រុង។
 ដំណាក់កាលនៃការកសាងមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការគ្រប់គ្រងមុខងារសាធារណៈ (១៩៩៩ ដល់ ២០០៣) ពង្រឹងគ្រឹះនៃការគ្រប់គ្រងមុខងារសាធារណៈ ការរៀបចំសម្រួលរចនាសម្ព័ន្ធ និងការពង្រាយមន្រ្តីរាជការ ការធ្វើសនិទានកម្មមុខងារសាធារណៈ និងការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស។
 ដំណាក់កាលនៃការអនុវត្តកំណែទម្រង់ស៊ីជម្រៅ (២០០៤ ដល់២០០៨)ដំណាក់កាលនេះបានផ្ដោតសំខាន់លើ “ បម្រើប្រជាពលរដ្ឋឱ្យបានកាន់តែប្រសើឡើង” ការកែលម្អសេវាសាធារណៈ ការបង្កើនបៀវត្ស និងពង្រឹងការគ្រប់គ្រងនិយោជន៍ ការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាព ជម្រុញប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន
 ការបន្តដំណាក់កាលនៃការអនុវត្តកំណែទម្រង់ស៊ីជម្រៅ (២០០៨ ដល់ ២០១២) ប្រែក្លាយរដ្ឋបាលសាធារណៈពីអ្នកគ្រប់គ្រងឱ្យទៅជាអ្នកផ្ដល់សេវាសាធារណៈជូនប្រជាបលរដ្ឋ ធ្វើឱ្យរដ្ឋបាលសាធារណៈកាន់តែមានតម្លាភាព ភាពឆ្លើយតប ប្រសិទ្ធភាព និងប្រសិទ្ធផល លើកកម្ពស់គុណសម្បត្តិនៃវប្បធម៌សាធារណៈ ភក្ដីភាព ឆន្ទៈម្ចាស់ការ និងមនសិការវិជ្ជាជីវៈ។
 ការបន្តដំណាក់កាលនៃការអនុវត្តកំណែទម្រង់ស៊ីជម្រៅដើម្បីប្រសិទ្ធភាព (២០១៣ ដល់ ២០១៨)ការកែលម្អគុណភាពសាវាសាធារណៈ ការក្រប់គ្រង និងអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្ស ការកែទម្រង់ប្រព័ន្ធបៀវត្ស។

ពន្យល់ពីកំណែទម្រង់រដ្ឋបាលសាធារណៈ
កំណែទម្រង់រដ្ឋបាលសាធារណៈគឺជាដំណើរការមួយសម្រាប់កែលម្អនូវរចនាសម្ព័ន្ធ នីតិវិធី នៃការិយាធិបតេយ្យសាធារណៈ និងអាកប្បកិរិយាបថមន្រ្តី ក្នុងគោលបំណងលើកកម្ពស់ភាពស័ក្កិសិទ្ធិ អង្គភាព ឬស្ថាប័ន និងដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលបំណងនៃការអភិវឌ្ឍជាតិ។

រដ្ឋបាលសាធារណៈបែបបុរាណមានគោលការណ៍សំខាន់ដូចជា៖
 អាជ្ញាធរត្រូវបង្កើតឡើងដោយច្បាប់
 រចនាសម្ព័ន្ធមានឋានុក្រមច្បាស់លាស់ បែងចែកអំណាចក្នុងការដឹកនាំ
 លទ្ធផល វិធីសាស្រ្ត សកម្មភាពការងារ ត្រូវបានចងក្រងជាឯកសារ
 ការងាររដ្ឋបាលត្រូវមានវិជ្ជាជីវៈច្បាស់លាស់ និងបណ្តុះបណ្តាលត្រឹមត្រូវ។
 ការិយាល័យមានការអភិវឌ្ឍពេញលេញ មន្ត្រីមានសមត្ថភាព
 ការគ្រប់គ្រងអនុលោមទៅតាមច្បាប់ទម្លាប់។

នៅសម័យនោះ គ្រប់កិច្ចការទាំងមូលស្ថិតក្នុងព្រះរាជនគរដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអាយុជីវិតជាតិ ដូចជា ការការពារធិបតេយ្យភាពជាតិ ការរក្សាបូណភាពដែនដី ការកសាងសេដ្ឋកិច្ច ជាតិតាម រយៈនយោ បាយ ទឹក ការកសាងប្រាសាទឬវត្តអារាម និង សំណង់នានា សម្រាប់បម្រើប្រយោជន៍ សាធារណៈសុទ្ធ សឹង កើតឡើងដោយសារព្រះរាជតំរិះរបស់ព្រះអង្គទាំងអស់ ទ្រង់ជាម្ចាស់ដែន ដីនៃកម្ពុជរដ្ឋដ៏មាន មហិទិ្ធឬទិ្ធ យ៉ាងក្រៃលែង ។