Khmer

a) ដើម្បីបញ្ជាក់ថាសាច់រឿងនៅមានសេចក្ដីបន្តទៀត ប៉ុន្តែគេមិនបានលើកយកមកនិយាយ។ b) ដើម្បីបញ្ជាក់ថាសម្តីតួអង្គបុរសសំរិទ្ធនៅមានសេចក្ដីបន្តទៀត ប៉ុន្តែគេមិនបានលើកយកមកនិយាយ។ c) ដើម្បីដាក់នៅកន្លែងចន្លោះ ដែលត្រូវបំពេញ ឬបង្គ្រប់ឱ្យមានន័យគ្រប់គ្រាន់អាចស្តាប់បាន។ d) ដើម្បីដាក់មិនចំពោះទីកន្លែងណាមួយទេដោយគេចង់បកស្រាយការភ័យខ្លាច តក់ស្លុត ញាប់ញ័រ រន្ធត់… e) ទៅតាមស្ថានភាពតម្រូវ។

a) ហេតុការណ៍នេះដកស្រង់ចេញពីរឿងឃ្លាំងមឿងកើនទ័ព។ b) ហេតុការណ៍នេះដកស្រង់ចេញពីរឿងការបូជាជីវិតដើម្បីបុព្វហេតុជាតិ។ c) ហេតុការណ៍នេះដកស្រង់ចេញពីរឿងអ្នកតាឃ្លាំងមឿង។ d) ហេតុការណ៍នេះដកស្រង់ចេញពីរឿងដើមកំណើតអ្នតាឃ្លាំមឿង

a) គាត់ពិសាតិច។ b) គាត់ដើរយឺតៗ។ c) បងខ្ញុំកាលពីមុនរៀនភាសាអង់គ្លេស។ d) ពិសិដ្ឋ និយាយនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ។ e) វិចិត្រស្តាយអំពើរបស់ខ្លួនណាស់។ f) ស្អែក វិចិត្រនឹងទៅខេត្តបាត់ដំបង។

a) ព្រោះខឹងនឹងការបោកបញ្ឆោតរបស់កំពឹស b) ព្រោះចង់កម្សាន្តសប្បាយ c) ព្រោះ រកចំណី d) ព្រោះរកកំពឹស

a) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះមានអ្នកបម្រើជាអ្នកជួយគាត់។ b) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះការខិតខំរបស់ខ្លួនគាត់។ c) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះប្រពន្ធគាត់ជួយដាស់គាត់។ d) លោកប៊ូផុងបានព្យាយាមកែទម្លាប់អាក្រក់របស់លោកបានទទួលជោគជ័យ ព្រោះឆន្ទះលោកក្នុងការនិពន្ធសត្តវិទ្យា។

a) ការចេះស្រង់យកបទពិសោធន៍ល្អៗពីអ្នកនៅជុំវិញខ្លួន និងការឧស្សាហ៍ព្យាយាម។ b) ការចេះរុះរើខ្ទមមកនៅក្បែរខាងលោកសេដ្ឋី និងសង្កេតពីរបៀបប្រើអស់ខ្ញុំកំដរឱ្យទៅជួញប្រែ ធ្វើស្រែ ចម្ការឱ្យកើតជាទ្រព្យរបស់មក។ c) ការចេះរកអ្នកជំនុំជំរះក្តីប្រកបដោយុត្តិធម៌ ដោយរកព្រះមហាក្សត្រជួយកាត់សេចក្តីក្រោយពីមិនទទួលបានបានការកាត់ក្តីចៅក្រម។ d) ការចេះដឹងគុណសេដ្ឋីចំពោះមេរៀនដែលសេដ្ឋីបានបង្ហាត់បង្ហាញបុរសកម្សត់ក្នុងការប្រកបរបររកស៊ីដើម្បី បង្កបង្កើតទ្រព្យធន។

ការស្ដាប់ កាព្យ “ ខែប្រាំង “ a) អត្ថបទកំណាព្យនេះតែងជាបទ កាកគតិ ។ b) អត្ថបទកាព្យនេះតែងជាបទ ព្រហ្មគិតិ។ c) អត្ថបទកាព្យនេះតែងជាបទ ពំនោល។ d) អត្ថបទកាព្យនេះតែងជាបទ ពាក្យ៤។