Khmer

a) គេប្រើពាក្យថា«ឆាក»ព្រោះវាជាប្រភេទអត្ថបទពាក្យរាយ ហើយមានបញ្ជីរាយនាមឈ្មោះតួអង្គ និងបទសន្ទនានៅម្ឋាងបែបនេះ ព្រោះដើម្បីប្រាប់ឱ្យដឹងពីគំនិតសំខាន់រនៃអត្ថបទ។ b) គេប្រើពាក្យថា«ឆាក»ព្រោះវាជាប្រភេទអត្ថបទរឿងព្រេងកថា ហើយមានបញ្ជីរាយនាមឈ្មោះតួអង្គ និងបទសន្ទនានៅម្ឋាងបែបនេះព្រោះដើម្បីប្រាប់ឱ្យដឹងពីខ្លឹមសារនៃអត្ថបទទាំងមូល។ c) គេប្រើពាក្យថា«ឆាក»ព្រោះវាជាប្រភេទអត្ថបទរឿងទេវកថា ហើយមានបញ្ជីរាយនាមឈ្មោះនិង បទសន្ទនានៅម្ខាងបែបនេះព្រោះដើម្បីប្រាប់ឱ្យដឹងពីបាតុភូតដែលកើតឡើងក្នុងដំណើររឿង។ d) គេប្រើពាក្យថា«ឆាក»ព្រោះវាជាប្រភេទអត្ថបទល្ខោន ហើយមានបញ្ជីរាយនាមឈ្មោះតួអង្គ និងបទសន្ទនានៅម្ឋាងបែបនេះព្រោះដើម្បីប្រាប់ឱ្យដឹងពីពាក្យពេចន៍ដែលតួអង្គនីមួយៗត្រូវសន្ទនាគ្នា។

a) ប្រាប់ពីប្រភពហេតុការណ៍ ឬព្រឹត្តិការណ៍នោះ b) ភ្ជាប់នូវរូបភាពដែលបង្ហាញពីប្រភពហេតុការណ៍ទាំងនោះ c) បញ្ជាក់ពីឈ្មោះអ្នកនិពន្ធ d) បញ្ជាក់ពីពេលវេលា និងទីន្លែងនៃឧបទ្ទវហេតុ e) បញ្ជាក់ពីមូលហេតុនៃឧបទ្ទវហេតុនោះ f) សរសេរលម្អិតរាល់ដើមចមនៃឧបទ្ទវហេតុ g) សរសេរបន្ថែមខ្លឹមសារដើម្បីធ្វើឱ្យកាន់តែជក់ចិត្ត h) ប្រាប់ពីសកម្មភាពលំអិតសកម្មភាពណាដែលញ៉ាំងព្រឹត្តិការណ៍ i) ប្រាប់លទ្ធផលនៃឧបទ្ទវហេតុ ឬព្រឹត្តិការណ៍នោះ

a) មធ្យោបាយ គឺការរស់នៅប្រកបដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ សាមគ្គីភាព សេចក្តីថ្លៃថ្នូរ ព្យាយាមនិងការពិចារណាប្រកបដោយបញ្ញា។ b) មធ្យោបាយគឺជាការរស់នៅប្រកបដោយសេចក្ដីពេញចិត្តក្នុងការតស៊ូព្យាយាមធ្វើកិច្ចការដើម្បីសម្រេចផែនការដែលខ្លួនបានប៉ងទុក។ c) មធ្យោបាយគឺជាការគ្រោងទុកជាមុននូវផែនការដែលខ្លួនស្រឡាញ់ពេញចិត្ត។ d) មធ្យោបាយគឺជាការដែលមានការស្រលាញ់លើកិច្ចការអ្វីមួយជម្រុញឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ក្នុងការព្យាយាមធ្វើវាឱ្យទទួលបានជោគជ័យ។

a) បច្ចុប្បន្ននេះយុវជនកម្ពុជាមានភារកិច្ចក្នុងការនាំទំនិញពីកម្ពុជាទៅក្រៅប្រទេស។ b) បច្ចុប្បន្ននេះយុវជនកម្ពុជាមានភារកិច្ចក្នុងការធ្វើការងារកសិកម្មក្នុងប្រទេសជាតិ។ c) បច្ចុប្បន្ននេះយុវជនកម្ពុជាមានភារកិច្ចក្នុងការថែរក្សាពៃណីដូនតាតែមួយមុខគត់។ d) បច្ចុប្បន្ននេះយុវជនកម្ពុជាមានភារកិច្ចសំខាន់ណាស់ក្នុងការរួមចំណែកអភិវឌ្ឍជាតិឱ្យរីកចម្រើននិងរួបរួមគ្នាទាំងកាយទាំងចិត្តដើម្បីលើកស្ទួយអរិយធម៌ជាតិឱ្យរុងរឿង។

a) សញ្ញាទៅជា(>)សម្រាប់ដាក់ខាងដើមសញ្ញាអក្សរផ្សេងៗដើម្បីបង្ហាញដំណើរប្រែប្រួលទៅជាអ្វីមួយផ្សេងទៀតឬជាសញ្ញាសម្គាល់ធំជាង។ b) សញ្ញាទៅជា(>)សម្រាប់ដាក់ចន្លោះសញ្ញាអក្សរផ្សេងៗដើម្បីបង្ហាញដំណើរប្រែប្រួលទៅជាអ្វីមួយផ្សេងទៀតឬជាសញ្ញាសម្គាល់ធំជាង។ c) សញ្ញាទៅជា(>)សម្រាប់ដាក់ខាងចុងសញ្ញាអក្សរផ្សេងៗដើម្បីបង្ហាញដំណើរប្រែប្រួលទៅជាអ្វីមួយផ្សេងទៀតឬជាសញ្ញាសម្គាល់ធំជាង។ d) សញ្ញាទៅជា(>)សម្រាប់ដាក់ចន្លោះជាប់ប្រធាននៃអក្សរផ្សេងៗដើម្បីបង្ហាញដំណើរប្រែប្រួលទៅជាអ្វីមួយផ្សេងទៀតឬជាសញ្ញាសម្គាល់ធំជាង។

a) ខ្លឹមសារវគ្គនីមួយៗទាក់ទងគ្នាតាមលំដាប់លំដោយគំនិតហើយឱ្យស្របនឹងប្រធានបទ b) បញ្ចូលមនោសញ្ចេតនាដោយប្រើប្រាស់ពាក្យពេជន៍ផ្អែមផ្ហែម c) គោរពក្បួនចាប់ចុងចួនឱ្យបានត្រឹមត្រូវតាមបទដែលត្រូវតែង d) បន្លាយពាក្យពេជន៍ឱ្យវែងក្បោះក្បាយជំនួសដោយសង្កត់ធ្ងន់លើចុងចួន e) ពិនិត្យកំហុសពាក្យនិងការប្រើប្រាស់សញ្ញាវណ្ណយុត្តិផ្សេងៗឱ្យបានត្រឹមត្រូវច្បាស់លាស់ f) រៀនសូត្រកំណាព្យ ដើម្បីកែប្រែខ្លឹមសារតាមវគ្គនីមួយៗ