បញ្ហាប្រឈមក្នុងរដ្ឋបាលសាធារណៈបច្ចុប្បន្នមានមួយចំនួនដូចជា៖
 នីតិវិធីមួយចំនួនក្នុងការផ្ដលសេវាសាធារណៈនៅមានភាពស្មុគស្មាញ ប្រមូលផ្ដុំ ការិយាធិបតេយ្យ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ការប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធព័ត៌មានវិទ្យាមួយចំនួននៅក្នុងរដ្ឋបាលសាធារណៈនៅមានកម្រិត ហើយការការរៀបចំ និងការយកចិត្តទុកដាក់ឱ្យអនុវត្តមួយចំនួនមានលក្ខណៈដាច់ដោយដុំ និងមានលក្ខណៈជាប្រព័ន្ធ។
 រំហូរការងារ និងទំនាក់ទំនងផ្ទៃក្នុងនៅតាមក្រសួង ស្ថាប័ន និងរវាងក្រសួង ស្ថាប័ន និងក្រសួងស្ថាប័ន នៅមិនទាន់ដំណើរការជាបណ្ដាញតភ្ជាប់ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងមានភាពរលូននៅឡើយ។
 យន្តការ និងប្រព័ន្តតាមដាន ត្រួតពិនិត្យ និងវាយតម្លៃគុណភាពនៃសេវាសាធារណៈមិនទាន់បានដាក់ឱ្យដំណើការប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។
 ការងារគ្រប់គ្រង និងការអភិវឌ្ឍអាជីពរបស់មន្រ្តីរាជការ មិនទាន់បានរៀបចំជាប្រព័ន្ធប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងមិនទាន់មានការៀបចំការពិពណ៌នាអំពីមុខតំណែងឱ្យបានច្បាស់លាស់នៅឡើយ។
 សមត្ថភាពធនធានមនុស្ស និងស្ថាប័ននៅមានកម្រិតក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងសេចក្ដីត្រូវការរបស់ពលរដ្ឋ ពិសេសនៅថ្នាក់ក្រោមជាតិ។
 ប្រព័ន្ធបៀវត្សមិនទាន់ឆ្លើយតបទៅនឹងគោលការសមធម៍ ប្រសិទ្ធភាព សង្គតិសាស្រ្ត ក្នុងនោះគម្លាតបៀវត្សមន្រ្តីរាជការនៅមានកម្រិតខ្ពស់ប្រព័ន្ធបៀវត្តរបស់កងកម្លាំងប្រដាប់អាវុទប្រអាវុធ និងមន្រ្តីរាជការ និងមន្រ្តីរាជការស៊ីវិមិនទាន់មានសង្គតិនឺងគ្នា។

បានជាចាំបាច់ត្រូវការរដ្ឋបាលសាធារណៈ ព្រោះដើម្បីឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបានទទួលសេវាសាធារណៈបានទាំងអស់គ្នាដោយមិនមានការរើសអើង ចំណាយថវិកាតិចជាងឯកជន។

ការត្រួតពិនិត្យដែលជាផ្តល់ប្រយោជន៍សាធារណៈគឺការត្រួតពិនិត្យអាណាព្យាបាល ព្រោះអំណាចត្រួតពិនិត្យដែលច្បាប់អនុញ្ញាតឱ្យអាជ្ញាធរថ្នាក់លើអនុវត្តលើភ្នាក់ងារទាំងឡាយនៃសមូហភាពវិមជ្ឈការ និងលើកិច្ចរបស់ភ្នាក់ងារទាំងនោះក្នុងគោលដៅការពារ និងស្រោចស្រង់ប្រយោជន៍ទូទៅ។

រវាងអំណាចនយោយនិងអំណាចរដ្ឋបាលសាធារណៈ គឺអំណាចរដ្ឋបាលសាធារណៈមានឥទ្ធិពលជាង ដោយសារ អំណាចនយោបាយមានអាណត្តិ ឯអំណាចរដ្ឋបាលសាធារណៈមិនមានអាណត្តិទេ ហើយអ្នកបំពេញការងាររដ្ឋបាល ក៏មានបរិមាណច្រើនជាងអ្នកនយោបាយដែរ។

ក្នុងការគ្រប់គ្រងរដ្ឋបែងចែកអំណាចជាបី មានដូចជា៖ អំណាចនីតិប្បញ្ញត្តិ អំណាចនីតិប្រតិបត្តិ និង អំណាចតុលាការ។