Khmer

a) នេះជាផ្ទាំងគំនូរប្រាសាទព្រះវិហារ។ b) ផ្ទាំងគំនូរទាំងនេះ បង្ហាញពីប្រាសាទព្រះវិហារ។ c) សៀវភៅនេះ ជារបស់ខ្ញុំ។ d) រូបសំណាកនោះ ជារូបសំណាកព្រះពុទ្ធ។ e) នេះជាសៀវភៅរបស់ខ្ញុំ។ f) នោះជារូបសំណាកព្រះពុទ្ធ។

a) សព្វនាមចង្អុលគឺជាពាក្យប្រើសម្រាប់បង្ហាញពីអ្វីមួយដែលនៅប្រយោលតែប៉ុណ្ណោះ។ b) សព្វនាមចង្អុលគឺជាពាក្យប្រើសម្រាប់បង្ហាញពីអ្វីមួយដែល នៅឆ្ងាយតែប៉ុណ្ណោះ។ c) សព្វនាមចង្អុលគឺជាពាក្យប្រើសម្រាប់បង្ហាញពីអ្វីមួយដែលនៅចំពោះមុខតែប៉ុណ្ណោះ។ d) សព្វនាមចង្អុលគឺជាពាក្យប្រើសម្រាប់បង្ហាញពីអ្វីមួយដែលនៅចំពោះមុខ នៅជិត និងនៅឆ្ងាយ។

a) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី៤ វគ្គទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៦ នៃ ឃ្លាទី១ វគ្គទី២ b) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី៣ វគ្គទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៦ នៃ ឃ្លាទី១ វគ្គទី២ c) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី២ វគ្គទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៦ នៃ ឃ្លាទី១ វគ្គទី២ d) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី១ វគ្គទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៦ ...

a) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៤ នៃឃ្លាទី២ b) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៣ នៃឃ្លាទី២ c) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី២ នៃឃ្លាទី២ d) ព្យាង្គទី៦ នៃឃ្លាទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី១ នៃឃ្លាទី២

a) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទ កាកគតិ។ b) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទ ពំនោល។ c) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទ ភុជង្គលីលា។ d) កំណាព្យខាងលើតែងជាបទ ព្រហ្មគីតិ។

a) កំណាព្យខាងលើនិយាយពីចម្លាក់នៅលើជញ្ជាំងប្រាសាទបាយ័ន។ b) កំណាព្យខាងលើនិយាយពីចម្លាក់នៅលើប្រាសាទអង្គរ។ c) កំណាព្យខាងលើនិយាយពីចម្លាក់បាយ័នព្រហ្មមុខបួន។ d) កំណាព្យខាងលើនិយាយពីចម្លាក់ប្រាសាទព្រះវិហារ។

a) រណ្តំ គឺជាព្យាង្គដែលកវីប្រើព្យញ្ជនៈ ឬស្រៈតែមួយបីដងឃ្លាវគ្គនៃកំណាព្យ។ រណ្ដំតែមាន រណ្ដំស្រៈ។ b) រណ្តំ គឺជាព្យាង្គដែលកវីប្រើព្យញ្ជនៈ ឬស្រៈតែមួយច្រើនដងនៅក្នុងឃ្លា វគ្គនៃកំណាព្យ។ រណ្តំមាន រណ្តំស្រៈ និងព្យញ្ជនៈ។ c) រណ្តំ គឺជាព្យាង្គដែលកវីប្រើព្យញ្ជនៈ ឬស្រៈតែមួយមួយដងនៅក្នុងឃ្លាវគ្គនៃកំណាព្យ។ រណ្ដំមានតែព្យញ្ជនៈ។ d) រណ្តំ គឺជាព្យាង្គដែលកវីប្រើព្យញ្ជនៈ ឬស្រៈតែមួយពីរដងក្នុងឃ្លាវគ្គនៃកំណាព្យ។

a) ចួនមានលក្ខណៈល្អ លុះត្រាតែ៖ព្យញ្ជនៈស្ថិតក្នុងពួកតែមួយគឺ: ពួកអ និងពួកអ ពួកអ៊ និងពួកអ៊។ ស្រៈដូចគ្នាគឺ: ស្រៈពួកអ និងពួកអ ស្រៈពួកអ៊ និងពួកអ៊។ b) ចួនមានលក្ខណៈល្អ លុះត្រាតែ៖ ព្យញ្ជនៈស្ថិតក្នុងពួកតែមួយគឺ: ពួកអ និងពួកអ៊ ពួកអ៊ និងពួកអ៊។ ស្រៈដូចគ្នាគឺ: ...

a) ចំនួនព្យាង្គកើតឡើងដោយសារ៖ សូរស្រៈដូចគ្នា ឬព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នា សូរស្រៈ និងព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នា។ b) ចំនួនព្យាង្គកើតឡើងដោយសារ៖ ព្យព្ជានៈដូចគ្នា ឬព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នា សូរស្រៈ និងព្យញ្ជនៈប្រកបខុសគ្នា។ c) ចំនួនព្យាង្គកើតឡើងដោយសារ៖ ស្រៈខុស ឬព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នា សូរស្រៈ និងព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នា។ d) ចំនួនព្យាង្គកើតឡើងដោយសារ៖ ផ្ទួនដូចគ្នា ឬព្យញ្ជនៈប្រកបខុសគ្នា សូរស្រៈ និងព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នា។