General Knowledge

នយោបាយរូស៊ីកម្មរបស់ព្រះចៅអាឡិចសង់ទី២ គឺរំលាយជាតិផ្សេងៗក្នុងចក្រភពឱ្យទៅជាជាតិរូស៊ីទាំងអស់ ។ ដើម្បីឱ្យសម្រេចគោលបំណងនេះព្រះអង្គប្រើមធ្យោបាយដូចជា ៖ • បំបែកបំបាក់ផ្ទៃក្នុងនៃជាតិនីមួយៗ ដែលរស់នៅប្រទេស • បញ្ជូនជនរូស៊ីឱ្យទៅតាំងនិគមជនលើដីដែលរឹបអូសបាននោះ • ធ្វើច្បាប់រឹបអូសដីស្រែចំការរបស់ជនប៊ូឡូញ • បង្ខំឱ្យប្រើភាសារូស៊ីជាផ្លូវការតាមរយៈការអប់រំនៅសាលារៀនជាទូទៅនិងគ្រប់គ្រឹះស្ថានសាធារណៈទាំងឡាយ • រឹតបណ្តឹងផ្នែកសិទ្ធិមនុស្សបំបិទសេរីភាពខាងជំនឿសាសនានិងបង្ខំអ្នកស្រុកឱ្យកាន់សាសនាអរដុកទាំងអស់គ្នា • ទ្រព្យសម្បត្តិ ដីធ្លីរបស់វត្តអារាមដែលពុំមែនអរតូដុកត្រូវដាក់ជាសម្បត្តិរដ្ឋ ។

បានជា ស៊ុនយ៉ាត់សេន បានដូរឈ្មោះបក្សរបស់គាត់ពី “បក្សបដិវត្តន៍” ទៅជា “បក្សជាតិនិយម” (ឈុងហ្គោគូមិញតាង) ដោយការជិះជាន់សង្កត់សង្កិនពីសំណាក់មេដឹកនាំយោធាសក្តិភូមិនិយមនៅតាមតំបន់ផ្សេងៗដោយគាំទ្រពីបរទេសឈ្លានពានផងនោះ បានធ្វើឱ្យប្រជាជនចិនក្តៅក្រហាយយ៉ាងខ្លាំង ។ ដោយកត្តានេះហើយទើបលោក ស៊ុនយ៉ាត់សេនបានប្តូរឈ្មោះ “បក្សបដិវត្តន៍” ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកទៅជា “បក្សជាតិនិយម” (ឈុងហ្គោ គូមិញតាង) ។

បានជាផ្ទុះសង្រ្គាមលោកលើកទី១ ព្រោះ ក. នយោបាយអនុត្តរភាពនៃបណ្តាប្រទេសមហាអំណាច • សង្គ្រាមរវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងអេស៉្បាញ ដើម្បីគ្រប់គ្រង់កោះគុយបា (១៨៩៥-១៨៩៨) • សង្រ្គាមចក្រភពអង់គ្លេសជាមួយនឹងសាធារណរដ្ឋប៊ួរ (១៨៩៩-១៩០២) ។ ដើម្បីគ្រប់គ្រងតំបន់ភាគខាងត្បូងនៃទ្វីបអាព្រិច • សង្រ្គាមរូស៊ី ជប៉ុន (១៩០៤-១៩០៥) ដើម្បីគ្រប់គ្រងតំបន់អាណានិគមចុងបូព៌ា ។ ខ. វិបត្តិខែកក្កដាឆ្នាំ ១៩១៤ • នៅថ្ងៃទី៣២ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ១៩១៤ អូទ្រីស ...

បានជាព្រះពញាយ៉ាតជ្រើសរើសយកចតុមុខជារាជធានី ព្រោះដើម្បី ៖ • ការពារខ្លួនពីសំណាក់សត្រូវសៀម • នៅចតុមុខមានទីតាំងល្អ សម្រាប់ស្តារជីវភាពប្រជារាស្រ្តដែលបានធ្លាប់ចុះយ៉ាងគំហុកដោយសារសៀមចូលឈ្លានពានជាច្រើនសា • ភាគខាងត្បូង មានចំនួនប្រជាជនច្រើនជាងដែលងាយស្រួលក្នុងការប្រមូលកម្លាំងប្រជាជន និងកសាងប្រទេសជាតិ • ដីមានជីជាតិងាយស្រួលក្នុងការធ្វើពាណិជ្ជកម្មទាំងផ្លូវគោក និងផ្លូវទឺក ។

ប្រទេសអូស្រ្តាលីមានទឹកដីធំជាងក៏មិនមែនជាប្រទេសមហាអំណាច ព្រោះ • មានចំនួនប្រជាជនតិច • សេដ្ឋកិច្ចមិនទានរឹងគ្របដណ្តប់លើពិភពលោក • នយោបាយមិនទាន់មានភាពខ្លាំងក្លា • កម្លាំងយោធានៅមានលក្ខណៈទន់ខ្សោយនៅឡើយ…។

ប្រៀបធៀបជីវភាពរបស់កម្មករក្នុងស.វទី១៩ និងជីវភាពរបស់កម្មសព្វថ្ងៃ ៖ ជីវភាពរបស់កម្មករក្នុងស.វទី ១៩ • កម្មករទាំងឡាយជួនកាលហៅថា វណ្ណៈពលជីព ធ្វើការនៅរោងចក្រនានាដែលពួកគេត្រូវប្រមូលផ្ដុំក្នុងចំនួនរាប់រយនាក់ • ពួកគេគ្មានសិទ្ធិអ្វីជាសំខាន់ទេ • ពួកគេមិនមែនជាម្ចាស់នៃពេលវេលា មិនមែនជាម្ចាស់នៃដំណើរការផលិតកម្មព្រោះពួកគេពឹងផ្អែកលើម៉ាស៊ីន • ធ្វើការច្រើនម៉ោង តែទទួលបានប្រាក់ខែតិច (ពួកកម្មករធ្វើការចាប់ពី ១២ទៅ ១៥ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ៦ ថ្ងៃក្នុងមួយសបា្តហ៍) • ពួកគេធ្វើការគ្មានពេលឈប់សម្រាកក្នុងរោងចក្រដែលគ្មានខ្យល់ចេញចូលមានសម្លេងគឺកកងហើយសើម • ក្នុងរោងចក្រគ្មានអនាម័យ គ្មានសន្ដិសុខ ជាមួយនឹងវិន័យដែលត្រួតត្រាដ៏តឹងរ៉ឺង បង្ខំឪ្យគោរពបទបញ្ជាទណ្ឌកម្ម ការផាកពិន័យ ...

បញ្ហាដែលសំខាន់ជាងគេ គឺបញ្ហាទឹក ។ ពួកគេត្រូវមានវិន័យខាងសង្គមមួយដ៏តឹងរ៉ឹងក្នុងការចែកចាយនិងប្រើប្រាស់ទឹកដើម្បីជាផលប្រយោជន៍ដល់កសិកម្ម ។

របបសាធារដ្ឋទី៥ ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឆ្នាំ១៩៥៨ មានប្រធានាធិបតី ដឺហ្គោល ជាប្រធានាធិបតី ។

ការបោះឆ្នោតបៅឆ្នាំ១៩៩៧ គណបក្សដែលជាអ្នកបោះឆ្នោតគឺជាគណបក្សការងារនិយមដែលមាននាយករដ្ឋមន្រ្ដីឈ្មោះតូនី ប្ល៊ែរ ។

ដើម្បីប្រឆាំងទៅនិងអ្វីដែលលោកហៅថាចក្រភពបិសាចលោកប្រធានាធិបតីរ៉ូណាល់រីហ្គេនបានធ្វើដូចតទៅ ៖ • រៀបចំគម្រោងផ្កាយប្រឆាំងនឹងសត្រូវដោយចំណាយថិវកាច្រើនឥតគណនានិងទាមទារនូវបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ • ដាក់ពង្រាយកាំជ្រួចធុនភើស៊ីង២(PershingII) នៅទ្វីបអឺរ៉ុបដើម្បីប្រឆាំងនឹងជ្រូចទំនើបធុនអេសអេស (SS 20) របស់សហភាពសូវៀត • វាយប្រហារឡើងលើកោះគ្រីណាតដែលគាំទ្រដោយប្រទេសគូបា ។