Khmer

a) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទពាក្យប្រាំពីរ។ b) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទកាកគតិ។ c) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទភុជង្គលីលា។ d) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទពំនោល។

a) កាលអាកាស គឺជាពេលវេលាដែលគេរៀបរាប់អំពីអតីតកាល។ b) កាលអាកាស គឺជាពេលវេលាដែលគេរៀបរាប់អំពីអនាគតកាល។ c) កាលអាកាស គឺជាទីកន្លែងដែលបង្ហាញនៅក្នុងសាច់រឿង។ d) កាលអាកាសគឺជាពេលវេលានិងទីកន្លែងដែលដំណើររឿងប្រព្រឹត្តទៅ។

a) ព្រុស b) ស្ទូង c) បង្ហើប d) ប្រយុទ្ធ e) ដុត f) ពន្យឺត g) បន្សាប

a) យី!និយាយបែបនេះគឺបោកគេទាំងស្រុកហើយ! b) កូនគេនេះ បានចំជាអ្នករៀនមែន! c) តើអ្នកចង់ទៅជាមួយពួកខ្ញុំដែរឬទេ? d) យើងម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានសេចក្ដីប្រាថ្នារៀងៗខ្លួន។ e) មានតែការដើរកម្សាន្តទេទើបជួយបន្ថយការតានតឹងក្នុងខ្លួនបាន។ f) យើ! នៅហ៊ានកុហកគេទៀត។ g) យី! ផលិតផលរបស់គេនេះ ពិតជាល្អមែន!

a) «កូនត្រូវរក្សាកំណប់នោះណាកូន!» b) «កូនត្រូវអត់ធ្មត់ទម្លាប់ខ្លួនក្នុងការងារលំបាកនោះផង»។ c) «ឪពុកមានកំណប់មួយក្រឡកប់ទុកក្នុងដីចម្ការជិតផ្ទះ» ។ d) «បើកូនរកកំណប់នោះ កូនអាចរស់នៅយ៉ាងសុខសាន្ត គ្មានកង្វះខាត»។

a) បានជាបុរសកម្សត់សង់ខ្ទមក្បែរផ្ទះសេដ្ឋី ព្រោះជាអ្នកលំបាកកម្សត់ទុគ៌ត រកព្រឹកបានសុីតែព្រឹក រកល្ងាចបានសុីតែល្ងាច។ b) បានជាបុរសកម្សត់សង់ខ្ទមក្បែរផ្ទះសេដ្ឋី ព្រោះដើម្បីប្រកបរបរដោយយកតម្រាប់តាមសេដ្ឋី។ c) បានជាបុរសកម្សត់សង់ខ្ទមក្បែរផ្ទះសេដ្ឋី ព្រោះដើម្បីយកមាសមួយស្ទក់មកជូនមហាសេដ្ឋី ដោយហេតុ ដឹងគុណរបស់សេដ្ឋី។ d) បានជាបុរសកម្សត់សង់ខ្ទមក្បែរផ្ទះសេដ្ឋី ព្រោះដើម្បីប្តឹងជំនុំជម្រះពិចារណា ក្រោយពីចៅក្រមជំនុំពុំ បានសេចក្តីទាំងនេះ។

a) ព្រោះបុត្រីព្រះរាជាទ្រង់ស្រឡាញ់និងចាប់ចិត្តនឹងសត្វក្ងោកដែលមានរូបឆោមល្អ ដូចនេះព្រះនាងបាន ចង់បានក្ងោកយកមកចិញ្ចឹម។ b) ព្រោះព្រះរាជាបានបង្គាប់ឱ្យព្រានស្ទាត់ជំនាញដើរស្វែងរកសត្វក្ងោក ដែលមានរូបឆោមល្អចេះមន្តគាថា និងទេសនា មកធ្វើជាអំណោយឱ្យបុត្រីរបស់ព្រះអង្គ។ c) ព្រោះព្រះរាជាទ្រង់យល់សុបិនឃើញក្ងោកមួយយ៉ាងល្អ ចេះមន្តអាគម និងចម្រើនធម្មទេសនាយ៉ាង ពិរោះ ដូចនេះព្រះអង្គក៏ចង់បានសត្វក្ងោកនោះមកទេសនាឱ្យទ្រង់ស្តាប់។ d) ព្រោះបុត្រីព្រះរាជាទ្រង់យល់សុបិនឃើញក្ងោកមួយយ៉ាងល្អ ចេះមន្តអាគម និងចម្រើនធម្មទេសនាយ៉ាង ពិរោះ ដូចនេះព្រះនាងក៏ចង់បានសត្វក្ងោកនោះមកទេសនាឱ្យទ្រង់ស្តាប់។