កាព្យមាត្របទពាក្យ៧គឺ៖ ក្នុង១វគ្គមាន៤ឃ្លា ក្នុង១ឃ្លាមាន៧ព្យាង្គ។

រណ្តំ គឺកវីប្រើព្យញ្ជនៈតែមួយ ឬស្រៈតែមួយច្រើនដងក្នុងឃ្លា ឬវគ្គ។ រណ្តំមាន រណ្តំព្យញ្ជនៈ និងរណ្តំស្រៈ។

ចួនឆ្លងវគ្គ គឺជាការចួននៃព្យាង្គពីរដែលចួនគ្នា ឆ្លងពីវគ្គមួយទៅវគ្គមួយទៀត។

ពាក្យចួន គឺជាពាក្យទាំងឡាយណាដែលមានព្យាង្គកើតឡើងដោយកវីប្រើសូរស្រៈ និងសូរព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នាទៅតាមបទនីមួយៗ។

ឧទាហរណ៍ឱ្យបានពីរពីក្នុងមេរៀននេះ ៖ • មេឃស្រកានាគ គឺមានន័យថា មេឃមានដុំពពកនិងមានរូបរាងដូចស្រកាធំៗដែលប្រៀបបាននឹងស្រកានាគ។ • ជើងភ្នំ គឺមានន័យថា ជាផ្នែកខាងក្រោមនៃភ្នំដូចជាអវយវៈខាងក្រោមរបស់មនុស្សដែលហៅថា «ជើង» ដែរ។