Khmer

a) ក្អែកតបទៅកុកថា៖ «នែបងកុក! ការរកចំណីឬប្រកប របរបែបណានោះ វាជារឿងរបស់យើងម្នាក់ៗទេ មិនទាក់ទងនឹងការរកចំណីរបស់បងទេ!ខ្ញុំមិនទៅដណ្តើមចំណីរបស់បងឯណា? » ។ b) ក្អែកតបទៅកុកថា៖ «ខ្ញុំនិយាយនេះក្នុងនាមអ្នក ជិតខាងគ្នា រាប់អានគ្នា ខ្ញុំក្លាចបងគ្រោះថ្នាក់ » ។ c) ក្អែកតបទៅកុកថា៖ «នេះមកពីបងមិនស្តាប់ខ្ញុំ! បើបងស្តាប់ខ្ញុំ មិនមានរឿងបែបនេះឡើយ » ។ d) ក្អែកតបទៅកុកថា៖«ការនិយាយបែបនេះមិនមែនមានន័យថា ខ្ញុំខ្លាចបងក្អែកឯងដណ្តើមចំណី ឬមុខរបររបស់ខ្ញុំនោះទេ។ » ...

a) ព្រោះលោកគឺ ជាមនុស្សមិនចេះប្រើសម្តីផ្អែមល្ហែម និង អ្នកស្រទុំ ជាមនុស្សស្រវឹងជុលជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ b) ព្រោះលោកគឺ ជាមនុស្សប្រមឹក មិនចេះរកសុី និង អ្នកស្រទុំជាមនុស្សមិនបានរៀបចំផ្ទះសម្បែងក្នុងនាម ជាស្រី្តមេផ្ទះ។ c) ព្រោះលោកគីជាមនុស្សពូកែរអ៊ូរទាំច្រើននិងអ្នកស្រទុំជាមនុស្សចាយប្រាក់ខែប្រាក់ចុងខេ្ទចអស់។ d) ព្រោះលោកគី ជាមនុស្សមិនស្គាល់ទុក្ខវេទនា និង អ្នកស្រទុំជាមនុស្សមិនចេះស្គាល់កំហុសរបស់អ្នកដទៃ។

a) ដោយសារភរិយារបស់បុរសបានពឹងគាត់ជាប្តីឱ្យមើលកូនជំនួសនាង b) ដោយសារបុរសនោះមានសត្វស្ការជាសត្វចិញ្ចឹមហើយស្រឡាញ់ដូចកូនបង្កើត c) ដោយសារបុរសនោះឃើញកូនរបស់គាត់កំពុងដេកលក់យ៉ាងស្កប់ស្កល់ក្នុងអង្រឹង d) ដោយសារបុរសនោះបានទទួលបញ្ជាពីស្តេចមកជួយរៀបចំពិធីបុណ្យជាបន្ទាន់

a) សង្ឃសព្ទ គឺជាពាក្យប្រើនៅក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា។ b) សង្ឃសព្ទ គឺជាពាក្យប្រើសម្រាប់អាទិទេព។ c) សង្ឃសព្ទ គឺជាពាក្យប្រើសម្រាប់បួងសួង។ d) សង្ឃសព្ទ គឺជាពាក្យប្រើសម្រាប់ព្រះសង្ឃ ឬព្រះពុទ្ធ។

a) កំណាព្យខាងលើនេះនិយាយពីឈ្មោះប្រាសាទបុរាណ b) កំណាព្យខាងលើនេះនិយាយពីសម្រស់ដ៏ល្អរបស់ប្រាសាទខ្មែរ។ c) កំណាព្យខាងលើនេះនិយាយពីផ្ទាំងសិលាខ្មែរ។ d) កំណាព្យខាងលើនេះនិយាយពីឈ្មោះប្រាសាទបុរាណ និងសោភ័ណភាពប្រាសាទខ្មែរ។

a) ស្ដេចបង្គាប់៖ ស្ដេចបញ្ជា b) ទ្រង់ផ្ទំ : ស្តេចសម្រាក ដេក c) សោយ៖ ញ៉ាំ d) ស្តេចត្រាស់ : ស្តេចប្រាប់ ជម្រាប e) ប្រឈួន៖ ឈឺ f) ទ្រង់ផ្ទំ៖ ស្តេចសម្រាក ដេក g) ទូលបង្គំ : ខ្ញុំម្ចាស់