តម្រងនោមសិប្បនិមិ្មតគឺជាបច្ចេកទេសដែលប្រើ ជំនួសតម្រងនោមមិនដំណើរការ។ ឈាមអ្នកជំងឺត្រូវ បញ្ចូលក្នុងឧបករណ៍មួយ។ ឧបករណ៍នេះមានវត្ថុរាវ ដែលអាចច្រោះយកកាកសំណល់ផ្សេងៗពីឈាម។ ដូច្នេះគេអាចប្រើឧបករណ៍នេះសម្រាប់បន្សុទ្ធ និងតម្រូវ ប្លាស្មាក្នុងឈាមអ្នកជំងឺ។

ផលិតផលមិនប្រក្រតីក្នុងទឹកនោមមាន 2ប្រភេទ៖
• ការលេចឡើងអាល់ប៊ុយមីន : ជាទូទៅអាល់ ប៊ុយមីនមិនឆ្លងកាត់ពីឈាមចូលទៅក្នុង ណេប្រុងទេ។ វត្តមានអាល់ប៊ុយមីនក្នុងទឹក នោមជាសញ្ញាបង្ហាញថាណេប្រុងខូចខាត ហើយមានដំណើរប្រព្រឹត្តមិនល្អ។
• ការលេចឡើងគ្លុយកូស : យើងដឹងថាគ្លុយកូស ក្នុងឈាមត្រូវច្រោះចូលទៅក្នុងកន្សោមបូម៉ាន់ហើយសម្រូបចូលក្នុងឈាមវិញនៅត្រង់បំពង់ បត់។ វត្តមានគ្លុយកូសក្នុងទឹកនោម បង្ហាញថា គ្លុយកូសមិនបានស្រូបចូលទៅក្នុងឈាមទាំង អស់ទេ។ បាតុភូតនេះលេចឡើង កាលណា អត្រាគ្លុយកូសក្នុងឈាមលើសពី 1,8ក្រាម/ 1លីត្រ។ វត្តមានគ្លុយកូសក្នុងឈាមមិន បណ្ដាលមកពីដំណើរប្រព្រឹត្តមិនល្អនៃតម្រងនោមទេ តែបណ្ដាលមកពីក្នុងឈាមមាន គ្លុយកូសលើសពីបរិមាណធម្មតា។

ក្រោយពេលមានសម្រូបឡើងវិញ ទឹកនោមត្រូវ ហូរទៅក្នុងបំពង់រួម ហើយចាកចេញពីណេប្រុងជាច្រើន ទៅប្រមូលផ្ដុំក្នុងប្រឡង់។បន្ទាប់មកទឹកនោមត្រូវហូរទៅក្នុងប្លោកនោមតាមបំពង់នោម។

ដំណាក់កាលចម្រោះនៃការបង្កើតទឹកនោម ៖ នៅពេលឈាមចូលទៅក្លូម៉េរ៉ុល សម្ពាធឈាមខ្ពស់ធ្វើឲ្យម៉ូលេគុល ទឹក អំបិល គ្លុយកូស អ៊ុយរ៉េ និងអាស៊ីតអាមីនេឆ្លងកាត់ភ្នាសស្ដើងរបស់
ក្លូម៉េរ៉ុលចូលក្នុងកន្សោមបូម៉ាន់។ ម៉ូលេគុលធំៗដូចជា កោសិកាឈាម និងប្រូតេអ៊ីនមិនអាចឆ្លងកាត់ភ្នាស
ក្លូម៉េរ៉ុលបានទេវាស្ថិតនៅក្នុងសរសៃឈាម។ សមាស ធាតុដែលច្រោះចេញពីប្លាស្មា បង្កើតជាទឹកនោមដំបូង មានចំណុះ 180 លីត្រក្នុង 24 ម៉ោង។