Khmer

a) កាព្យមាត្រឬរង្វាស់កាព្យគឺជាការរាប់ចំនួនព្យាង្គនៅក្នុងឃ្លានិងចំនួនឃ្លានៅក្នុងវគ្គរបស់កំណាព្យហើយរង្វាស់កាព្យប្រែប្រួលទៅតាមប្រភេទបទរបស់កំណាព្យ។ b) កាព្យមាត្រឬរង្វាស់កាព្យគឺជាការរាប់ចំនួនព្យាង្គនៅក្នុងឃ្លារបស់កំណាព្យហើយរង្វាស់កាព្យប្រែប្រួលទៅតាមប្រភេទបទរបស់កំណាព្យ។ c) កាព្យមាត្រឬរង្វាស់កាព្យគឺជាការរាប់ចំនួនព្យាង្គនៅក្នុងឃ្លានិងចំនួនឃ្លានៅក្នុងវគ្គរបស់កំណាព្យហើយរង្វាស់កាព្យប្រែប្រួលទៅតាមព្យាង្គរបស់កំណាព្យ។ d) កាព្យមាត្រឬរង្វាស់កាព្យគឺជាការរាប់ចំនួនឃ្លានៅក្នុងវគ្គបស់កំណាព្យហើយរង្វាស់កាព្យប្រែប្រួលទៅតាមប្រភេទវគ្គរបស់កំណាព្យ។

a) យុវជនត្រូវចៀសវាង មិនប្រមាថមាក់ងាយអ្នកដទៃ។ b) យុវជនត្រូវចៀសវាង មិនសេពគប់ជនពាល ។ c) យុវជនត្រូវចៀសវាង មិនប្រព្រឹត្តល្បែងស៊ីសងពាលា។ d) ចម្លើយទាំងបីជាចម្លើយត្រឹមត្រូវ។

a) តាព្រហ្ម និង គីង្គក់ ជាតួអង្គឯក b) លោកជិន និង នាងភ័ព្វ ជាតួអង្គរង c) ចៅក្រម និង ព្រះមហាក្សត្រ ជាតួអង្គរង d) លោកគឺ និង អ្នកស្រទុំ ជាតួអង្គឯក e) លោករ័ត្ន និង នាយអឿន ជាតួអង្គរង f) ព្រះចៅដែនដី និង ក្មេងកំព្រា ជាតួអង្គឯក

a) មានសុខភាពល្អ b) មានកម្លាំងបរិបូណ៌ មានប្រាជ្ញាភ្លឺថ្លា c) អាចប្រកបកិច្ចការបានដោយប្រក្រតីដោយដៃជើងអាចធ្វើការបាន ឯមាត់អាចហាស្ដីនិងស៊ីបាន d) មានប្រតិកម្មលើមុខងារនៃសរីរាង្គផ្សេងៗ e) មិនអាចបញ្ជាប្រព័ន្ធសរីរាង្គផ្សេងៗទៀតបាន f) ប្រែក្លាយជាទន់ខ្សោយដោយសារការធ្វើការលើសពីទម្លាប់

a) ទៅលាងដៃឱ្យស្អាតសិន សឹមមកហូមបាយ។ b) តើធ្វើបែបនេះ ជាការត្រឹមត្រូវដែរឬ? c) សុភាពជាក្មេងស្រីដ៏វៃឆ្លាតក្នុងថ្នាក់រៀនរបស់នាង។ d) គាត់មិនបានគោរពតាមការសន្យារបស់គាត់នោះទេ។ e) កុំ! កុំលេងគ្រាប់នេះ ប្រយ័ត្នគ្រោះថ្នាក់។ f) សូមពុកម៉ែអភ័យទោសឱ្យកូនផង។

a) របាំត្រុដិ ជារបាំប្រភេទប្រជាប្រិយ។ គេលេងនៅពេលចូលឆ្នាំ ដើម្បីប្រសិទ្ធីសព្វសាធុការពរ ជូនដល់អ្នកស្រុកក្នុងឱកាសចូលឆ្នាំខ្មែរ។ b) របាំត្រុដិជារបាំប្រភេទប្រជាប្រិយ។ គេលេងនៅពេលភ្ជុំបិណ្ឌដើម្បីប្រសិទ្ធីសព្វសាធុការពរ ជូនដល់អ្នកស្រុកក្នុងឱកាសភ្ជុំបិណ្ឌ។ c) របាំត្រុដិជារបាំប្រភេទប្រជាប្រិយ។គេលេងនៅពេលមាឃបូជាដើម្បីប្រសិទ្ធីសព្វសាធុការពរជូនដល់អ្នកស្រុកក្នុងឱកាសមាឃបូជា។ d) របាំត្រុដិជារបាំប្រភេទប្រជាប្រិយ។គេលេងនៅពេលវិសាខបូជាម្បីប្រសិទ្ធីសព្វសាធុការពរ ជូនដល់អ្នកស្រុកក្នុងឱកាសវិសាខបូជា។

a) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការត្រឹមត្រូវ ព្រោះសម្បកក្រៅនាំមកនូវកិត្តិយស។ b) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការត្រឹមត្រូវ ព្រោះនាំឱ្យមនុស្សមានលាភសក្ការៈ។ c) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការត្រឹមត្រូវ ព្រោះនាំឱ្យយើងទទួលបានភាពហ៊ឺហារ។ d) ការរើសអើងមិត្តដោយសម្លឹងតែសម្បកក្រៅជាការមិនត្រឹមត្រូវទេ ព្រោះវាជាការរើសអើងដោយខ្វះការ ពិចារណាហើយសមត្ថភាពមនុស្សគេមិនអាចមើលទៅលើតែសម្បកក្រៅឬមើលនឹងភ្នែកឃើញបានទេ។