លក្ខខណ្ឌដែលអាចឱ្យបណ្ដូរឧស្ម័នប្រព្រឹត្តទៅ បានគឺ៖ • ដង្ហើមចេញ និងដង្ហើមចូលដែលធ្វើឱ្យមាន បំលាស់ប្ដូរខ្យល់ក្នុងសួត។ បាតុភូតនេះនាំមក នូវអុកស៊ីសែន និងបញ្ចេញចោលនូវ កាបូនឌីអុកស៊ីត។ • ដំណើរឈាមក្នុងសរសៃប្ដូរដែលនាំមកនូវកាបូន ឌីអុកស៊ីតនិងដឹកយកអុកស៊ីសែនទៅវិញ។

ផ្លូវដង្ហើមមានដូចជា៖ • រូង(រន្ធ)ច្រមុះពាសទៅដោយភ្នាសសើម។ លើភ្នាសសើមមានរោមជាច្រើន។ • ដើមកជាកន្លែងដែលផ្លូវដង្ហើម និងផ្លូវរំលាយ អាហារប្រសព្វគ្នា។ • បំពង់សំឡេងជាប្រអប់ឆ្អឹងខ្ចីមួយដែលលយ ចេញមកលើបំពង់ក(គ្រាប់ពោន)។ • បំពង់ខ្យល់បែកជាទងសួត 2 ។

ចំណុះខ្យល់សរុបក្នុងសួតផ្គុំឡើងអំពី៖ • ចំណុះខ្យល់សរុបក្នុងសួត=ខ្យល់ចំណុះជីវិត 3,5 លីត្រ+ខ្យល់សល់1,5លីត្រ= 5លីត្រ។

ចង្វាក់ដង្ហើមជា ចំនួនចលនាដង្ហើមដែលមានក្នុង មួយនាទី។ ឧទាហរណ៍៖ ចង្វាក់ដង្ហើមរបស់មនុស្សពេញ វ័យដែលមិនធ្វើការមានចលនាដង្ហើម16ដងក្នុង1នាទី។

ចលនាដង្ហើមចូលជា ចលនាដែលសាច់ដុំដង្ហើម កន្ត្រាក់ ហើយទាញឆ្អឹងជំនីរឱ្យប៉ោងឡើង ឯសាច់ដុំ សន្ទះទ្រូងក៏ស្រុតចុះ ធ្វើឱ្យប្រអប់ទ្រូងប៉ោងឡើង។